Сторінка · с. 5сторінка оригіналу ↗
NASZ SAMOLOT NIE JEST ZBYT UKRAIŃSKI
Слово Просвіти, №02 за 2002 рік
Pierwszy start nowego samolotu An-38-200, opracowanego w Kijowskim Lotniczym Kompleksie Naukowo-Technicznym im. O. K. Antonowa, który odbył się na lotnisku Nowosybirskiego Zjednoczenia Produkcji Lotniczej im. W. P. Czkałowa, nie odbił się szerokim echem w ukraińskich mediach. A szkoda, bo wydarzenie to zasługuje na uwagę z kilku powodów. Przede wszystkim ze względu na charakterystykę samego samolotu, którego konstrukcja i właściwości eksploatacyjne odpowiadają najnowszym światowym wymogom dotyczącym przewozów lotniczych. Kompaktowy, ekonomiczny i niezawodny jednopłatowiec z dwiema gondolami silnikowymi umieszczonymi nad skrzydłami jest przeznaczony do przewozu na lokalnych liniach lotniczych 27 pasażerów lub około 3 ton ładunku z prędkością 380 kilometrów na godzinę na odległość do 1800 kilometrów. W odróżnieniu od An-38-100, wyposażonego w amerykańskie silniki, w nowym modelu zainstalowano rosyjskie jednostki napędowe TVD-20-03, wyprodukowane w Omskich Zakładach Budowy Silników im. Baranowa. Samolot wyposażono w nowoczesny sprzęt pilotażowo-nawigacyjny, który umożliwia wykonywanie lotów o każdej porze doby i roku, w trudnych warunkach meteorologicznych, a także na trasach międzynarodowych. Górne umieszczenie silników gwarantuje bezawaryjną eksploatację samolotu na lotniskach w strefach pustynnych, na gruntowych i zaśnieżonych pasach startowych. Pierwszym lotem An-38-200, który trwał 45 minut, kierowali piloci doświadczalni W. W. Gonczarow (ANTK-Ukraina) i W. S. Potaszow (NAPO-Rosja). W tych dniach piloci przystąpili do realizacji programu prób certyfikacyjnych samolotu, które potrwają do listopada 2002 roku. Jednocześnie trwa przygotowanie technologiczne produkcji do seryjnego wytwarzania samolotu w Nowosybirsku. Według wstępnych ocen ekspertów popyt na nowy samolot tylko w granicach WNP wynosi do 80–120 maszyn rocznie, co zapewni pracę do 18 tysięcy osób w dziewięciu przedsiębiorstwach Rosji. Sądzę, że wszystkie te szczegóły powinny zainteresować Ukraińców, zwłaszcza tych, którzy pracowali w przemyśle lotniczym. Bo czym innym jest podpisanie Ustawy Ukrainy „O państwowym wsparciu przemysłu lotniczego na Ukrainie”, co Prezydent Ł. Kuczma zrobił w lipcu 2001 roku, a czymś zupełnie innym realne produkowanie i sprzedawanie samolotów. Czy nie można było wyprodukować tego samolotu na Ukrainie? Pytanie jest retoryczne. Ponad trzy dziesiątki (!) przedsiębiorstw ukraińskiego przemysłu lotniczego faktycznie zamarło. Proszę pójść choćby do Kijowskich Zakładów „Awiant”, które znajdują się niemal na tym samym terenie co ANTK im. O. K. Antonowa, a zobaczą Państwo, jakim problemem jest chociażby zachowanie budynków, w szczególności dachów hal niemal niepracującego przedsiębiorstwa lotniczego. Tymczasem rosyjski przemysł lotniczy, który nabiera tempa, nie w ostatniej kolejności dzięki naukowemu i produkcyjnemu potencjałowi Ukrainy, nie może narzekać na taki rozwój wydarzeń. W szczególności także w tym konkretnym przypadku, kiedy do sprzedaży nowych An-38-200 utworzono spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością „Lizingowaja kompanija Sibirskije samoloty Antonow”. Tak więc nie spieszcie się obecnie nazywać samolotów słynnej marki Antonowa ukraińskimi. Bo one są syberyjskie. Roman ZAPOLSKI
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
