Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

Z ŻYCIA TRZEBA CZERPAĆ FRAJDĘ

Слово Просвіти, №02 за 2002 рік

Nowy Rok jest zawsze młody. Są ludzie, dla których każdy dzień, godzina, minuta — są nowe. To właśnie jest młodość. Naszym gościem jest twórcza młodość. Roman Małko, 25 lat. — To swoista granica, kiedy analizujesz to, co zdobyłeś, i perspektywy. Miniony rok okazał się dość ciekawy. Ukazał się mój pierwszy tomik wierszy „Szkice z natury”. Po prostu wygrałem konkurs „Smołoskypu”, zająłem drugie miejsce i zdobyłem wydanie tomiku. Nie mogę powiedzieć, że był wielki rezonans, ale ludzie się zainteresowali, przybyło znajomych. Podchodzę do tego filozoficznie: dzisiaj się podoba, jutro — nie. Jak rzeka płynie… Nowa praca dodała doświadczenia. Pracuję w gazecie, dotykam różnych sfer, które często pozostają poza uwagą zwykłych ludzi. Widzę kuchnię życia od wewnątrz. — Jaki masz fach, Romku? — Z zawodu jestem historykiem, ale to mnie nigdy nie cieszyło. Historia nie interesuje mnie jako nauka. Lubię pracować nad historią praktyczną — reagować na wydarzenia, badać realne rzeczy, a nie kopać się w książkach, kto co powiedział. Wolę porozmawiać z żywym człowiekiem. Współczesność — to nieprzeanalizowana historia, jedynie pytania. Pragnę znaleźć współczesne odpowiedzi… Fotografuję. Jestem w ogóle artystą w duszy, maluję ikony, wszelkie takie rzeczy. Skończyłem szkołę plastyczną. Dalej nie poszedłem, „odrywam się” teraz dla duszy. Obserwuję świat i łapię moment — dla kogoś niezauważalny. A może ktoś i nie chce widzieć? Czasami Muzyka — jest kulturalna. Podnosi życiowy tonus, rozluźnia, w końcu, leczy… Kiedy jest antykulturalna — to nie muzyka. Tak można nazwać dzisiejszy oficjalny zestaw dźwięków na Ukrainie. Jest on — obcy nam, nieaktualny w naszej kulturze. Pierwsza oznaka — rosyjskojęzyczność. Oficjalna „muzyka” niszczy osobowość, poczucie bezpieczeństwa, wspólnoty naszych ludzi. Pozostaje tylko instynkt samozachowawczy, a wtedy — nie do muzyki, a do „języka gestów”. Rozważa gość „Młodej Kraju”, pracownik sfery muzycznej Jurko ZEŁENYJ. — Jestem recenzentem muzycznym FDR „Ukraiński serwis radiowy”. Pierwsze nasze zadanie — przepychanie na naszym zaśmieconym zagranicznymi odpadami rynku współczesnej ukraińskiej muzyki. Bez nas wystarcza propagandy moskiewskiego towaru masowego. Po co tworzyć państwo, kiedy interesy swojego, własnego, nie są chronione?.. Europa, demokracja. We Francji puszcza się nie więcej niż 30% zagranicznej muzyki. Według naszego ustawodawstwa — 50 na 50… A praktycznie? Nawet w Tarnopolu w formacie stacji FM naszej muzyki — jest znikoma ilość. Wszystko w kraju dusi osobisty brak smaku jakiegoś dyrektora lub czyjaś niezdrowa polityka. Nie idzie, powiedzmy, popularny TNM Kongo, inne „zaświecone” rockowe, popowe zespoły. W najlepszym przypadku słyszymy je w nocy… Nowe dobre zespoły? Choćby Motorolla z Chmielnickiego. Ich po prostu zabraniają puszczać, jest ich wiele. — Jeśli skonkretyzować stacje FM? — Radio „UCH” najbardziej zapycha tarnopolski eter moskiewskim produktem. A jak się rozszyfrowuje? Ukraińska fala. Rejestrowali się — kładli nacisk na rodzimość, udana kampania PR — i po prostu „UCH”. — Czy prowadzone są monitoringi produktu FM? — Robione są monitoringi, akcje propagandowe „Słuchaj swojego”. Po nich — tymczasowe zwiększenie w eterze naszego produktu, hałas mija i status quo się przywraca. — Procentowo jak słychać eter FM pod względem języka? — Lwia część przypada na zachodni, angielsko- czy niemieckojęzyczny produkt (50—60%), 30—40% — na Rosjan, w najlepszym wariancie 10% oddają nam. Są przyjemne wyjątki. Lwowska inicjatywa radiowa „Nowa fala” po prostu nie puszcza moskiewskich rzeczy. Tam — alternatywna zachodnia muzyka, ukraińska różnego formatu. Nikt nie uwierzy, ale pierwszy taki precedens stworzyła właśnie kijowska rozgłośnia. W latach 1998—99 „Radio stolicy” (dzisiejsza „Stolica”) pokazało, że jest kogo promować także wśród naszych wykonawców. Cała nowa muzyczna generacja przeszła przez jej eter. świat. Nie mówisz im, że trzeba kochać tę ziemię, że Ukraina jest bardzo piękna, najlepsza na świecie. Oni przejdą się górami, porozmawiają ze starymi babciami, kupią wyszywankę czy po prostu ją założą do zdjęcia, dotkną powstańczych mogił, wejdą do cerkwi — i zmienią się. Oni są wrażliwi jak membrana. Widziałem dzieci, które były nijakie, a po 10 dniach — zdrowymi Ukraińcami z pragnieniem bycia najlepszymi… Tym się zajmowałem, dopóki byłem w Tarnopolu. Kiedy przyjechałem do Kijowa — trafiłem w inne tempo życia, w inne warunki. Chociaż w pracy dotykam młodzieży, — szkoda, kiedy dzieci wyrastają na kleju, marihuanie czy innej biedzie. — Jak daleko podróżowałeś? — Spędzałem poprzedni Nowy Rok w Barcelonie, myłem nogi w Morzu Śródziemnym. Zawsze udaje się pojechać gdzieś „za darmo”. Chyba dlatego, że mam wielu dobrych przyjaciół. Ten Nowy Rok spędzałem w Budapeszcie. W ogóle, wesoło staram się żyć. Człowiek, który zatrzymuje się przed trudnościami, w końcu zejdzie na psy. A człowiek, który widzi dobre rzeczy, przykrości omija — będzie szczęśliwy, osiągnie wiele. Mówię tutaj nie tylko o pieniądzach. Mówię o zadowoleniu z życia. Właściwie Bóg stworzył nas po to. Każdy klasztor Francji co roku organizuje takie wydarzenia dla ludzi z różnych krajów. Zbierają się, mówią o wzniosłych rzeczach — o Bogu, szukają porozumień. Przyjeżdżają prawosławni, katolicy, protestanci… — Jakąś najprzyjemniejszą chwilę honoraria, wszędzie zapraszają. Okean Elzy i WW przebili nasz eter przez tę Moskwę. Oksana Biłozir, która zaczęła pracować w rock-popowej stylistyce, wypuściła swój hit „Bociany” właśnie tam, tam on będzie i promowany. — Kogo byś z młodych muzyków wyróżnił? — Współczesna ukraińska muzyka stoi o wiele wyżej pod względem sposobu myślenia niż wschodnioeuropejska w ogóle, nie mówiąc o moskiewskiej. Często nie ma możliwości twórczego zamysłu technicznie zrealizować. W końcu, Mumij Troll czy Zemfira nagrywają się czy miksują w tym samym Londynie. To — nie jest tanie. Ani Lorak na jedną piosenkę wy-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин