Сторінка · с. 4сторінка оригіналу ↗
DLACZEGO I KOMU PRZESZKADZA UKRAIŃSKA SZKOŁA W ŁYSYCZANSKU?
Слово Просвіти, №02 за 2011 рік
Ukraińska opinia publiczna obwodu ługańskiego oburzona jest publicznym oświadczeniem mera miasta Łysyczańska Serhija Dunajewa o możliwym zamknięciu LSS nr 3 — jedynej w tym mieście szkoły z ukraińskim językiem nauczania.
Szkoła nr 3 jest wyjątkowa dla tego donbaskiego miasta: istnieje od 1936 roku, w 1991 roku przeszła na ukraiński język nauczania i od tego czasu placówka uzyskała status narodowej. Zgrany zespół nauczycielski na czele z dyrektorem szkoły A. Sołowjowem przez wszystkie 20 lat niepodległości uparcie pracował nad stworzeniem pozytywnego wizerunku szkoły, języka ukraińskiego, ukraińskich obyczajów i tradycji oraz swoich wychowanków. Na początku brakowało nawet ukraińskich podręczników. Dyrektor sam jeździł po Ukrainie, przywoził literaturę edukacyjną, a koledzy witali go na dworcu, gdy wysiadał z pociągu.
Dziś w szkole nr 3 uczy się około 200 uczniów, przy czym nie wszyscy z nich pochodzą z Łysyczańska; są też tacy, którzy mieszkają w pobliskich miejscowościach, skąd dojeżdżają autobusami — z Mirnej Dołyny, Łoskutiwki, Wowczojarowki, Matrośkiego, Szklanego Zawodu. Przy tej szkole działają także klasy młodzieży pracującej, funkcjonuje wiele sekcji sportowych. Wśród uczniów są dzieci z wadami wzroku, z diagnozą mózgowego porażenia dziecięcego i innymi schorzeniami; wobec nich panuje tu szczególne podejście.
Rodzice zwołali zebranie w związku z oświadczeniem S. Dunajewa i przygotowali zbiorowy list, w którym proszą: „nie zamykać szkoły nr 3, podejść do tej kwestii z szczególną uwagą, z zrozumieniem wagi tej placówki oświatowej dla miasta”. Mają nadzieję na „porozumienie i wrażliwość na dziecięce serca” ze strony wybranego przez lud przedstawiciela.
Podległych Łysyczańskiej radzie miejskiej jest dziś 23 szkoły. Żadnej z innych szkół, oprócz LSS nr 3, lokalne władze zamykać nie planują. Konieczność zamknięcia tej szkoły mer miasta wyjaśnił natomiast trudną sytuacją gospodarczą w państwie i zależnością miasta od budżetu.
Dlaczego zamyka się właśnie tę szkołę? Czy nie dlatego, że jest jedyną z wszystkich — ukraińskojęzyczną? W punkcie 6 wykazu funkcji wydziału edukacji, zamieszczonego na stronie Łysyczańskiej rady miejskiej (znamienne, że ta strona jest rosyjskojęzyczna), stwierdzono, że ta struktura organu samorządu lokalnego „w granicach swoich uprawnień zapewnia wykonanie Konstytucji Ukrainy w zakresie funkcjonowania języka ukraińskiego jako państwowego, umożliwia uczenie się w ogólnokształcących zakładach edukacyjnych w języku ojczystym lub nauki języka ojczystego w państwowych i komunalnych zakładach edukacyjnych”. Jak zatem to postanowienie łączy się z oświadczeniem mera miasta Łysyczańska S. Dunajewa o zamknięciu szkoły, która jako jedyna w tym mieście uczy uczniów w języku państwowym?
Aktywiści ługańskiej „Swobody” żądają od Partii Regionów jako niemal bezwzględnej większości korpusu deputowanych Łysyczańskiej rady miejskiej oraz osobiście od S. Dunajewa zaprzestania ostatecznej rusyfikacji szkół tego miasta, pozostawienia w spokoju zespołu pedagogicznego szkoły nr 3 i umożliwienia im dalszego kształcenia przyszłych obywateli Państwa Ukraińskiego w języku ukraińskim.
Prasowa służba Ługańskiej Obwodowej Organizacji Ogólnoukraińskiego Zjednoczenia „Swoboda”
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
