Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

NASZ KIJÓW PRZEPLUŁ SAMEGO SIEBIE!

Слово Просвіти, №03 за 2002 рік

W mateczce Odessie, na Prywozie, diabelnie utalentowany Chazanow opowiedział bardzo śmieszny dowcip: Ukrainiec je wielki kawał słoniny. Wiecie, jak Ukrainiec je? Całą gębą, aż się dławi. Radzą mu pokroić kawałek nożem. Ukrainiec, nie wypuszczając słoniny z zębów, zgadza się — pokazuje na kąciki ust: dobrze, nacinaj tutaj i tutaj. Ale nie za bardzo! Ten noworoczny epizod w KTM z pięcioodcinkowego filmu “Żył sobie ja…”, rozśmieszywszy publiczność, zasmucił jedynie starą odeską wronę, która, zachrypnięcie kracząc, ruszyła do Kijowa. Jasna sprawa, po kawałek słoniny. Tym bardziej, że właśnie w Boże Narodzenie na 30. kanale trudziło usta miejskie show “Kijów”: dwóch facetów z mikrofonami przez godzinę ganiało po obrzeżach stolicy, wypytując przypadkowych przechodniów, jak znaleźć Jar Kuczmy. Będziecie się śmiać, szanowny czytelniku, ale i wśród przypadkowych przechodniów znalazło się kilku dobrych ludzi, którzy całkiem przyzwoitą rosyjszczyzną — w odróżnieniu od showmanów, którzy komunikowali się na poziomie “kobieto, stój”, “mężczyzno, powiedz” — wytłumaczyli żartownisiom, że nazwa jednego z kijowskich uroczysk nie ma żadnego związku z obecnym Prezydentem. Jeszcze i na mapie pokazali — oto on, Jar Kuczmy, widzicie? Pod Górą Batyja się przyczaił… Na tym, no całkiem świątecznym, epizodzie trzeba było zostawić rozczarowanych showmanów, — kracząc z gniewu, stara odeska wrona wyrwała z rąk błyszczący zwój z napisem “Topograficzna karta. Kijów, Wasylków”. Ale zwój okazał się zbyt już wstrętny: “Państwowe przedsiębiorstwo Kijowska wojskowa fabryka kartograficzna”, rozpoczynając rosyjskojęzyczną serię 286 map topograficznych Ukrainy w skali 1:100000, chyba zabezpieczyła naszych generałów na wypadek okupacji? Za nic nie zgadniecie, wielce szanowny czytelniku, co powiedziano w przypisach do tej pikantnej mapy o Kijowie, bo to — “duży węzeł transportowy, gdzie krzyżują się kolejowe, wodne, samochodowe magistrale i trasy powietrzne, biegnące z Rosji do zachodnich granic, a także łączące północne i zachodnie rejony z Donbasem i Nadczarnomorzem”. Oto w takim duchu wychowuje się ukraińska wojskowa służba topograficzna — 1947 rokiem zalatuje, aż śmierdzi anektowanym terytorium. O jakim patriotyzmie tutaj może być mowa?! W końcu, jeszcze jakieś 30 lat temu znany satyryk Jewhen Dudar napisał ostrą sztukę o przestępczym niszczeniu przez melioratorów żyznych terenów nad Irpieniem. Tak więc, satyryka wreszcie sprostowano: “Dolina rzeki Irpień szeroka, łąkowa, z dużą siecią kanałów osuszających. W 1948 r. na dolinie irpieńskiej pracowali melioratorzy, którzy zamienili ją w żyzną dolinę”. Mało tego, że spisali z cudzego, mało tego, że mało piśmiennie, z nieudolnymi półdziecięcymi błędami, to jeszcze starymi nakazami niewdzięczników nas karmią! Trudno uwierzyć, że dla takich wydawców-nieudaczników pojęcie czasu jest tak samo realne, jak pieniądze. A tych na podobne antyukraińskie projekty, jak widać, nie żałują. Nawet odeskiej wronie przekonać się o tym nie zabrakło rozumu. Kar-r-r! Ale czego wymagać od ogrzanych przez państwo kancelistów, którzy żyją pojęciami 1948 roku? Którzy posługują się ludobójczym, jedynym akceptowalnym dla nich antykulturowym postulatem: po co mi język ukraiński, jeśli wystarczy mi rosyjski? Przecież wokół — tysiące ton drogiego papieru marnuje się na mało piśmienną, pornograficzną surżykowo-rosyjskojęzyczną reklamę, co, niestety, nie wywołuje żadnego wstydu u ludzi, którzy otrzymują pensję za przestrzeganie reżimu językowego stolicy. Czy nie dlatego żyjemy z poczuciem tragikomicznej winy, że to właśnie im, nieznanym “bohaterom”, słoniny brakuje?! Przy okazji, w 1940 roku na odeskim Prywozie, który wtedy mało czym różnił się od Besarabki, Chazanowa za podły dowcip po prostu by utopili. Tak jak w 1952. A obecnie my sennie się uśmiechamy, przecierając oczy. To przecież nie ktoś, drogi przyjacielu, — Kijów sam siebie przepluwa. Ostap SWITŁYK

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин