Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє
Сторінка · с. 15сторінка оригіналу ↗

KIEDY BUDZĄ SIĘ ANIOŁY…

Слово Просвіти, №03 за 2002 рік

“Pikardijska tercja” Czy każdemu człowiekowi przychodzi do głowy, by przywołać dziecięce skojarzenie ze świętami Bożego Narodzenia? I to nie tylko impresje skojarzeniowe, ale zapach, aromat tego święta? Być może jest to właściwe obdarzonym naturą osobom, które ciągną przez życie ciężką walizkę wspomnień, realizujących się czy to w postaciach bałwanów (ale Bałwan to sezonowy cud, który kojarzy się z mroźnym zimowym nastrojem), czy to w bardziej błogich wyrazach wiecznej dobroci i szczodrości, jakim jest dla wszystkich maluchów “Mikołaj brodaty”. Jakże oni czekają i w nocy nie śpią w nadziei, że otrzymają właśnie od tego wszystkowidzącego człowieka wymarzony prezent! Posłuszni i grzeczni w przeddzień świąt płyną myślą do Mikołaja, od dnia którego zaczyna się świąteczne, pachnące życie rodziny. Od 19 grudnia w domu stoi już amulet, a najbardziej niecierpliwi wnoszą do chaty nawet gałązki choinkowe. Świąteczne koncerty to także prezenty na święta dla tych, którzy kochają je ponad wszystko. Od święta Mikołaja koncertowych programów i zabaw jest niemało, rozdają je, niczym z torby Dziadka Mroza, dzieciom i dorosłym organizacje społeczne, partyjne, a także koncertowe. Rozrywek — od groma! Przez miesiąc — dla każdego coś miłego i smakowitego. Na dziś istnieją już tak zwane elitarne koncerty. Jeden z takich odbył się w stolicy, w pomieszczeniu Opery Narodowej ósmego stycznia. “Nowe melodie wigilijnej nocy” na długo zapamiętają ci, którym udało się tam trafić, gdyż ta scena, przyznajcie, nie kojarzy się z nazwiskami popu- Swój występ w klubie “Ostatnia barykada” kijowska grupa “Niebesna kopalyna” zakończyła na dziesięć minut przed rozpoczęciem Nowego Roku. Ci, którzy zdecydowali się powitać Nowy Rok w tym niezwykle gościnnym klubie, który kultywuje współczesną ukraińską kulturę, ani trochę nie żałowali. Jeśli chodzi o grupę, to ta noworoczna impreza stanowiła podwójne święto dla muzyków, gdyż w przeddzień ukazał się drukiem album “Śpią anioły”. Album dojrzewał bardzo długo, został nagrany w 1998 roku, a na świat boży pojawił się dopiero pod koniec 2001-go. Należy od razu zaznaczyć, że “Niebesna…” jest tak niepodobna do innych formacji rockowych, że jakiekolwiek porównawcze analogie okazują się niestosowne. W swoich tekstach lider zespołu — gitarzysta i wokalista Jurij Polczenko najbliżej stoi klasyków poezji egzystencjalnej XX wieku — to samo odczucie przejmującej samotności duszy, te same nawarstwienia metafor. Jednym słowem, to, co robi dziś “Niebesna kopalyna” — robi na ukraińskiej scenie tylko i wyłącznie “Niebesna kopalyna”. “Selestial Mine”, a w ukraińskim wariancie — “Niebesna kopalyna”, powstała jako trio w 1990 roku w Kijowie i na początku zajmowała się ideami improwizowanego jazzu z włączeniem niewerbalnego śpiewu. Chociaż tamte czasy ogólnego zachwytu improwizacją dawno minęły, duch poszukiwań i nieakceptowania ustalonych stereotypów nadal prześladuje próby, na których powstają fantomy idei. Brak wizerunku stworzył grupie wizerunek jego braku. Nagrane wtedy w piwnicy zbiory desperackich poszukiwań nowych muzycznych ziem “Delirium” i “Ostawlennyj dom” na podświadomym poziomie, bez dołączania zrozumiałego tekstu, opowiadają o panującym wtedy imperium wolności. Pierwszy występ zawziętych “niebiańskich górników” na festiwalu “Mołodist’90” wywołał niemałą reakcję ze strony filmoznawców i fanów kina, a audycja w ukraińskim radiu, która wyszła po festiwalu, wywołała odzew z całej Ukrainy. Później odbyły się dwa wywiady w moskiewskim “Radio junosti” — i ten program nie pozostał niezauważony — u słuchaczy pojawiało się wiele pytań do Jurija Polczenki, który w tym czasie znajdował się w swojej kuchni. W 1992 roku na zaproszenie “Independent Music Network” Jurij Polczenko wyruszył do USA. Przebywając tam przez rok, gitarzysta poznał kalifornijską rockową tużowkę i, co najważniejsze, pokazał w studiu w Ukiah 20 swoich piosenek po angielsku. Amerykanie zainteresowali się materiałem i nagrali dla siebie 4 demo-piosenki. Zbierając się znów na próby w Kijowie, grupa zaczęła formowanie pełnowartościowego piosenkowego programu rockowego, który zainteresował sponsorów. Po czterech miesiącach nagrań w studiu muzycy wreszcie zbliżyli się do tego, o czym marzyli latami. Anglojęzyczny album “Mist Of Dance” z jedenastoma oryginalnymi piosenkami został wręczony w klubie ambasady osobiście Ambasadorowi Wielkiej Brytanii. Pan Roy Reeve przed kamerami telewizyjnymi oświadczył, że właśnie media “uczyniły ich sponsorski gest pełnoprawnym”. Stawiając w ten sposób wysoki stempel na potencjale kolektywu, Ambasador zainspirował grupę do osiągania nowych horyzontów. Na początku 1997 roku, próbując przeniknąć za ściany własnej ograniczoności, grupa zaprosiła skrzypaczkę i wokalistkę. Pojawienie się nowego instrumentu i charakteru doprowadziło do napisania ukraińskojęzycznego albumu “Śpią anioły”, który został ukończony w 1998 roku, i zmiany nazwy zespołu na “Niebesna kopalyna”. Ołeksandr JEWTUSZENKO

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин