Сторінка · с. 3сторінка оригіналу ↗
Rozważania o święcie Zjednoczenia po ługańsku
Слово Просвіти, №05 за 2012 рік
Ilko DUVANSKYJ Jak co roku, także w tym roku w przededniu oraz w Dniu Jedności Ukrainy na Ługańszczyźnie przeprowadzono szereg działań. Z jednej strony są to akcje świąteczne, zorganizowane przez struktury towarzystwa „Proświta” wspólnie z ideowo pokrewnymi organizacjami społecznymi. Z drugiej strony — oficjalne wydarzenia, które rzekomo miały na celu pokazanie „mądrości” urzędującego prezydenta, który „zjednoczył” państwo poprzez połączenie Dnia Jedności i Dnia Wolności, czym w rzeczywistości po raz kolejny udowodnił swoją całkowitą nieznajomość procesu historycznego i niezrozumienie istoty współczesności Ukrainy. Wreszcie, wydarzenia z udziałem organizacji w rodzaju „Bloku Rosyjskiego” oraz najbardziej odrażających polityków-regionalistów były otwarcie prowokacyjne, antyukraińskie. Niektórzy z uczestników, którzy przyjechali z Rosji, w ogóle deklarowali, że są ateistami i „w święta kościelne się nie bawią” (mając na myśli Dzień Jedności). Wśród akcji przeprowadzonych z okazji święta Zjednoczenia przez prośwician Ługańszczyzny (a odbyły się one praktycznie w każdym rejonie i mieście obwodu), należy wyróżnić wykłady liderów obwodowego zjednoczenia „Proświty” Wołodymyra Semystiahy oraz Jurija Kyselowa dla uczniów najstarszego kozackiego rejonu Kamianobridskiego w Ługańsku w obwodowym muzeum krajoznawczym. W proświciańskim lokalu Ukraińsko-Kanadyjskiego Centrum „Odrodzenie” przeprowadzono forum „Kryzys demokracji na Ukrainie. Stanowiska społeczeństwa obywatelskiego”, którego uczestnicy porównali obecny stan ukraińskiego społeczeństwa z ideałami nakreślonymi przez twórców Aktu Zjednoczenia. W tym samym lokalu obwodowe zjednoczenie „Proświty” zorganizowało uroczystości z udziałem zespołów uczniowskich czterech ługańskich szkół, reprezentujących każdy rejon administracyjny miasta. Dzieci przedstawiły programy bożonarodzeniowe z jasełkami, za co od liderów „Proświty” i innych organizacji narodowo-patriotycznych one oraz ich opiekunowie otrzymali nagrody. Z proświciańskiej sali święto organicznie przeniosło się na główny plac centrum obwodowego, gdzie odbył się wiec. Głos w imieniu obwodowego zjednoczenia „Proświty” zabrali aktywiści Jurij Kyselow, Iryna Mahrycka, Ołeksandr Antonow, Ołeksandr Kobziew, Wałentyn Tkalycz i inni. Wielkie kozacko-proświciańskie święto muzyczne, zorganizowane przez „Wschodnie Wojsko Kozackie Ukrainy” (ataman — Serhij Borysenko) oraz obwodowe zjednoczenie proświciańskie (przewodniczący — Wołodymyr Semystiaha), przeprowadzono w Stachanowie. Przez siedem godzin trwał festiwal pieśni ukraińskiej, na którym rozbrzmiewały ukraińskie pieśni patriotyczne, co było czymś dotąd niesłychanym i niewidzianym w tym górniczym mieście. W festiwalu-konkursie piosenki wzięło udział 11 zespołów amatorskich oraz 24 solistów z różnych zakątków Ługańszczyzny. W przeciwieństwie do przeprowadzonych ze szczerym patriotycznym uniesieniem działań proświciańskich, ługańskie władze obwodowe i miejskie... [tekst urywa się] ...liryką miłosną, która niedawno ukazała się w Centrum Wydawniczym „Proświta”. W antologii — liryka XI—XIX wieku poetów Francji i innych krajów francuskojęzycznych (Belgii, Szwajcarii itd.). Ukazał się pierwszy tom, przygotowywany jest drugi. „To nasz wraz z „Proświtą” prezent dla ukraińskiej młodzieży, aby uczyła się kochać, zdobywała doświadczenie, tworzyła prawdziwe rodziny” — opowiedział pan Wsewołod. Ciekawe jest doświadczenie Francji, która ma dwieście lat państwowości, w rozwiązywaniu kwestii językowej: tam również były różne opinie na ten temat. Ale potężni poeci Pierre de Ronsard i jego Plejada oraz inni pisali po francusku swoje wybitne dzieła. Był to ten silny argument, który przekonał dwór królewski, że trzeba przejść na język narodowy i zrezygnować ze sztucznego, który przyszedł do nich z Rzymu. (We Francji przez pewien czas językiem państwowym była łacina.) Znamienne, że nawet sam kardynał Richelieu, na pytanie „Ile języków powinno być u nas w państwie?”, odpowiadał: „A ilu mamy królów? Jednego. Znaczy to, że i język państwowy jest jeden”. Władcy Francji zrozumieli, że trzeba mieć silne, potężne państwo europejskie, a jedyny język państwowy temu sprzyja. Nawiasem mówiąc, wśród 42 krajów europejskich zdecydowana większość ma jeden język państwowy. Tak powinno być i u nas. Język ukraiński konsoliduje, jest gwarantem jedności ziem ukraińskich. Wsewołod Tkaczenko przeczytał kilka przekładów z książki. Na wieczorze wystąpili profesjonalni muzycy i uczniowie białocerkiewskich szkół muzycznych. Podczas festiwalu odbyły się różnorodne działania w szkołach, liceach, bibliotekach, klubach, w radiu, wśród których najciekawsze to: konkurs recytatorski poezji Wasyla Stusa dla uczniów i studentów, prezentacja książki Wołodymyra Pidpałego „Złote trzmiele” oraz wspomnień o poecie „Wyruszył w drogę za jaskółkami” z udziałem jego żony Niły Pidpałej, jubileuszowy wieczór poetki Niny Opanasenko, pokaz filmów telewizyjnych „Rycerz ducha” (wspomnienia o Wiktorze Miniajle) oraz „Dialog z Wiktorem Miniajłem” (rozmowa pisarza z Wasylem Herasymjukiem), wieczór literacko-muzyczny „Dzwon, banduro!” z udziałem kobziarza Ołeksandra Musijcia. Miło, że wśród uczestników święta jest dużo młodzieży, a zatem rośnie zmiana dla prośwician.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
