Сторінка · с. 1сторінка оригіналу ↗
Czytelnicy rozstawią namioty
Слово Просвіти, №06 за 2008 рік
GORĄCY TEMAT
Walentyna DAWYDENKO
Kijów to ojczyzna pierwszej na terenie Europy biblioteki, założonej przez Jarosława Mądrego. Pisałabym o tym na billboardach czy banerach zamiast o natrętnej reklamie w naszym mieście, gdzie dziś jest 138 bibliotek. A także o najeździe rodem z rejderskiego przejęcia, które odbyło się w biały dzień: próbie zajęcia pomieszczeń wydziału nowych technologii komputerowych głównej publicznej biblioteki im. Lesi Ukrainki. Dlaczego po pierwszym sygnale w jej obronie stanęli przewodniczący Ukraińskiego Funduszu Kultury, poeta-akademik Borys Olijnyk, i znany ukraiński pisarz Mykoła Som, którzy natychmiast przekazali list Prezydentowi, a nie władze miejskie, miałam nadzieję dowiedzieć się na konferencji prasowej, która odbyła się już po kilku próbach eksmisji biblioteki. Szefowa zarządu kultury Kijowa Switłana Zoryna, jak się okazało, zna wszystkie udręki tego zespołu w konfrontacji z napastnikami. I trafnie się wypowiedziała: „Nie możemy nazywać stolicy europejskim miastem, jeśli nie będzie w niej bardzo dobrej, nowoczesnej biblioteki. I rzeczywiście, w planie miasta przewidziana jest budowa biblioteki. Gdyby nie Euro-2012 (co również jest bardzo ważne dla Ki-
Fot. Tamara Fedyaj
Pisarz Myhajło Szewczenko argumentuje, przytaczając zapisy ustawy (…Ukrainy), że gdyby nie to, do 2012 roku ta biblioteka zostałaby już zbudowana. Od 1972 roku biblioteka mieści się w tym budynku, a w 1995 roku przyjęto ustawę o bibliotekach i bibliotekarstwie, ponieważ inaczej nie dałoby się zachować sieci bibliotek Kijowa. W ustawie zapisano, że w przypadku prywatyzacji budynków, budowli i pomieszczeń, w których znajdują się biblioteki, będących własnością państwową lub komunalną, a także w razie odmowy właściciela udostępnienia budynków zajmowanych przez biblioteki, organy podejmujące decyzje o prywatyzacji tych budynków i budowli zapewniają bibliotekom budynki i pomieszczenia wzniesione według specjalnych projektów lub inne przystosowane pomieszczenia, odpowiadające warunkom obsługi użytkowników bibliotek oraz przechowywania zbiorów bibliotecznych.
W 1996 roku spółka akcyjna „Ukrhazproekt” sprywatyzowała, mimo tej ustawy, pomieszczenia. W tym czasie Fundusz Państwowego Mienia mógł wydzielić bibliotekę i pozostawić ją we własności komunalnej. Ale prywatyzacja przebiegła w taki sposób, że mienie to również sprywatyzowała spółka „Ukrhazproekt”. Podpisano jednak umowę długoterminowej dzierżawy, zgodnie z którą biblioteka miała pozostać w tym pomieszczeniu do czasu, aż miasto zbuduje nowe. Dzierżawa ta trwała do grudnia 2007 roku. Wtedy też dyrektor otrzymała zawiadomienie, że umowa zostaje rozwiązana i biblioteka ma opuścić pomieszczenie. Spółka „Ukrhazproekt” kilkakrotnie zmieniała właścicieli i oczywiście narusza ustawodawstwo, ponieważ prywatyzacja została dokonana z prawem długoterminowej dzierżawy. Zwracamy się do wszystkich, aby biblioteka mogła działać tutaj, dopóki nie zostanie zbudowane nowe pomieszczenie”.
Sprawę wyjaśniał także, jak sam twierdzi, sekretarz Kijowskiej Rady Miejskiej Oles Dowhyj, który przyjechał na spotkanie z dziennikarzami: „Wczorajsze wydarzenie to kropla, która przelewa czarę goryczy. Jako przedstawiciel kijowskich władz dziesiątki razy spotykałem się z przedstawicielami wszystkich krajowych związków twórczych, zakazaliśmy wszelkiego wysiedlania nie tylko bibliotek, ale także warsztatów twórczych. Istnieje odpowiedni dekret Prezydenta, decyzja Kijowskiej Rady Miejskiej, że wszelkie przeniesienie, odebranie warsztatu, biblioteki, galerii, placówki o charakterze społecznym jest możliwe wyłącznie za pisemną zgodą przewodniczącego związku, przy zrozumieniu, że instytucja przenoszona jest do lepszych warunków. Mimo tych naszych decyzji wygląda na to, że działa jakaś prowokacyjna baza, grupa szkodników, która destabilizuje sytuację w celu zdyskredytowania władzy. Gwarantuję, że dopóki istnieje obecna władza i ja jestem deputowanym, żadne działanie wobec tej biblioteki ani wobec jakiejkolwiek innej nie zostanie podjęte. Jeśli będzie trzeba, będzie nasza ochrona — moja osobista, namioty naszej siły politycznej. Dziwne, że kiedy dzieją się takie rzeczy, nie ma ani jednego z opozycjonistów. A potem nagle się pojawiają, jak zawsze, z kamerami telewizyjnymi. Uważam to za prowokację. Wyjaśniłem sedno sprawy i choć Fundusz Państwowego Mienia uzgadniał tę sytuację, już skierowałem wniosek do szefa rządu i do przewodniczącego Funduszu Państwowego Mienia o zastosowanie weta, aby nie dopuścić do jakichkolwiek zmian w sytuacji bibliotek, z wyjątkiem tych na lepsze. Ja osobiście będę gwarantem tego. W materiałach dotyczących prywatyzacji, które przejrzeliśmy, jest bardzo wiele pytań do właścicieli budynku”.
Zakończenie swojego wystąpienia sekretarz Rady Miejskiej złożył propozycją, aby pracownicy biblioteki wysyłali wszystkich, którzy zamierzają sięgnąć po to pomieszczenie. Po chwili pauzy dodał wesoło: „Do mnie… Ja się tym zajmę”. Niestety, ani on, ani szef zarządu kultury nie czekali na pytania dziennikarzy, przekazując je dalej
Zakończenie na s. 8
OPALONY DYREKTOR GENERALNY CHORTYCI
SYN O OLEGU OLŻYCZU
Dobrowolne ofiary „Na Kobzarewą Cerkiew”: MFB „Ukraińska Rodzina” Rachunek nr 26045200145101 w Podilskiej filii AKB „Kijów”, MFO 320401, ZKPO 21709106
ŁĄCZNIE NA RACHUNKU CERKWI TARASOWEJ — 834 194 hrn 50 kop.
с. 8 · сторінка оригіналу ↗
funkcję biblioteki — realizować konstytucyjne prawo obywateli do wolnego dostępu do informacji. Jest to norma międzynarodowa. W artykule 19 Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka każdemu człowiekowi na Ziemi zagwarantowano wolny dostęp do informacji. Nasz księgozbiór posiada ponad 270 tysięcy egzemplarzy na nośnikach papierowych, bezpłatnie zapewniamy dostęp do całej bazy legislacyjnej Ukrainy zaraz po zarejestrowaniu dokumentu, do anglojęzycznych i ukraińskich czasopism. Od 1992 roku biblioteka zaczęła wprowadzać nowe technologie. Jest ona obecna w sieci Internet, całodobowo zapewniono dostęp do naszych systemów informacyjnych. Bazy danych innych bibliotek łączą się w naszą sieć. W naszych zbiorach przechowywane są bogate kolekcje i istnieje potrzeba korzystania ze wszystkich ośmiu pomieszczeń. W dziale sztuki, na przykład, znajduje się bezcenna kolekcja Serhija Lifara, Iwickiego, Kytastego. Dlatego mamy czego bronić. W 1996 roku miała miejsce prywatyzacja pomieszczenia przez „Ukrnaftohaz” i wraz ze zmianą kierownictwa zaczęły się problemy: albo eksmisja, albo wygórowane opłaty. Przedwczoraj sześciu nieznajomych najpierw badało pomieszczenie od strony podwórza, a potem zaczęli dobierać się do drzwi, planując wyjęcie zamka szyfrowego. Przestraszona dziewczyna-dyżurna zadzwoniła do sekretariatu, wybiegliśmy, wezwaliśmy milicję, powiadomiliśmy zarząd kultury i w ten sposób powstrzymaliśmy zamach na bibliotekę. Mamy nadzieję na dalszą spokojną pracę, gdyż zapewniamy wysoki poziom usług. Proszę, nie zostawiajcie nas, rozwiążcie problem, aby biblioteka mogła pracować tak długo, dopóki nie przeniesie się do nowego pomieszczenia. W przeciwnym razie zatrzyma to dostęp użytkowników do światowych zasobów informacyjnych, elektroniczną ewidencję czytelników. Biblioteka pełni funkcję ochrony socjalnej, ponieważ bardzo wielu ludzi nie ma dostępu do komputera lub nie może opłacić gazety. A biblioteka otrzymuje 650 tytułów”. Jak zawsze delikatny, ale zdecydowany w swoim stanowisku Borys Olijnyk był lakoniczny: „Sprawia to wrażenie celowej akcji. Dobrze rozumiem Switłanę Zoriną i Olesia Dowhoho, którzy uważają, że to przerzucanie odpowiedzialności na radę miejską, ale przecież wtedy rada miejska powinna od razu reagować na każdy incydent. Na pierwszy sygnał wraz z Mykołą Somem napisaliśmy list do Prezydenta, wręczyłem go Jurijowi Petrowyczowi Bohuckiemu, który ze zrozumieniem podszedł do problemu i od razu przekazał go do Sekretariatu Prezydenta. Ale dochodzi do tego, że Prezydent musi niemal codziennie sam powstrzymywać wandali, żeby nie eksmitowali artystów, pisarzy. Wydaje się, że to linia frontalnego, celowanego uderzenia w kulturę. Nie jestem histerykiem i wiem, że jesteśmy przecież na swojej ziemi. Możliwe, że ktoś tego nie rozumie, to trzeba wyjaśnić, czym jest ukraińska kultura. Zdjęcie Tamary Fediaj. Pilnego uregulowania wymaga porządek stosowania na Ukrainie języków komunikacji międzynarodowej. Chodzi nie tylko o rosyjski, ale także angielski i inne języki. Jest całkowicie oczywiste, że nieuważne i nieuregulowane stosowanie języków komunikacji międzynarodowej z przyzwyczajenia rozszerza się na sferę priorytetu języka państwowego. W rezultacie dochodzi do zawężenia sfery stosowania języka państwowego w działalności publicznej, dążenia do oficjalnego lub państwowego statusu języka rosyjskiego. Obecnie wszystko sprowadza się do emocjonalnych wzajemnych oskarżeń i zniewag. Teleturnieje na ten temat sprawiają upokarzające dla ukraińskiego społeczeństwa, przykre i dość przygnębiające wrażenie. Ustawa powinna pragmatycznie uregulować porządek stosowania języka rosyjskiego przez obywatela — przedstawiciela etnosu w celu zachowania etnicznej odrębności, a to, bez wątpienia, pomoże przywrócić odrębność także zrusyfikowanym Ukraińcom. Głównym kryterium jest pielęgnowanie narodowych, odrębnych tradycji, wiary, kultury, ustroju życia. Tutaj są poważne problemy. Dawne dominujące położenie rosyjskiego etnosu negatywnie odbiło się na zachowaniu przez niego własnej odrębności na terenach byłych republik związkowych. Etniczne cechy Rosjan na tych terytoriach. Przewodniczący Ukraińskiego Funduszu Kultury Borys Olijnyk: „Jesteśmy przecież na swojej ziemi”.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
