Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє
Сторінка · с. 14сторінка оригіналу ↗

PALETA

Слово Просвіти, №06 за 2008 рік

Walentyna DAHYDENKO. Samolot odczuwalnie trzęsie na dziurach powietrznych. Być może gdzieś istnieją takie same próżniowe wyrwy na spiralnej taśmie czasu, niezapełnione twarzami, ruchem życia i historii. Zawsze przychodziło mi to na myśl nawet w odniesieniu do czyjejś drogi życiowej, wszak w twórczości najsłynniejszych postaci są tajemnicze strony, nieprzebadane przez biografów. Często stają się one swobodnym obszarem dla literatury pięknej, można dopuścić i takie wypełnienie czasowej próżni domyśloną stroną, jeśli pisarz ma wystarczająco dużo intuicji i sumienia. Dwie zdumiewające hipostazy połączyły się w osobie mojego kolegi z roku, kijowskiego pisarza i dziennikarza Ołeksandra Bałabki. Jest on podróżnikiem-poszukiwaczem, a jego badania prowadzone są przede wszystkim w zbiorach bibliotecznych i archiwach. Poprzez oryginały listów i dzienników, książki innych badaczy pragnie odtworzyć kontekst, historię i środowisko, w którym pracowali jego ulubieni pisarze Mykoła Hohol i Mychajło Kociubynski. I dlatego w swoich esejach jest skrupulatnie wiarygodny. Ale jest w nich także ozonowy wiatr prawdziwych podróży, zachwycone wrażenia i soczyście opisane krajobrazy innych krajów, gdzie przebiegały ścieżki wybitnych Ukraińców. Ponieważ autor z kamerą wideo i aparatem fotograficznym przeszedł trasami, niestety, często nieznanymi zagranicznym przewodnikom, na własne oczy zobaczył domy w Rzymie i na Capri, gdzie żyli i tworzyli „signor Niccolò i signor Michele”, sfilmował te księżycowe ścieżki na południowych morzach, które nie starły się i nie wyblakły od upływu wieków, więc jakby zobaczył fantastycznej urody panoramę oczami swoich bohaterów. Dwie książki Ołeksandra Bałabki, wydane dwa lata temu, „Signor Niccolò i signor Michele. Rzym Hohola i Capri Kociubynskiego” oraz „Malwy w Wiecznym Mieście” od razu przyciągnęły uwagę krytyki i wywołały znaczny rezonans w kręgach czytelniczych. Pisarz Mychajło Słaboszpycki tak określił znamienną cechę tego autora: „On ukazał nam tę kulturową rzeczywistość, która jakby zmartwychwstała. Ponieważ istnieje taka prawidłowość: jeśli coś na świecie było, ale nie zostało opisane (a są to ludzie, wydarzenia, inne realia), to umarło. I Ołeksandr Bałabko jest jednym z tych, którzy wskrzeszają. Wskrzesza ukraińskie ślady, ukraińskie imiona, ukraińskie wątki poza Ukrainą”. A Wiktor Baraniw podkreślił znaczenie pisarskich poszukiwań: „Odkrywanie świata przez Ołeksandra Bałabkę obraca się w poszukiwania

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин