Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє
Сторінка · с. 11сторінка оригіналу ↗

U POETY PIENIĄDZE SIĘ ZNALAZŁY…

Слово Просвіти, №07 за 2005 рік

W maju tradycyjne międzynarodowe Czytania Wołoszyńskie odbędą się w starannie odrestaurowanym w pełnym zakresie, ponad 100-letnim Domu-Muzeum poety. Tutaj liczni zwiedzający i turyści zobaczą nie tylko wyremontowaną siedzibę, ale także pokoje pamięci, które dotychczas były zamknięte dla zwiedzających, oraz odbudowaną oficynę Wołoszyna, zniszczoną w latach wojny. Drugie narodziny Domu poety, wielki remont w znanym na świecie, jednym z najsłynniejszych literackich muzeów pamięci Krymu i Ukrainy, rozpoczęto zeszłej jesieni. Delikatnej, ale radykalnej odnowie Domu Maksymiliana Wołoszyna w Koktebelu towarzyszyły wysiłki społeczności, znanych pisarzy, aktorów, muzyków, polityków, w szczególności Anatolija Kinacha i Petra Poroszenki. Międzynarodowa rada opiekuńcza rezerwatu „Kimmeria Wołoszyna” zebrała ponad dwa miliony hrywien środków państwowych i sponsorskich od osób prywatnych, współczesnych mecenasów, bankierów. Środki na zakończenie kapitalnego remontu i renowacji zaplanowano także w budżecie ogólnoukraińskim oraz krymskim. Łącznie wyszło nawet o pół miliona więcej niż przewidywał kosztorys, co pozwoliło przeprowadzić renowację jak najlepiej, uwzględnić wzrost kosztów robót, zakupić drogie, jakościowe i niezawodne materiały budowlane. Według planów Ukrprojektrestawraciji, która sprawuje kontrolę nad jakością prac, znana z umiejętnej odnowy galerii Ajwazowskiego teodozyjska firma „Diva” obecnie wzmacnia fundamenty i ściany, całkowicie wymienia pokrycie dachowe, wymienia podłogi, wykonuje antysejsmiczne wieńce betonowe, prowadzi prace wewnętrzne, odnawia systemy ogrzewania, oświetlenia i zaopatrzenia w wodę. Przecież oczekujący ponad ćwierć wieku na kapitalny remont, zbudowany niegdyś na wybrzeżu bez fundamentów według własnego projektu gospodarza „Biały dom sztuki” ledwo przetrwał: popękały ściany z cegły suszonej, wygiął się sufit, osypał tynk, zgniły konstrukcje drewniane. Ostatnich gości we wrześniu ubiegłego roku Dom Wołoszyna przyjął już w stanie awaryjnym. — Pamięciowy obraz relikwii kultury narodowej i światowej nie ucierpi ani na jotę, przebudowane nie zostanie nic, wszystko, co możliwe, zachowamy, łącznie z okiennicami, wykonanymi własnoręcznie przez M. Wołoszyna — zapewniła dyrektor Domu-Muzeum Natalia Mirosznyczenko. Eksponaty i zbiory muzeum podczas prac remontowych przechowywane są w oficynach oraz domu matki M. Wołoszyna pod niezawodną ochroną. Sumiennie restaurowane są wartości muzealne: przedmioty codziennego użytku, obrazy, ponad dziewięć tysięcy unikalnych książek z biblioteki poety. Niezawodnie zabezpieczono przed przypadkowymi uszkodzeniami także okoliczne drzewa, wśród których są i te zasadzone przez samego Maksymiliana Wołoszyna. Starannie odnowione bezcenne dziedzictwo przeszłości, zabytek o znaczeniu narodowym — literacko-pamięciowe muzeum poety-filozofa już wkrótce będzie nadal pomagać nam duchowo się rozwijać, przemyśliwać przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Bohdan-Ihor Antonycz Taras PERCHACZ, członek rady Halickiego rejonowego zjednoczenia „Proświta”, m. Lwów z NOWE WYDANIA z Nadija ONYSZCZENKO z Wiktor CHOMENKO, Krym żoną. Oglądamy bazylikę Mariacką, słuchamy hejnału (występ trębacza) z wieży bazyliki, oglądamy Sukiennice — miejsce handlu średniowiecznego Krakowa. Idziemy do Collegium Maius (XIV w.) Uniwersytetu Jagiellońskiego, potem Collegium Medicum (obecnie wydział medyczny). Na tej samej ulicy odwiedzamy kościół świętej Anny (ponad 300-letnia figura pamiątkowa Kopernika i napis). Wspominamy o pobycie w tych murach naszego słynnego rodaka — Jurija Drohobycza. 13 września przedstawiciele naszej delegacji byli na przyjęciu u Konsula Generalnego Ukrainy w Krakowie pana Ołeksandra Medownikowa. Żegnamy się z Krakowem i ruszamy do domu obok 700-letniej kopalni soli „Wieliczka”, obok miasta Tarnów (w hotelu „Bristol” przebywał rząd, parlament i sztab wojskowy Ukraińskiej Republiki Ludowej w latach 1920—1923). Znowu Rzeszów i Przemyśl, Korczowa-Krakowiec. Ta podróż — jedna z najlepszych naszych podróży oświatowych. Czekają na nas Ukraińcy Słowacji, Węgier, Mołdawii. Drogi do naszych braci i sióstr — to drogi nie tylko w teraźniejszość i przeszłość, ale także w przyszłość. Mamy nadzieję, szczęśliwą dla całego światowego ukraiństwa. nili działalność Zańkoweckiej członkowie czernihowskiej „Proświty” M. Kociubynski, M. Żuk, W. Dejsz-Kociubynska, O. Szkurkina-Łewycka, I. Szrah. W kręgu Zańkoweckiej widzimy na zdjęciu i czytamy o Ołeksiju Pluszczu, Iwanie Koczerdze, Borysie Hrinczence, Mychajle Hruszewskim, Marii Szekun-Kołomyjczenko i Fedorze Kołomyjczence, Fedorze Procence. Ciekawe wspomnienia o udziale wybitnej Ukrainki w wydarzeniach rewolucyjnych 1905 roku. „Pogromy żydowskie zmieniały się pogromami inteligencji. Ale na demokratkę Marię Zańkowecką ręka nie podniosła się, chociaż wzburzony tłum niejednokrotnie stał przy jej domu. Ona śmiało wychodziła do ludzi i gorąco mówiła słowa prawdy”. 159 stron książki napisano według zasady chronologicznej, żywo i popularnie, ładnie złożono i zilustrowano w wydawnictwie Nieżyńskiego Wyższego Zakładu Naukowego. To jeszcze jeden kwiat w wieniec aktorce, której pełne poświęcenia życie przybliża nam Ukrainę.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин