Сторінка · с. 1сторінка оригіналу ↗
Maski zrzucone, Putin ogłosił wojnę Ukrainie. Czy imperium?
Слово Просвіти, №07 за 2022 рік
Wiktor MOROZ W zasadzie nic nieoczekiwanego się nie wydarzyło. Wojna była nieunikniona. I nie dlatego, że Ukraina tego chciała. Wojny domagał się reżim Putina, szukając ku temu przekonującego powodu. Nie znalazł. Dlatego wymyślił go sam poprzez uznanie LDR i DRL za samodzielne państwa. Niezbyt oryginalnie, powtarzając scenariusz Abchazji, Krymu, Osetii Południowej. Ale jak już umiał, po wydeptanej ścieżce – łatwiej. Jego śmiechu warta, patetyczna przemowa z 21 lutego ze zmyślonymi faktami o ostrzale terytorium LDR i DRL, z historycznymi wycieczkami, w których próbował dowieść sztuczności naszego państwa, jak i istnienia Ukraińców, mogła mimo wszystko wpłynąć jedynie na otumanionych i zastraszonych członków rosyjskiej Rady Bezpieczeństwa. Niezwykle wymowny materiał, który z jakiegoś powodu trafił w pole informacyjne, z dialogiem na posiedzeniu Rady Bezpieczeństwa między Putinem a szefem wywiadu zagranicznego Naryszkinem. Biedny wywiadowca z emocji, które zaparły mu dech w piersiach, zaczął się jąkać i ze strachu nie mógł odpowiedzieć, czy popiera uznanie LDR i DRL. To nie było nawet śmieszne. Ale ta sytuacja świadczy o atmosferze totalnego przerażenia, która panuje obecnie w Rosji. Naoczni świadkowie twierdzą, że nawet za reżimu Breżniewa takiego czegoś nie było. Na potwierdzenie tego przytaczają jeszcze jeden fakt. Przeciwko wprowadzeniu wojsk radzieckich do Czechosłowacji na otwarty protest na ulicę wyszło 8 osób. Obecnie na protest przeciwko inwazji na Ukrainę wyszło 6 śmiałków, których natychmiast skrępowano i wysłano do aresztu. Na poranek 22 lutego znana była jedynie pierwsza reakcja światowych liderów wobec uznania LDR i DRL przez Kreml. Reakcja, rzecz jasna, negatywna. Przeważnie – zaniepokojenie. Jeszcze prezydent USA nałożył sankcje na liderów i organizatorów uznania LDR i DRL. Czyli praktycznie na wszystkich naczelników administracji osiedlowych Doniecka i Ługańska. Oczywiście, brzmi to przekonująco. Nawet nie tylko dla pracowników administracji… Miejmy nadzieję, że prawdziwa reakcja przynajmniej USA, Anglii, Polski, Litwy, Łotwy, Estonii, Rumunii, Turcji jest jeszcze przed nami. I chce się wierzyć, że ta reakcja będzie adekwatna do sytuacji. Jednoznacznie będzie to poważny sprawdzian dla światowych liderów pod kątem ich adekwatności i wierności wartościom oraz zasadom cywilizacyjnym. Jak i przestrzeganiu międzynarodowych reguł i norm. Niezwykle podobna sytuacja miała miejsce w Monachium w 1938 roku, kiedy Hitler jako warunek pokoju w Europie postawił część terytorium Czechosłowacji – Sudety, na których mieszkali między innymi Niemcy. Premier Wielkiej Brytanii Neville Chamberlain oraz premier Francji Édouard Daladier z jakiegoś powodu uznali, że mają prawo decydować o losach cudzych terytoriów i narodów. Wiadomo, że Chamberlain, tylko zszedłszy ze schodów samolotu, wypowiedział, w jego mniemaniu, historyczną frazę: „Przywiozłem wam pokój!”. Wojna światowa, jak wiadomo, rozpoczęła się rok później, a Hitler kosztem Czechosłowacji, którą później zajął już nikogo nie pytając, w tym czasie niemal dwukrotnie wzmocnił swoje wojska pancerne i z nową siłą zmiażdżył Europę Zachodnią. To – historyczna chrestomatia. Dziś znają ją wszyscy, którzy stają u steru państwa. Jeśli nawet początkowo nie znają, to podpowiedzą im doradcy. Ale przy całej skali pomocy zbiorowego Zachodu dla Ukrainy podczas ostatniego zaostrzenia wydarzeń na Wschodzie Ukrainy, przy przekazaniu dość nowoczesnego i wysokiej jakości uzbrojenia odstraszania i skutecznej obrony, dobrze rozumiemy, że w budżecie USA na pomoc Ukrainie przeznaczono 300 milionów dolarów, a na prawdopodobną obronę Tajwanu przed zakusami Chin – 7 miliardów dolarów. Pieniądze, jak wiadomo, zwłaszcza dla pragmatycznych Amerykanów, mają realne znaczenie ważności wydarzenia. Przy tym, że właśnie w Europie obecnie odbywa się globalna konfrontacja demokracji i autokracji. I Ukraina przyjęła na siebie główny cios rosyjskiej autokracji Putina, która w ostatnim czasie coraz bardziej przypomina reżim totalitarny. Wszystko to dobrze rozumieją nasi sąsiedzi z wschodnich kresów Europy. I dlatego okazują najaktywniejsze wsparcie Ukrainie, rozumiejąc, że właśnie naszym chłopakom przychodzi – i jeszcze znacznie bardziej przyjdzie! – bronić nie tylko swojej ziemi. Ale i ich też, bo następnymi będą oni. Rosyjskie imperium, genetycznie posiadając tradycje Ordy, nie zatrzyma się na osiągniętym. Tak było przez całą jej historię. Tak, możemy być dumni, że właśnie ta historia wybrała nas, Ukraińców, jako głównego obrońcę wolności i demokracji. W czasie, gdy Europa po raz kolejny zasnęła, zmęczona sytym i spokojnym życiem i spogląda na Rosję jak na sponsora swoich bogactw, który, co prawda, trochę się zapędził, a USA coraz częściej spoglądają w stronę Chin, czekając na tamtej flance zaostrzenia konfrontacji, Ukrainie przyjdzie przyjąć główny cios na siebie. Zatem Rosja uznała LDR i DRL. W istocie nic to nie zmienia. Po prostu legalizuje to, co i wcześniej tam było – rosyjskie wojska i broń. Oczywiście, teraz będzie ich więcej. I broni, i wojsk. Ale, jak twierdzi nieskończenie mądre ukraińskie przysłowie – „Nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło”. Tak, teraz maski zrzucono i cały świat widzi, do czego zdolne jest obecne rosyjskie kierownictwo. To słaba pociecha dla Ukraińców? Słabiutka. Ale będziemy wiedzieć, że planowana szeroko zakrojona inwazja wzdłuż całej granicy ukraińsko-białorusko-rosyjskiej przybrała obecnie formę lokalnej operacji w Donbasie. Nie oznacza to, że wszystko inne jest wykluczone. Ale cały patos Putina na razie skierowany jest na „obronę dręczonych przez ukrofaszystów” nieszczęsnych mieszkańców Donbasu. Ci mieszkańcy rzeczywiście są nieszczęśni, ale to już ich problem w rodzaju tego, że widziały gały, co brały… Jak skutecznie Ukraina obecnie może zorganizować obronę swoich granic, mając już niezłą broń i dobrze wyszkolonych przez wojnę żołnierzy – to najważniejsze obecnie pytanie. Tak, możemy pięknie czytać patriotyczne wiersze i biegać z flagami na Majdanach, ale razem z tym dobrze pamiętamy haniebnie zorganizowane operacje w zakresie obrony swojej ziemi, przeprowadzone na Krymie, w Iłowajsku, Debalcewie. Można nie wątpić, że regularne wojska Rosji, wprowadzone 22 lutego do Donbasu, w granicach tego terytorium się nie zatrzymają. Tym bardziej, że tam coraz częściej słychać głosy, by uznać LDR i DRL w granicach ich poprzednich granic terytorialnych. Czyli próby zajęcia Mariupola, Słowiańska itp. zostaną jednoznacznie podjęte. I przerwą się tylko w jednym przypadku: kiedy ukraińscy żołnierze będą w stanie dać skuteczną i przekonującą odpowiedź. Tylko otrzymawszy w pysk śmiertelny cios, zatrzymają się wojska oszalałego imperium. Żadna już dyplomacja, żadne namowy, żadne prośby ich nie zatrzymają. Tak jak nie zatrzymają Putina przed jego wymarzoną historyczną górą zbieracza ziem ruskich argumenty i dowody. Tylko brutalna siła zatrzyma dalszą inwazję rosyjskich wojsk na terytorium Ukrainy. Ale jeśli nasi niezbyt dalekowzroczni przodkowie kiedyś zrodzili to imperium, to nam też naprawiać ich błędy. I w tym nasza historyczna misja. Tak jak dokładnie 8 lat temu, 22 lutego, prorosyjski prezydent Wiktor Janukowycz uciekał do Rosji, tak, miejmy nadzieję, wkrótce i Rosjanie wrócą do domu, podkuliwszy ogon. Czy ktoś w tym wątpi?
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
