Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє
Сторінка · с. 16сторінка оригіналу ↗

Taki wzruszający tramwaj… … … Wystawa Alli Preobrażenskiej w Muzeum Sztuki Współczesnej Ukrainy

Слово Просвіти, №08 за 2011 рік

Hanna KOZACZENKO, członkini zarządu Ukraińskiego Funduszu Kultury Muzeum Sztuki Współczesnej Ukrainy zachowało swoją nazwę, ale skróciło ją do obecnej, lakonicznej, a główny akcent z plastyki przeniosło na sztukę. Stało się więc godnym przeciwwagą dla konkretnych placówek wystawienniczych, skąd widz wychodzi rozczarowany i niezadowolony. Współczesność i prawdziwa sztuka zostały udanie połączone w wypełnionym wielopiętrowym budynku na starej ulicy Hłyboczyckiej, nr 17, dokąd muzeum przeniosło się z Podołu. Obecna prezentacja obrazów Alli Preobrażenskiej w odnowionym muzeum jest pełnym i pewnym stopniem, który pozytywnie oddziałuje na świat. A zaczynało się to tak… Alla Preobrażenska i jedna z jej pierwszych wystaw w stolicy były odbierane jako przejaw dziecięcej radości człowieka, który na własne oczy przekonał się o słuszności słów Hemingwaya: „Paryż — to święto, które zawsze z tobą”. Malarski dziennik turystycznej podróży u podnóża Wzgórza Włodzimierskiego, w galerii „Akwarela” (którą zlikwidowali drobni urzędnicy rejonowi), skrzył się barwami: Moulin Rouge i Wieża Eiffla, Notre Dame i Łuk Triumfalny, inne znane na cały świat budowle architektoniczne jednego z najpiękniejszych miast Europy były rozpoznawalne dzięki swoim zarysom i oszałamiającemu zachwytowi artystki. To była ucieleśniona emocja, a nie realistyczne sprawozdanie. Wędrówki po europejskich stolicach z fantastyczną firmą turystyczną nijak nie zasłoniły uwagi do swojego, ukraińskiego krajobrazu. Pola słoneczników i znane nam polne kwiaty, chatki pod strzechami, które gdzieniegdzie zachowały się w wiejskich krajobrazach, lwowskie i odeskie uliczki przeplatane martwymi naturami — wszystko to jakby z rękawa przelewało się na jej sztalugę i oprawiało w ramy. W Białej Cerkwi artystka otworzyła galerię obok małej kawiarenki na ulicy Wokzalnej, potem dołączyła jeszcze jedna sala wystawowa, gdzie prezentowano obrazy czołowych, tytułowanych artystów. Różnorodna, zróżnicowana twórczość malarki przypominała kalejdoskop, jakby rozpadała się na oddzielne fragmenty: choć każdy fragment był piękny, to jednak wciąż był tylko fragmentem. Całość ujawniła się w końcu i uderzyła bardzo bolesnym, niemal tragicznym wyrazem: była to seria malarskich drzew, wystawiona w foyer Narodowego Teatru Dramatu Rosyjskiego im. Lesi Ukrainki. Mit runął. Dotychczasowa kalejdoskopowość okazała się pragnieniem twórczej duszy, by objąć i otulić miłością całą swoją rodzinną ziemię, wszystkie najlepsze codzienne przejawy, a potem złożyć swoje serce w drobinach każdego obrazu. Serce bywa bardzo zbolałe, lecz pragnie mnożyć wyłącznie radość. Drzewa o rozłożystych koronach, owiane wiatrami i przysypane śniegiem, prawdziwie odsłoniły głęboką istotę kobiecego losu. Zeszłoroczna wystawa w Ukraińskim Funduszu Kultury, poświęcona tematowi argentyńskiego tanga, stała się dla Alli Preobrażenskiej przełomowa. Kandydat nauk o sztuce Halina Skliarenko, drobiazgowo i rzeczowo, jako przedstawicielka Muzeum Sztuki Współczesnej Ukrainy, obejrzała ekspozycję w Złotej Sali funduszu i, dostrzegając dalszą drogę, kilkoma słowami nakreśliła artystce konkretny kierunek twórczy: malować duszę miasta. W euforycznej świątecznej atmosferze otwarcia wystawy w tych majowych dniach, gdy Argentyna obchodziła swoją niepodległość, twarz artystki stała się bardzo skupiona. Słowo krytyczki sztuki zadziałało jak katalizator. Muzeum Szolema Alejchema, niedawno otwarte w miejscu, gdzie kiedyś mieszkał „nasz ukraiński Mark Twain”, zaprezentowało „Złoty Jerozolim” Alli Preobrażenskiej. Widzowie wstrzymali oddech — zarówno ci, którzy bywali w Ziemi Obiecanej i znają niemal każdy kamyczek w świętych miejscach, jak i ci, którzy dopiero marzą o swojej pielgrzymce, a także Nadzwyczajna i Pełnomocna Ambasadorka Izraela w Ukrainie pani Zina Kalaj-Klajtman, która przemawiała podczas otwarcia, bezsprzecznie wyczuli w obrazach artystki zdumiewający duch, żywą duszę tej geograficznej okolicy i tego muru, przy którym ludzkość opłakuje swoje grzechy… Oto i były inżynier ciężkiego przemysłu! Tylko prawdziwy artysta potrafi wznieść się ponad go-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин