Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

W TEJ SZKOLE WSZYSTKO ODDYCHA UKRAINĄ

Слово Просвіти, №08 за 2011 рік

Ludmyła KOWTONIUK, Dniepr Zdjęcie autora Średnia szkoła ogólnokształcąca nr 147 usytuowała się w jednej z tak zwanych sypialni Dniepru. Oddano ją do użytku w 1994 roku, kiedy nowo wybudowane osiedle mieszkaniowe Lewobrzeżne-3 rozrosło się na tyle, że dwie istniejące dotąd szkoły nie mogły pomieścić wszystkich uczniów. Szkoła od razu otrzymała status ukraińskiej. Stanął na jej czele młody dyrektor, nauczyciel języka i literatury ukraińskiej Ihor Mycyk, młodszy brat znanego ukraińskiego historyka i duchownego, profesora Akademii Kijowsko-Mohylańskiej Jurija Mycyka. Jak opowiada Ihor Andrijowycz, tutaj w języku państwowym rozmawia się nie tylko na lekcjach, ale i w życiu codziennym. Szkoła nr 147 stała się ukraińska z ducha. A niedawno placówce oświatowej nadano imię Wiaczesława Czornowoła. — To nakłada na nas szczególną odpowiedzialność — podkreśla Ihor Andrijowycz. — Wszak Wiaczesław Czornowił poświęcił swoje życie Ukrainie. I w tym jest przykładem dla każdego ucznia naszej szkoły. Izba-muzeum Wiaczesława Czornowoła jest teraz jedną z wizytówek szkoły średniej nr 147, ale daleko nie jedyną: nie zapomniano o żadnej ważnej stronie w historii naszego państwa. Dlatego stworzono cały kompleks muzeów, w którym znajdują się ekspozycje poświęcone Siczy Zaporoskiej, Hołodomorowi lat 1932—1933, wojnom — drugiej światowej oraz w Afganistanie, awarii w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej. Szkołę, która jest członkiem zbiorowym Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki, często odwiedzają goście, bo jest tu co zobaczyć i czego się nauczyć. Ihor Mycyk (czwarty od lewej) oraz aktywiści dnieprzańskiej „Proświty” w szkolnym muzeum W. Czornowoła

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин