Сторінка · с. 2сторінка оригіналу ↗
«Tabaczna» KONTRrewolucja Pawło Mowczana:
Слово Просвіти, №08 за 2012 рік
«Tylko język ożywia» Zakończenie. Początek na str. 1 Dla nas, Ukraińców, Dzień Języka Ojczystego to codzienność, 365 dni w roku, a w przestępnym, jak obecnie, nawet o dzień więcej. Właśnie dlatego musimy tworzyć nie tylko Dzień Języka Ojczystego, lecz czas, okres. Czym jest język ojczysty? W interpretacji Ohijenki to poczucie przynależności do wielkiego rodu. Czym są więzi rodowe? Oznacza to, że nie pojawiłeś się na tym świecie sam z siebie, że dzięki rodowi i określonym genom jesteś taki, jaki jesteś, one cię ukształtowały. A w związku z tym, że (co poświadczył Humboldt, a Potebnia potwierdza) aparat językowy kształtuje się jeszcze w łonie matki, jesteśmy ukształtowani, by być nosicielami języka ojczystego. Inna sprawa, jak udaje nam się lub nie udaje zrealizować to swoje jestestwo, swoją naturę. Język ojczysty to głębia wieków, zanurzenie we wszystkich czasach, cały bagaż informacyjny, który posiadamy i który przekazywany jest poprzez strukturę genową. On zobowiązuje nas do bycia tym, kim zostaliśmy objawieni przez Boga. Zatem jest to Pańska kosmiczna program, a ten, kto odstępuje, okrada samego siebie. Bo tylko w języku ojczystym człowiek realizuje się jako twórcza osobowość. Tylko w pełni środowiska językowego człowiek ujawnia wszystkie swoje pozytywne cechy. Może osiągnąć niesłychane twórcze wyżyny właśnie w języku ojczystym. Dlatego język to nie tylko środek komunikacji, lecz znacznie więcej. To program bycia sobą i realizowania siebie. A jeśli tego nie ma, jeśli nas ograniczają, to ograniczają nasze możliwości, parametry twórcze, energię twórczą. Ograniczenie to jest niezwykle szkodliwe i dlatego wielu wśród Ukraińców jest nosicielami tego kompleksu niższości. Wywodzi się on z ułomności językowej. Aby tego uniknąć, prowadzono ciągłą walkę o swoje prawo do języka, o swoje terytorium. Bo słowo i krajobraz są ze sobą powiązane, tworzą nierozerwalną jedność — kosmologos. Słowo nakłada się na krajobraz, na niebo, na wszystko. Dlatego cała ta przestrzeń, wszystkie te parametry świata były oswajane przez Ukraińca długo i konsekwentnie, nazywając trawę rdestem czy tatarakiem, gwiazdozbiory Wozem czy Wołosożarem. To znaczy, że mikro- i makrokosmos był oswajany poprzez słowo i on istnieje, on jest ukształtowany, musimy go przywracać. Jeśli zaś będziemy zapożyczeni, to będziemy cały czas w najmie — cudzego słowa, cudzej ideologii, cudzego ducha. Bo tylko słowo ożywia. I właśnie taka walka toczy się przeciwko naszemu językowi ukraińskiemu, naszemu Kościołowi ojczystemu. Język ojczysty to właśnie i wiara, i słowo, i Pan Bóg, i Jego program, i nasz obowiązek. Czy dotrze to do tych, którzy Ukrainę przekształcają tylko w terytorium zysku, biznesu? Korzystają z cudzego języka i uważają, że zdobywając wielkie kapitały, zdobywają też kapitały duchowe. Wszystko to zostaje obalone. Świadczy o tym burzliwość świata afrykańskiego, który mówi, że dziś nie ma ustalonych norm. Uważano, że Egipt, Arabowie — to naród, który żyje wyłącznie według prawa zwyczajowego i wszyscy powinni szanować władzę, ale oni pokazali, że nie! Wywracają się wszystkie pojęcia. I ten, kto myślał, że mając majątek, będzie dyktował absolutnej większości swoją wolę, myli się. I myli się dzisiejsza władza. Nie utrzyma się, ani złotymi sedesami, ani złotymi poręczami nie wesprze się. I żaden bagnet ich nie wesprze, bo jest bezsilny, jak pokazał czas, wobec programu kosmicznego. Podłączam teraz takie kategorie jak Kosmos, Bóg, tylko dlatego, że naprawdę, kto może przeciwdziałać, jeśli to projekt Pański, jeśli to projekt wszechświatowy — bycie Ukraińcem. Ci, którzy stawiają opór, rozumieją, że wtedy stajemy się gospodarzami na swojej ziemi, wtedy nie jesteśmy ułomni, jesteśmy konkurencyjni, twórczy, będziemy ich wszędzie zwyciężać, jesteśmy samowystarczalni we wszystkich płaszczyznach — ekonomicznych, duchowych. A samowystarczalność to Bogorówność, czyli odpowiedzialność przed najwyższą siłą. I dlatego dla mnie są to prawdy, które nie podlegają ani rewizji, ani jakimkolwiek kompromisom. Poprawność polityczna w rozmowie o języku jest niecelowa. Polietniczność i wielokulturowość umarły w Brytanii, kiedy w zeszłym roku były bunty, jeszcze wcześniej umarły we Francji. A co do naszej historii ukraińskiej, którą chcą „ukryć”? To ciągłe próby człowieka, który bez wątpienia wykonuje polecenia Moskwy. Człowieka, który wciąż chce kształtować z Ukraińca homo sovieticus, który z ramienia partii komunistycznej był deputowanym i wydaje się, że pozostaje nim na Krymie. W ogóle absurdalnie jest mówić o tej postaci. Naród musi się bronić. A obrona to obrona własnej perspektywy, godności, honoru, historii, języka ojczystego, przywiązania do rodu. nie ma niczego w takim stopniu zdolnego rozwinąć człowieka, jak nauka języka”. I literatury, nawiasem mówiąc, też. „Nauczanie języka — pisał wielki pedagog W. Suchomłynski w artykule „Słowo języka ojczystego” — to mistrzostwo tworzenia ludzkiej duszy, bo jest ono najdelikatniejszym, najsubtelniejszym dotknięciem serca dziecka. Nauczanie języka to znawstwo człowieka, bo w słowie łączą się myśl, uczucie, stosunek dzieci do całego otaczającego świata. Nauczanie języka to także nauka o społeczeństwie, bo w słowie zapisane są wieki życia i walki narodu, jego męstwo i sława, nadzieje i oczekiwania”. Minister edukacji D. Tabacznik nie jest aż takim ignorantem, żeby tego nie rozumieć. Przeciwnie, dobrze to rozumie i dlatego stara się poniżyć język ukraiński, rozprawić się z nim, żeby zdebilizować Ukraińców. To jego stały cel. Ale ani Piotrowi I, ani Katarzynie II, ani żandarmowi Wałujewowi, ani Susłowowi z kompanią nie udało się zadeptać, zniszczyć ukraińskiego słowa i dążenia Ukraińców do bycia samymi sobą, bycia Ukraińcami. Nie uda się to też podesłanemu panu Tabacznikowi. To duch, którego „ani popowskie tortury, ani więzienne carskie mury, ani wojska musztrowane, ani armaty ładowane, ani szpiegowskie rzemiosło do grobu jeszcze nie sprowadziło” (I. Franko). I nie sprowadzi go nigdy. Witalij DONCZYK, akademik: „Być może te zamysły ministra i regionalnych wiążą się ze zbliżającymi się wyborami parlamentarnymi. Regionalni rozumieją, że wielu wyborców pod żadnym pozorem i tak nie będzie na nich głosować, dlatego chcą skupić się na wyborczej może”. Ale od Donu do Wisły w tamtych odległych latach słyszano ten język, z którym wyrosła, jak z matczynego, obecna moskiewska, która przyszła po chrzcie Rusi-Ukrainy po trzystu z górą latach na rzekę Moskwę. Nie szanujemy swoich, a przez to nie szanujemy i gardzimy samymi sobą. Modlimy się do Boga nie w swojej, a w cudzej cerkwi. Słuchamy szusterów i kisielowów, ale w wątpliwość bierzemy to, co mówią swoi. Słuchamy tych, którzy żyją z Ukrainy, ale nie słuchamy tych, którzy żyją Ukrainą. Mówimy, że pomnik Lenina nie prosi o jeść i niech stoi. A pomnik Stepana Rudanśkiego, którego współtwórczyni naszego kraju, bibliotekarka Julia Grosz wyciągnęła z błota, umyła i postawiła na piedestale w Chomutyńcach, jutro będzie prosić kogoś z nas o jeść?! Wszyscy będziemy prosić o jeść, kiedy po raz kolejny okupują Ukrainę. Będziemy prosić o jeść tych, którzy jutro przyjdą i będą składać wieńce i kwiaty temu katu narodu ukraińskiego, który swoją barbarzyńską ideologią przyniósł na Ukrainę głodomory z niesłychanym na planecie kanibalizmem — matki jadły swoje dzieci w latach 1921–1923, 1932–1933, 1946–1947. Zapomniano, jak za prawo sprzedaży butów czy mamy chustki, wygnania na wesele czy chrzciny trochę samogonu, wtrącano do więzienia.
tych, którzy zawsze ich wspierali, przede wszystkim w Donbasie. Rachuba jest taka: to rzekomo zrusyfikowany region, a wyborcy tutaj jest obojętne, że trwa kolejny atak na język ukraiński, dlatego po takich krokach nie stracą elektoratu. Ale regionaliści bardzo się mylą. Dla wyborców Donbasu obecnie na pierwszym planie są nie problemy językowe, a socjalne. Są one tutaj bardzo ostre, wyborcy są krytycznie nastawieni do władzy, a spekulacje wokół kwestii językowej nie przysporzą głosów nawet tutaj”. Opozycja proponuje zwolnić Tabacznyka Frakcje opozycji będą rekomendować prezydentowi zwolnienie ministra oświaty Dmytra Tabacznyka. O rejestracji odpowiedniej uchwały ze strony frakcji BJuT oraz NU-NS poinformował w poniedziałek wiceprzewodniczący parlamentu Mykoła Tomenko. “Uchwała będzie dotyczyć rekomendacji w sprawie zwolnienia ministra oświaty Dmytra Tabacznyka za systemową antyukraińską działalność. Chociaż moi koledzy mówią, że nagromadziło się tam już tyle spraw korupcyjnych, że można by było wszcząć nawet sprawę karną” — zaznaczył. Ponadto opozycjoniści będą żądać od rządu wycofania jego projektu ustawy o oświacie, ponieważ “jest on skierowany jedynie na to, aby Ministerstwo mogło zarządzać uczelniami wyższymi i brać łapówki za określone decyzje”. Według słów Tomenki, deputowani będą proponować rządowi wniesienie alternatywnego projektu ustawy o oświacie, opracowanego nie przez urzędników Ministerstwa, a przez specjalistów z branży oświatowej. Przygotowali Petro ANTONENKO, Nadija KYRIJAN
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
