Сторінка · с. 2сторінка оригіналу ↗
Bohaterowie i ofiary
Слово Просвіти, №08 за 2018 рік
Halyna PAHUTIAK, laureatka Narodowej Nagrody im. T. H. Szewczenki. Leonid FROSEWYCZ. Za to oddali życie najlepsi synowie i córki naszego narodu. I padamy na kolana przed Niebiańską Sotnią, nisko chylimy głowy przed tymi, których okaleczyła banda. Boli, że zamożne, kwitnące życie na Ukrainie tak i nie nastało (choć przepędzono Janukowycza, choć działa ruch bezwizowy), że w kraju jest niespokojnie, że na froncie giną nasi żołnierze. (A ilu już poległo naszego kwiatu na tym Donbasie! Mamy Niebiańską Armię. Ale czy TAK ma być? Kto odpowie?) Codziennie trudności ekonomiczne spychają ludzi w nędzę, potęgują rozpacz i zwątpienie. Chcemy kary dla morderców, a jej nie ma… Pragniemy sprawiedliwości, ale ona jest jak zjawa. Chcemy, aby codziennie, w każdej chwili triumfowało prawo dla wszystkich, ale to utopia. U nas prawo wciąż jest jak dyszel… Rozdziera duszę na kawałki, kiedy stajesz się świadkiem, jak babcie i dziadkowie wypowiadają się o kolejnym otrzymaniu swoich — podwyższonych! — świadczeń emerytalnych. Patrzysz na ich spracowane ręce, na łzy w zbolałych oczach — i przeszywa pytanie: za co? Obserwujesz, jak wymierają wsie… I nie ma odpowiedzi, dlaczego taka zniewaga nad Ukrainą, niegdyś kwitnącym krajem? Kiedy łapią jakiegoś złodzieja państwowego, myślisz: no proszę, wreszcie, choć tego wsadzą za kraty. Ale mija dzień czy dwa, a „aresztant” już na wolności, bo ten człowiek zapłacił dziesiątki milionów hrywien kaucji… Bywa, że „aresztanci” nagle „chorują”, przywożą ich do sądu na wózkach inwalidzkich, na łóżkach szpitalnych, i oni spod kraciastych koców głoszą, że są „inwalidami”, że wiarą i prawdą służą ukraińskiemu narodowi. A sędziowie „starannie” dbają, by nie naruszyć praw tych „inwalidów”. A potem wszystko się zapomina: i sądy, i koce, i oskarżenia… Podejrzani gdzieś „rozpływają się”, broniąc swojego prawa do dalszego okradania kraju na wysokich stanowiskach. No powiedzcie, co stało się z dwoma byłymi szefami DSNS (Państwowej Służby Ukrainy ds. Sytuacji Nadzwyczajnych), których podczas kadencji rządu Jaceniuka publicznie oskarżono o defraudację? Ich „wzięli” prosto w sali rządowej, przed kamerami telewizyjnymi. A o tym już się nie mówi. Nieaktualne… O to walczyli na majdanach? To jest właśnie triumf Rewolucji Godności? Tak, banda Janukowycza daw-. Po 18 lutego 2014 roku Ukraińcy już nigdy nie będą mogli żyć tak, jak wcześniej. Tak jak Amerykanie po 11 września. Te wszystkie lęki, że znów staniemy się tacy, jak przedtem — naiwni, łatwowierni — są bezpodstawne. Szalony atak kontrrewolucji, samobiczowanie, kłótnie między byłymi sojusznikami — świadczą o tym, że zmieniamy się. I że już nawet nie popiół Klaasa puka do naszego serca, a całe ciało społeczeństwa, czyli świadomej jego części, jest otwartą raną. U kogoś ona krwawi, u kogoś gnije, zainfekowana rozczarowaniem, ale ona nie zagoi się jeszcze bardzo, bardzo długo. Cały świat widział rozstrzelanie na żywo na Majdanie, ale nie warto liczyć na współczucie. Skonsumowany, komfortowy świat Europejczyków nie odczuł tego katharsis i tego horroru, który przeżyliśmy my. Wydaje mi się, że z czasem będziemy pogrążać się w jeszcze większy stres, bo taka jest natura zespołu stresu pourazowego. Najpierw wyparcie strasznych wspomnień, a potem bolesny przypływ. Do tej pory nie możemy pojąć skali niesprawiedliwości, doprowadzonej do absurdu, i takiej samej totalnej bezkarności. Nawet więcej: ofiary są winne temu, że...
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
