Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

WE FRANCJI DOBRZE, A NA UKRAINIE LEPIEJ…

Слово Просвіти, №10 за 2011 рік

Wasyl KLAPIJ, pisarz, obwód winnicki Jechałem kiedyś z Winnicy autobusem „Diemijiwskim”. Jak to bywa w drodze, słowo po słowie – i tak zagadaliśmy się z moją towarzyszką podróży, „sąsiadką”. Ola jechała do Czeczelnyka i okazała się zaskakująco szczerą i interesującą rozmówczynią. Dowiedziałem się, że wiele podróżowała po świecie, przez pewien czas mieszkała w Rosji, potem we Francji, a kiedy wydarzył się tragiczny wypadek i jej mąż – Francuz z narodowości – zginął, postanowiła wrócić na Ukrainę. Obecnie kobieta mieszka i pracuje w Czeczelniku jako lekarz. — Dlaczego nie została we Francji, skoro wielu Ukraińców marzy o tym, żeby tam trafić, nie tyle na stałe, ile choćby do jakiejkolwiek pracy? — zapytałam. Swoim uśmiechem mnie rozbroiła i odpowiedziała. — Dużo podróżowałam po świecie i wiele widziałam. Pewnie już coś w tym życiu rozumiem, mam doświadczenie i wiem: Ukraina jest po prostu skazana na sukces! — A dlaczego zapomniany przez Boga prowincjonalny Czeczelnik? — Pani nie zna Czeczelnika! Tam piękna przyroda, a jakie owoce, jagody i warzywa, nalane delikatnym słońcem! I wszystko to wyhodowane i pielęgnowane troskliwymi rękami, na przydomowej działce, z miłością i czułością wypielęgnowane. A rzeki i jeziora, a czyste źródła? A woda, a grzyby, a poranne rosy? Jaki sprzyjający klimat, jaka bogata historia, a jacy ludzie… A jeszcze w miasteczku cicha i spokojna rzeka Sawranka, pomnik założyciela — kozackiego atamana Czeczela, sobór Świętego Michała, starożytny kościół… Czeczelnicki rejon — najbardziej południowy w obwodzie winnickim. Okazuje się, że to wszystko wciąż realnie istnieje: białe chatki, malowane kwiatami i czerwonymi kogutkami, wsie wzdłuż rzeki — po pięć-sześć kilometrów, głośne gospodynie w wielokolorowych chustkach. Pewnego razu trzeba było iść jakieś sześć–siedem kilometrów prawdziwą kamienną drogą, wybrukowaną granitem. Takie drogi brukowali jeszcze Rzymianie. Wyobrażacie sobie, ile ma lat? A jej nic! Jak nowa, wciąż może służyć i służyć… A obok, w Ol'hopolu, niedawno odsłonięto piękny pomnik Puszkina. Wiecie, że w Ol'hopolu był Puszkin? …A jeszcze Ola przekonywała mnie, że szczęście nie zależy od pieniędzy — i na próżno dzisiaj Ukraińcy wyruszają w wędrówki w poszukiwaniu lepszego losu po świecie… Potem Ola jeszcze długo opowiadała mi o pięknym, starożytnym Czeczelniku, aż do chwili, gdy wysiadłem na przystanku w Kyrnasiwce, a ona pojechała dalej.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин