Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє
Сторінка · с. 14сторінка оригіналу ↗

«Kobzar» z 1840 roku wieloma głosami

Слово Просвіти, №11 за 2012 рік

Nadija KYR’JAN Narodowe Muzeum Literatury Ukrainy co roku w pobliżu dnia urodzin Tarasa Szewczenki organizuje wystawy, spotkania z laureatami i nominowanymi do Narodowej Nagrody im. Tarasa Szewczenki itp. Obecnie zrodził się nowy projekt. „Dla każdego pisarza najważniejsze jest, gdy jego dzieła są czytane, gdy jego słowo brzmi” — rozpoczęła wydarzenie zastępczyni dyrektora muzeum ds. pracy naukowo-oświatowej Raisa Sennikowa. — Postanowiliśmy, że obowiązkowym elementem corocznej Szewczenkiany ma być czytanie „Kobzarza”. W tym roku nie tylko przedstawiamy kompozycję z jego utworów, ale czytamy w całości pierwszego „Kobzarza”, wydanego w 1840 roku w Petersburgu. W tamtych czasach było to nadzwyczajne wydarzenie. Naszym zadaniem jest zaangażować serce i duszę w ten tekst i tym sposobem uczcić geniusza”. Atutem wydarzenia jest także to, że Szewczenkę czytają nie zawodowi recytatorzy. „Kobzarz” został odczytany głosami różnych ludzi; w czytaniu wzięło udział ponad 60 osób, to jakby rodzinne czytanie, „sakralne misterium”, jak nazwał je jeden z uczestników wydarzenia, pisarz Petro Perebyjnis. Przed rozpoczęciem czytania wstępne słowo wygłosił pisarz, laureat Państwowej Nagrody Ukrainy im. T. Szewczenki Borys Olijnyk. „Szewczenko należy do tych herbowych postaci, dzięki którym świat rozpoznaje i uznaje Ukrainę. Już wtedy, gdy przestrzeń dla ukraińskości była całkowicie ściśnięta, pojawił się Szewczenko i uratował naród. Do niego, jak do Biblii i Świętego Pisma, zwracamy się, gdy coś się dzieje »na naszej chwalebnej Ukrainie«. Szewczenko stoi wyżej od obecnych i przyszłych przywódców i szczęść Boże, że mamy go u siebie. Szewczenko to akademik grafiki, wytworny intelektualista; teraz toczy się dyskusja, czy w pierwszym, czy w drugim pokoleniu. Akademik Bileckyj przytacza niewielki wyciąg z tego, co Szewczenko znał i czytał z literatury światowej — to ogromny spis. Jesteśmy szczęśliwi, że mieliśmy takiego prekursora, który ocalił naród w najtrudniejszej sytuacji, możemy się radować i być dumni, że urodziliśmy się pod tym samym niebem co Szewczenko. Dziękuję muzeum, że godnie reprezentuje literaturę narodową, nigdy nie dostosowując się do sprzyjających czy niesprzyjających warunków”. Solista Kijowskiej Kapeli Banduristów Serhij Zachareć rozpoczął wydarzenie wykonaniem utworu „Dumy moje”, pierwszego w „Kobzarzu” z 1840 roku. W czytaniu wzięli udział pisarze, artyści, aktorzy, naukowcy, m.in. Iwan Malkowycz, Myhajło Prudnyk, Switlana Prudnyk, Zirka Menzatiuk, Walerij Franczuk, Wasyl Dowżyk, Kyryło Bułkin, Larysa Miroszniczenko, a także pracownicy muzeum, pedagodzy, studenci, uczniowie kijowskich szkół i nawet goście z innych miast. Wszyscy czytelnicy otrzymali na pamiątkę podziękowania od muzeum z wizerunkiem Szewczenki.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин