Сторінка · с. 12сторінка оригіналу ↗
Napromieniony pięknem ojczystego słowa
Слово Просвіти, №12 за 2014 рік
Zdjęcie studia „Master Vox Records” psychologicznie nasycony, przekonujący. Zewnętrznie niby spokojny, nie krzykliwy, a wewnętrznie nasycony, barwowo bogaty. Tak przeczytał niemal całego Szewczenkę — wiersze, poematy, utwory prozatorskie. Któż jeszcze z utalentowanych mistrzów słowa artystycznego odważył się na podobny wyczyn?! Radio Narodowe zrozumiało artystyczną i emocjonalną siłę tych odczytań i całą Szewczenkianę, przepuszczoną przez rozum i serce mistrza, nagrało do zasobów Radia Narodowego. Szczere podziękowania dla kierownictwa radia! Ostatnio w jego interpretacji brzmi „Dziennik”. Brzmi jak intymny testament Geniusza dla potomnych. Nigdy wcześniej i nigdzie nie został w całości udźwiękowiony. Słuchasz tych stron „Dziennika” i masz wrażenie, że on jest tuż obok ciebie i powierza ci to, co najskrytsze. Taka jest magiczna siła głosu Petra Todosowycza! Kiedyś zapytał mnie: „Czy jest to potrzebne narodowi?”, a ja odrzekłem: „Koniecznie potrzebne! Jako katharsis! Szewczenko jest jak nigdy dotąd aktualny i potrzebny do natchnienia, do walki ze straszną władzą!”. Petro Todosowycz to nie tylko żarliwy patriota, ale i niestrudzony działacz społeczny, propagator ukraińskiego słowa. Od pierwszego do ostatniego dnia był uczestnikiem znamiennego marszu z Kijowa do Petersburga i z powrotem — „Ostatnią drogą Kobziarza” z okazji 130. rocznicy powrotu prochów geniusza na Ukrainę i ponownego pochówku w Kaniowie na Czernieczej Górze, gdzie znalazł wieczny spoczynek. Ten marsz duchowo prowadził i szedł na przedzie ojciec Petro Bojko. Znaczną część drogi tego marszu przeszedłem także ja z chorymi nogami, doświadczyłem na sobie magii jego słowa, poczułem, jak Petro Todosowycz-pastor modlitwami i szczerymi kazaniami, litaniami inspirował uczestników marszu i miejscowych mieszkańców, obok których wsi przechodziliśmy, wzywając naród do miłości i zgody, błagał, by nie lękać się przeszkód, które czynili miejscowi urzędnicy na drodze, strasząc Szewczenką. Nie mówił — świętości dokonywał ojciec Petro w cerkwi w Keryliwce, którą poświęcił. „Jestem szczęśliwy, że po zdeptaniu przez komunistyczne kopyta religii i wiary Chrystusowej w Keryliwce prawnie odnowiłem wspólnotę cerkiewną” — cieszy się Petro Todosowycz. Jednym słowem, rola Petra Bojki w wieczności Kobziarza jest ogromna, nieprzemijająca i dawno już zasługuje na godne państwowe uhonorowanie tytułem artysty ludowego Ukrainy, wyróżnienie świętą Nagrodą im. Szewczenki oraz innymi zaszczytnymi odznaczeniami! Skromny, miłujący prawdę, przywykł uczciwie pracować, bo ma w sercu świętość — ojczyste słowo, któremu wiernie służy przez całe swoje świadome życie twórcze. Tegoroczna Narodowa Nagroda im. Tarasa Szewczenki, niestety, ominęła go, a on najbardziej, i to już dawno, na nią zasługuje! Daj, Boże, jeszcze długiego, długiego brzmienia głosu Petra Bojki w ukraińskim eterze! Jest potrzebny do przebudzenia i oczyszczenia dusz naszego narodu ze skazy!
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
