Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє
Сторінка · с. 12сторінка оригіналу ↗

Wadym KRYSCZENKO

Слово Просвіти, №13 за 2011 рік

PIERWSZOKWIETNIOWY Z uśmiechem Niech troska pójdzie gdzieś, Żeby dusza rozkwitła… Oszukałem wszystkich — urodziłem się W dniu na pierwszego kwietnia. Chcecie — wierzcie, chcecie — nie, Chcecie — zjedzcie słoniny. Pierwszy kwietnia — to mi Mama podarowała. Barana srebrzysta nić Świeci się na niebie… Jak skłamię — wybaczcie mi: Ja przecież — pierwszokwietniowy. * * * Kogo kochałem — w życiu zgubiłem… I wrósł w cierpliwość oraz nawyk. Ucichła pieśń — został motyw I wspomnienie, jak zapach poziomek. Kogo kochałem — za mgłę odeszło, I już nie zdołało się powtórzyć. I to niewysłowione, niebiańskie ciepło Zasłoniły obojętności twarze. Kogo kochałem… Przypomniało się imię, Lecz na głos nie chcę wymawiać. I mimo wszystko, mimo wszystko pocieszony jestem: Wpisała się miłość w moje daty. Kiedyś kochałem… To dar stuleci, Nie trzeba chować się w niszę. Ja znów powtórzę wam: kochajcie, kochajcie I wiedzcie — to najważniejsze.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин