Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

Płonęły trzy świece...

Слово Просвіти, №13 за 2012 рік

Ihor ZWARYCZ Zgodnie z tradycją pod koniec marca obchodzi się dzień pamięci poety-więźnia politycznego, laureata Nagrody im. Szewczenki Tarasa Melniczuka. W Kołomyjskiej Miejskiej Bibliotece Dziecięcej nr 2, noszącej jego imię, odbyło się spotkanie z Mykołą Bliznjukiem, poetą ze Starych Kut w rejonie kosowskim. Bliski przyjaciel T. Melniczuka podzielił się wspomnieniami o niepowtarzalnym mistrzu słowa poetyckiego, zauważył, że Taras Jurijowicz był dobrym nauczycielem w sprawach literatury, znał literaturę ojczystą i światową, ukraiński folklor, gorąco kochał Huculszczyznę, był patriotą karpackiego kraju, przeżywał jego los i los Ukrainy. To on podpowiedział mu napisanie poematów o plemieniu Karpów „Soncewiry” i „Oleksa Dowbusz”, nad którymi autor pracował dwadzieścia lat. Gość odczytał fragmenty tych utworów, a także dedykację dla Melniczuka, wiersze dla dzieci, podzielił się twórczymi zamysłami. Prowadząca wieczór pamięci, kierowniczka biblioteki Ljubow Bakaj wraz z pracownikami i uczniami nakreśliła poetyckimi wierszami twórczy świat rodem z Utorop, którego nazywano Księciem rosy od tomiku o tym samym tytule, udzieliła głosu członkom NSPU Wasylowi Szkurganowi z Kosowa, Romanowi Kyselukowi z Dellatyna, poetom Wasylowi Rjabomu, Iwanowi Wijtenkowi, przewodniczącej Kongresu inteligencji ukraińskiej Kołomyjszczyzny Olhie Rudanec, przewodniczącemu kołomyjskiej Proświty Wasylowi Hlaholuku oraz innym wielbicielom talentu Melniczuka. A na stoliku płonęły trzy znicze pamięci byłym więźniom politycznym — Tarasowi Melniczukowi, laureatom nagrody im. T. Melniczuka Dmytrowi Hrynkiwowi i Stepanowi Sapeljakowi, którzy w tym roku odeszli w zaświaty, a ich słowo wciąż żyje.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин