Сторінка · с. 1сторінка оригіналу ↗
Polityka językowa w państwie str. 3
Слово Просвіти, №15 за 2005 рік
Od 5 kwietnia główna brama Narodowego Kijowsko-Peczerskiego Rezerwatu Historyczno-Kulturalnego została zamknięta przed kijowianami, a także gośćmi stolicy, pielgrzymami z wielu regionów, a nawet krajów. Okazało się, że rezerwat tymczasowo wstrzymał zwiedzanie terenu z powodu stanu zagrożenia awaryjnego wielu zabytków historycznych. Jednak w Zwiastowanie udało nam się dostać do górnej części Ławry, — boczne wejście pozostaje otwarte. Mimo mnóstwa zagrodzeń i napisów o niebezpieczeństwie, po rezerwacie chodzi niemało turystów i pątników. Oprócz tego, mimo że wycieczki są tutaj obecnie zabronione, półotwarty status rezerwatu w pełni wykorzystują „przewodnicy” z innych struktur komercyjnych. Tymczasem rezerwat codziennie traci od 6 tysięcy hrywien zarobku. zenie odmówiłem wchodzenia do niego przed dochodzeniem organów ścigania, on oskarżył mnie o to, że w korpusie zniknęły jakieś rzeczy, i żąda ode mnie przez sąd finansowego odszkodowania”. Tetiana Kułyk, główny architekt rezerwatu, udzieliła nam oficjalnego komentarza na temat tego, co się tutaj dzieje. — Rezerwat nie funkcjonuje na podstawie rozkazu o częściowym i tymczasowym wstrzymaniu jego działalności. Podczas okresu wiosennego rozmarzania i topnienia śniegów na terenie rezerwatu pojawiło się kilka zapadlisk, z gzymsów wielu budowli zaczęły odpadać elementy dekoracji i tynku. W związku z technicznym stanem terenu i budynków częściowo i tymczasowo wstrzymano działalność rezerwatu, związaną z obsługą zwiedzających i eksploatacją ekspozycji od 5 kwietnia 2005 roku. Część budowli jest w stanie awaryjnym, przy czym są one położone na trasie wycieczkowej. Jest to przede wszystkim Wielka Ławrska dzwonnica Soboru Uspieńskiego, na której rozpoczęło się odwarstwianie tynku (płaty o długości 50 centymetrów) 2 i 3 kondygnacji. Co więcej, na wysokości 90 metrów odwarstwił się tam miedziany arkusz pokrycia, akurat na szczycie dzwonnicy. W każdej chwili może on spaść, a trajektorii lotu nikt nie jest w stanie określić. Niebezpieczeństwo stanowi także mur oporowy górnej Ławry, który podtrzymuje taras widokowy. Już wcześniej zwracaliśmy na to uwagę, a w 2003 r. zamówiliśmy prace badawcze nad stanem tej budowli, ponieważ zaczęły pojawiać się tam zapadliska. Na 2004 r. środków nam nie przydzielono i, niestety, prac projektowych nie zakończyliśmy do dzisiaj. Po tej zimie na tarasie widokowym utworzyły się już znaczne zapadliska, otworzyły się (do 8 cm) pęknięcia betonowej nawierzchni. Mur zmienił konfigurację, stał się wklęsły. Niedawno pod murem stał pielgrzym i na niego spadła rykoszetem (na jego szczęście, w locie zahaczyła o rynnę) część cegły. Na Cerkwi Troickiej nadbramnej przy głównym wejściu też aktywnie odwarstwia się tynk, na celi (4 korpus) wschodni fronton znajduje się w stanie awaryjnym, jego wieńcząca część praktycznie nie istnieje… — Czy co roku ocieplenie stwarza rezerwatowi problemy? — To pierwszy raz. Bardzo trudna była zima. Głównym czynnikiem niszczącym był praktyczny brak słonecznych dni w ciągu okresu jesienno-zimowo-wiosennego. Od wilgoci i dużej ilości śniegu tynk namókł i w takim stanie przebywał długi czas na mrozie — około pół roku. A potem zaczęło się nagłe rozmarzanie i wysychanie. Skutek — od głównej części fasady odwarstwiały się płaty tynku. Oprócz tego, niedostateczne finansowanie. A my mamy ogromny kompleks — 120 zabytków. Nie możemy utrzymywać we właściwym stanie własnymi siłami tych obiektów. Możemy wykonywać tylko remonty kosmetyczne. Zakończenie na s. 3 „Proświta” idzie na VII zjazd str. 4—5 Tarasowa cerkiew str. 8 Ukraińskie kino — tak! str. 13 „Wolny, bo żywy!” Str. 15
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
