Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє
Сторінка · с. 12сторінка оригіналу ↗

MODLITWA ZA UKRAINĘ DROGA PRAWDY

Слово Просвіти, №16 за 2011 рік

Maryna ABAZA, obwód odeski Ojcze nasz, któryś jest w niebie! Niedosiężny dla nas, Ty ze swoich wysokości widzisz i słyszysz wszystkich razem i każdego z osobna. Ty szczodrze obdarowujesz łaską tego, kto uczciwie i porządnie żyje na tej ziemi; kto swój dobrobyt buduje własnymi rękami, nie poniżając i nie gnębiąc podobnych sobie; kto dla pokoju i zgody pod Twoim niebem nie żałuje ani sił, ani życia swego; kto buduje sobory na ziemi i w duszy, a soborowość — w Państwie. I biada temu, kto, przekroczywszy mądre przykazania Twoje, czyni źle, mając nadzieję, że pozostanie niezauważony i nieosądzony. Nikomu nie dano ukryć się przed Twoim wszechwidzącym okiem. Prędzej czy później Ty każdemu oddasz według zasług. Nie ma granic Twojej dobroci, jak nie ma granic i gniewowi Twojemu. I to jest najwyższa na świecie sprawiedliwość. Dlatego modlę się do Ciebie, Panie, spraw, by brzmiała w nas ta struna sumienia, która łączy nasze dusze z duchem Szewczenki — słowem. Otwórz nieprzejrzanym tajemnicę Twojego ojcowskiego błogosławieństwa dla syna Twojego Tarasa, by wypełnił wielką misję — zjednoczyć Ukraińców wokół idei życia “w swoim domu” według praw swojej prawdy i siły. Powstańże, Boże, sądź ziemię I sędziów łakomych. Na całym świecie Twoja prawda I wola, i sława… Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj. Daj dzisiaj, kiedy żyjemy i sławimy Ciebie. Żeby jutro nie było za późno. A że takie coś może się zdarzyć, widać z naszego przepełnionego trwogą i bólem, wątpliwościami i niepewnością, w wielu kwestiach nieprzewidywalnego życia. Niektórzy nie bez podstaw nawet życiem go wstydzą się nazywać. Takie sobie istnienie-tułaczka. Ja nie mówię, Ojcze nasz, o tej znikomej liczbie ulubieńców losu, którzy na nędzy ludzi zdołali ciasno napchać sobie portfele, uszczknąć najsmakowitszy kęs. Tacy byli we wszystkie Do naszej redakcji nadesłano utwór Maryny Abazy, uczennicy 7 klasy Tatarybunarskiego Zespołu Edukacyjno-Wychowawczego “Szkoła Ogólnokształcąca I—III stopnia-gimnazjum”, m. Tatarbunary w obwodzie odeskim. Ten utwór otrzymał pierwszą nagrodę spośród ponad 700 pisemnych prac twórczych uczniów z całej Ukrainy oraz z zagranicy, którzy wzięli udział w Międzynarodowym konkursie literacko-artystycznym dla ukraińskiej młodzieży diaspory i Ukrainy “Dla ciebie, Ukraino!”, który zorganizował Międzynarodowy Instytut Edukacji, Kultury i Kontaktów z Diasporą w 2010 roku. Atutem utworu jest to, że uczennica, biorąc za podstawę modlitwę “Ojcze nasz”, przeanalizowała, co przeszkadza naszemu społeczeństwu tworzyć własne sprawiedliwe państwo i doszła do wniosku, że droga efektywnego budowania państwa została nam wskazana przez “Ojca Narodu” — Tarasa Szewczenkę, że jego testamenty w pełni odpowiadają Bożym przykazaniom. “Chodzi, Boże nasz, nie o to, czasy — i wtedy, kiedy syna Twojego Jezusa Chrystusa krzyżowali, i dzisiaj, kiedy pragną ukrzyżować cały naród. Zawróć ich, Panie, na drogę prawą, zmuś do pokuty i opamiętania. Boże mój z Tobą! Mój kraju piękny, rozkoszny, bogaty! Kto cię nie męczył? Gdyby opowiedzieć O jakimkolwiek jednym magnacie Historię-prawdę, to przestraszyć Samo piekło można. A Dantego starego Półpanem naszym można zdziwić. I wszystko to zło, wszystko, mówią, od Boga! Czyżby Jemu miło ludzi dręczyć? A zwłaszcza moją biedną Ukrainę. Co ona zrobiła? Za co ona ginie? Za co jej dzieci w kajdanach milczą? Modlę się do Ciebie, Twórco nieba i ziemi, niech na pełną moc, wyraźnie i bez zakłóceń zaczną pracować zakłady i fabryki, kopalnie i budowy, rozwija się rolnictwo — odwieczne rzemiosło Ukraińca. To umożliwi pełne zatrudnienie pracą, która karmi i odziewa, bez której człowiek przekształca się w potencjalnie społecznie złą istotę. Gdzie tu już mówić o jakimś jej duchowym wzlocie! Zważ na to, Panie, i nie dopuść, aby kawałek czerstwego chleba stał się przyczyną ogólnego rozkładu i niepokoju. Zmuś do zastanowienia się nad przestrogą Szewczenki tych, którzy “orzą nieszczęście, nieszczęściem zasiewają. A co wyrośnie? Zobaczycie, jakie będą żniwa!” I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. żeby dzisiaj mówić słowami Szewczenki, choć one unoszą się nad nami i często bardzo trafnie proszą się na usta, chodzi o taką odpowiedzialność za los języka i narodu, jaką miał Taras Szewczenko, o duchowość, czystość duszy i języka, bo brud na ustach — to brud na sercu i w głowie, — słusznie pisze Maryna, — i jeśli Szewczenko nie boli tych, czyje serce nie idzie razem z nim drogami poszukiwaczy prawdy i wolności świętej, kto nie podziela decydujących wartości i dążeń Tarasa, ten staje się niezdolny do wspinania się po schodach duchowego postępu, a znaczy — nie ma prawa być przewodnikiem narodu lub po prostu kierować ludźmi”. Mamy nadzieję, że naszym czytelnikom będzie ciekawie, jak myślą współczesne dzieci, patriotyczna młodzież, dlatego przytaczamy najsilniejsze fragmenty utworu. Odpuść nam, Panie-Miłośniku ludzi, największy nasz grzech — to małorosyjskość, która zakorzeniła się jeszcze za czasów Piotra I, który wściekle i patologicznie nienawidził wszystkiego ukraińskiego, a najbardziej — języka ukraińskiego, nad którym znęcały się z jego lekkiej ręki dziesiątki i dziesiątki pokoleń koronowanych i kompartyjnych wodzów. My wielu wybaczamy i wybaczyliśmy krzywdy swoje. Ale dlaczego my sami nie zmieniliśmy się, dlaczego i dzisiaj wielu z nas toczy, jak robak, ten kompleks niższości? Dlaczego nie zwracamy się do unikalnego drogowskazu — “Kobziarza”, którym Taras Szewczenko raz na zawsze utwierdził Ukrainę i ukraińskość? Właśnie ukraińskość, a nie małorosyjskość, której nie przyjął od małego i na wieki, bo on miał Ukrainę i był jej synem. On, jak świętość, cenił piękne ukraińskie słowo i wysoko wzniósł się do zrozumienia ludzko-twórczej, narodo-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин