Сторінка · с. 2сторінка оригіналу ↗
Spektakl trwa? Notatki uczestniczki wiecu pod murami charkowskiego sądu
Слово Просвіти, №17 за 2012 рік
Nadia KYRIAN. Odnosi się wrażenie, że na Julię Tymoszenko chcą „powiesić” wszystkie możliwe i niemożliwe zbrodnie. Jest to po prostu nieprzyzwoite, jeśli wziąć pod uwagę, że kraj tonie w korupcji, która już zagraża bezpieczeństwu narodowemu Ukrainy; głośnych skandali, znanych opinii publicznej, prokuratura uparcie „nie zauważa”; prawdziwi przestępcy chodzą na wolności, chwalą się niewiarygodnym majątkiem i pouczają, jak trzeba żyć. 19 kwietnia w Charkowie rozpoczęło się pierwsze wstępne posiedzenie w sprawie finansowych machinacji w korporacji JESU z 1997 roku, o które oskarżają byłą premier, która rzekomo wydawała ustne polecenia kierownictwu, choć w tamtym czasie już tam nie pracowała. Sprawę rozpatrują pracownicy Kijowskiego Sądu Rejonowego miasta Charkowa w pomieszczeniu Sądu Apelacyjnego, ponieważ jest tam większa sala. Do sądu niełatwo było się dostać, a pierwsze rzędy na długo przed rozpoczęciem zajęli deputowani ludowi z Partii Regionów. Swoją drogą, jak się tam dostali (a z nimi jeszcze z pięćdziesiąt nieznanych osób) i kiedy — to zagadka, ponieważ adwokat Serhij Własenko i deputowani z BJuT długo naciskali przycisk dzwonka, zanim w końcu otworzono im drzwi. Fotografowanie i nagrywanie wideo, a także transmisję dziennikarzom zabroniono. Samej oskarżonej w sali nie było, po prostu nie mogła dotrzeć do sądu ze względu na stan zdrowia, dlatego napisała odmowę udziału. Właściwie tylko tym proces różni się chyba od słynnego peczerskiego, wszystko inne obrońcy Tymoszenko już od samego początku odebrali jako déjà vu, bo zrozumieli: żadne prośby obrony nie zostaną spełnione, co się potwierdziło. Około siódmej rano przyczółek przed Sądem Apelacyjnym zajęli również fani anty-Juli. Z państwowymi flagami. Entuzjazmu w działaniach nie okazywali, ktoś wykrzykiwał przez megafon, jaka Julia jest złodziejką. Inni „odbywali” swoje godziny milcząc, dość ponuro. Transparenty były tradycyjne, a były i „kreatywne”, w rodzaju: „Nam nużen JEWRO, a nie Julia”. Chodziło o pieniądze czy futbol — nie wiedzą chyba nawet autorzy tego dzieła. Antyfana, jak zawsze, ochraniał kordon milicji. Na korzyść charkowskich funkcjonariuszy można było wyczytać z wyrazów ich twarzy, że jest im nawet niezręcznie z powodu tego, że muszą tam stać. Sumienie ich jeszcze nie opuściło. Od godziny ósmej w parku imienia Rudniewa, naprzeciwko sądu, zaczęli zbierać się zwolennicy Tymoszenko, głównie przedstawiciele BJuT z różnych obwodów: ługańskiego, kijowskiego, chersońskiego, czernihowskiego, charkowskiego i innych. Rozwijali flagi, przygotowywali transparenty, zakładali chusty, znaczki itp. Do rozpoczęcia sądu zebrało się ich kilka tysięcy, co dla Charkowa było wydarzeniem. Bliżej dziesiątej przedstawiciele opozycji ustawili głośniki i zaczął się wiec. Pierwszy, jak zawsze, przemówienie wygłosił Ołeksandr Turczynow. Jego istota polegała na tym, że obecna władza nie może pochwalić się osiągnięciami, dlatego aktywnie zabrała się za niszczenie opozycji, żeby nie było alternatywy. Wspomniał sprawę gazową, w której Tymoszenko została skazana na siedem lat więzienia, ale im tego za mało. Jeszcze raz podkreślił, że na potrzeby ludności mamy wystarczająco dużo gazu własnego wydobycia, który przebiegli biznesmeni sprzedają i nabijają kieszenie, a z ludzi, którzy otrzymują marne pensje, zdzierają ostatnie kopiejki. O wydarzeniach w sądzie i ogólnie na Ukrainie uczestników wiecu informowali deputowani ludowi Jurij Odarczenko, Serhij Paszynski, Andrij Pawłowśkyj, Wołodymyr Jaworiwśkyj, Roman Zabzaluk, Wasyl Krawczuk, aktywiści BJuT. Deputowany z Republiki Autonomicznej Krymu Andrij Senczenko opowiedział, że w krymskiej wsi Szcziołkine ludzi oburzyła podwyżka cen usług komunalnych i zorganizowanie przestali płacić, w Starym Krymie z tego samego powodu z siedmiu tysięcy mieszkańców wiecowało 600 — i taryfy obniżono. Zatem możemy obronić swoje prawa. Podczas gdy trwał wiec, wydarzyły się pewne incydenty. Były próby ze strony „osób o specyficznym wyglądzie” połamania bjutowskich banerów i namiotów, które ustawiano. W szczególności metalową rurą uderzono w głowę deputowanego ludowego z frakcji BJuT Borysa Pudowa, który sam o tym opowiedział. Milicjanci nie interweniowali. Potem oświadczyli, że deputowanemu na głowę po prostu spadła rura. Ciekawa jest reakcja gubernatora Dobkina, który następnego dnia, nazywając wiec „sabatem”, oświadczył: „Ogromne korki samochodowe, sterty śmieci i butelek, pozostawione po tak zwanym pokojowym wiecu zwolenników Julii Tymoszenko — wszystko to bardzo dysonuje z naszym char-
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
