Сторінка · с. 2сторінка оригіналу ↗
Utrzymujemy łączność informacyjną!
Слово Просвіти, №18 за 2018 рік
Olha ŻMUDOWSKA
— W marcu Krajowa Rada ds. Telewizji i Radiofonii opublikowała raport o naruszeniach i stratach Ukrainy w sferze telewizyjno-radiowej po okupacji Krymu. Jakie będzie to miało konsekwencje? — Teraz, mając zasób informacji dotyczący naruszeń praw państwowych i prywatnych firm telewizyjno-radiowych, mediów drukowanych, kradzieży częstotliwości radiowych i mienia ukraińskich nadawców, którzy pracowali na Krymie przed rosyjską okupacją, możemy pomóc im walczyć w europejskich sądach o odszkodowanie od agresora za szkody i straty. Prowadzimy konsultacje z SBU, Prokuraturą Autonomicznej Republiki Krymu, Ministerstwem Spraw Zagranicznych, Ministerstwem Sprawiedliwości i Ministerstwem Polityki Informacyjnej — z każdym w zakresie jego działalności, aby ukarać konkretne osoby, które są zamieszane w kradzieże i szkody wyrządzone ukraińskim mediom. Przygotowywane są listy do dodatkowych sankcji wobec osób, które przejmowały państwowe i prywatne mienie ukraińskich nadawców telewizyjnych i radiowych oraz gazet, które brutalnie wypierały z Krymu ukraińskich dziennikarzy, prześladowały ich i wszczynały przeciwko nim fałszywe sprawy karne. — Ale oprócz nadawców, naruszenia swoich praw doświadczyli także mieszkańcy Krymu, którzy oglądali, słuchali, czytali ukraińskie media? — Tak, obywatele Ukrainy, którzy mieszkają na Krymie, są pozbawieni prawa do ukraińskiej telewizji i radia oraz ukraińskiej prasy. Do końca roku zatwierdzimy już nowy, jasny plan ochrony praw tych ludzi — a to prawie 2 miliony mieszkańców Krymu. Ta praca to otwarcie „drugiego frontu” ochrony ukraińskiej przestrzeni telewizyjno-radiowej i informacyjnej. Po okupacji w 2014 roku terytorium ARK opuściły największe firmy telewizyjno-radiowe „Czornomorska” i „ATR”, stacja radiowa „Majdan”. Znaczna część krymskich dziennikarzy była zmuszona albo opuścić półwysep i przenieść się na kontynent, albo porzucić działalność zawodową. Właściwie 39 ukraińskich stacji radiowych i 31 ukraińskich kanałów telewizyjnych całkowicie straciło możliwość nadawania na Krymie. Wiele udało się w tym czasie zrobić, aby te media i dziennikarze mogli wznowić pracę na Ukrainie. Na przykład wznowiły swoją pracę „ATR”, „Czornomorka”, „UA. Krym”, ukazuje się „Krymska switłycia” z redakcją w Kijowie (sam prenumeruję kilka egzemplarzy dla siebie i przyjaciół), wznowiły pracę stacje radiowe „Majdan” i powstały nowe podmioty nadawcze, takie jak „Krym. Realii”, „Hajiat”. — Jakimi środkami docierają do Krymczan ze swoimi wiadomościami? — Nad tym pracują Ministerstwo Polityki Informacyjnej, Krajowa Rada ds. Telewizji i Radiofonii oraz, w szczególności, moje biuro. Od 2014 roku Federacja Rosyjska nielegalnie wykorzystuje 503 częstotliwości do nadawania telewizyjno-radiowego na Krymie. Ukraina natomiast rozbudowuje możliwości ukraińskiego nadawania na terytorium Krymu. Uruchomiono nowe częstotliwości radiowe, zbudowano 150-metrową wieżę w Czongarze, tego lata zostanie ukończona wieża w Czapłynce z 93 metrów do 133. I zaznaczę, że nie wydaliśmy na to ani jednej państwowej hrywny — udało nam się zainteresować prywatnego krajowego inwestora, który w tę sprawę włożył własne środki. — Zadziwiające… A kto jest tym inwestorem, czy to nie tajemnica? — Nie tajemnica. Firma „Telemereżi Ukrajiny”. W ogóle staramy się angażować w wiele projektów ukraińskie przedsiębiorstwa. Uważam, że działamy jako organizacja państwowa z maksymalnym efektem — nie wydajemy środków państwa, za to sprzyjamy włączeniu prywatnych ukraińskich firm w pozytywne przemiany w kraju.
— A Rosjanie nie zagłuszają ukraińskiego nadawania na terytorium Krymu? — Próbują. Ale mając wieże w Czapłynce i Czongarze, pokrywamy stabilnie całą północ półwyspu. Obecnie FR wykorzystuje do nadawania na północ Krymu przejętą ukraińską wieżę w Krasnoperekopsku — jej wysokość wynosi 184 metry i dzięki jej wykorzystaniu sygnał rosyjskich nadawców pokrywa nawet poszczególne rejony obwodu chersońskiego. I jeśli w samym Krasnoperekopsku udaje im się czasami zagłuszać nasz sygnał, to w rejonie, dookoła, sygnał idzie stabilnie. To samo w Dżankoju — jeśli w samym mieście zagłuszają, to wzdłuż trasy moskiewskiej sygnał idzie wyraźnie. — A czy rzeczywiście słyszą nas na Krymie? — Rzeczywiście słuchają. Przekonuję się o tym nawet z własnego doświadczenia — kiedy bywam na żywo w telewizji, w programach skierowanych na Krym, otrzymuję telefony od Krymczan. Większość cieszy się, że może nas słyszeć, choć są i tacy, którzy twierdzą „wy wsio wriotie” (wy wszystko kłamiecie), ale przecież słuchają! Ukraińskie radio i telewizja są cenne dla Krymczan tym, że w odróżnieniu od rosyjskiej telewizji, w naszej mogą uzyskać alternatywny punkt widzenia. U nas przecież nie ma cenzury, opinie brzmią bardzo różnie, więc słuchacze i widzowie czują większe zaufanie do naszych nadawców. Właśnie na ukraińskich kanałach Krymczanie mogą dowiedzieć się, co naprawdę się u nich dzieje — o aresztowaniach, o więźniach politycznych, o masowych przeszukaniach u ludzi, o ucisku Tatarów krymskich, o niszczeniu prywatnego małego biznesu i w ogóle prywatnej inicjatywy na półwyspie. — A co dzieje się na kierunku doniecko-ługańskim?
— W ciągu ostatnich trzech lat Krajowa Rada we współpracy z Ministerstwem Polityki Informacyjnej zaczęła wydawać kanałom telewizyjnym i stacjom radiowym pozwolenia na tymczasowe nadawanie w obwodach ługańskim i donieckim — wydano już do użytku 98 częstotliwości FM. Zgodnie z wymogami nowej ustawy — dotyczącej tymczasowych pozwoleń na nadawanie w strefie prowadzenia operacji antyterrorystycznej oraz w rejonach przygranicznych Ukrainy. W szczególności także na południu obwodu chersońskiego. Obecnie zamówiliśmy w Ukraińskim Państwowym Centrum Częstotliwości Radiowych pierwszy pakiet kanałów telewizyjnych i częstotliwości radiowych. — I tych stacji radiowych słuchają na okupowanym terytorium? — Tak, słuchają. Zaznaczę, że pod względem rozwoju radiofonii obwód doniecki jest na 1. miejscu wśród obwodów Ukrainy, ługański znajduje się w pierwszej piątce. Mimo wszystkich strat, jakich doznaliśmy od okupacji części tego regionu, obecnie mamy dobrą sytuację z tempem rozwoju lokalnego radia i telewizji. — A jaki język przeważnie brzmi na antenie? — Póki co, niestety, dużo rosyjskiego. Ale sytuacja zauważalnie się zmienia: zwiększa się nadawanie po ukraińsku, ukraińskich piosenek. Ustawa o kwotach wymaga, aby już teraz w radiu było nie mniej niż 55% ukraińskiego kontentu, a w telewizji — nie mniej niż 30%, a od października — nie mniej naszych współobywateli nastawiło się na krajową falę. Oto niedawno litewska komisja ds. radia i telewizji wzięła do rozpatrzenia działalność firmy usług telewizyjnych, która transmitowała, mimo zakazu, kanał telewizyjny „RTR-Planeta” i jego wersje. Za takie działania karą jest stutysięczna
70%. Ale już teraz w radiu i telewizji często „przekraczają” normy. Ponieważ język ukraiński na wschodzie nie jest obcy. A ci ludzie, którzy pozostali na niekontrolowanym przez Ukrainę terytorium, znacznie bardziej cenią to, co ukraińskie — mają z czym porównać. I kiedy przyjeżdżają czasem po emerytury lub w sprawach, widzą w ukraińskich miastach normalne życie, znacznie niższe ceny, swobodne porozumiewanie się i przemieszczanie. Taka sama historia jest na Krymie — i cztery lata temu Krymian, którzy przychylnie odnosili się do Ukrainy, było więcej niż fanów Rosji. Partie, które były zorientowane na rosyjską politykę, jak na przykład „Sojuz”, „Russkoje jedinstwo” itd., wszystkie razem zdobywały w wyborach 3—4%. Rosja skierowała na propagandę na Krymie duże środki, ale miejscowi przywódcy „rosyjskiej idei” często je po prostu rozkradali, a dlatego te pieniądze nie dawały efektu. Możliwe, że Rosja właśnie dlatego uciekła się do siłowego zajęcia, bo rozumiała, że jeszcze 5—10 lat — i jej sympatyków na Krymie prawie nie zostanie. I „referendum” było absolutnie fałszywe — niektórzy rosyjscy dziennikarze wrzucali do internetu zdjęcia swojego głosowania — nikt ich nie pytał o ukraińskie obywatelstwo. Dlatego musimy po prostu pracować na wynik, na wsparcie naszych obywateli na okupowanych terytoriach. Oni i tak wrócą do Ukrainy, nie ma dla tego alternatywy. kara, oczywiście, nie w rublach, a w euro. Dość skuteczna forma przekazywania państwowej polityki informacyjnej wykonawcom. Właśnie takie doświadczenie warto wziąć pod uwagę. I efekt od niego będzie nie gorszy niż od zagranicznych Javelinów, sama rozmowa o których już dodaje nam pewności w przyszłości. O tym, jak Ukraina wspiera ukraińskich obywateli na okupowanych przez Rosję terytoriach — na Krymie oraz części obwodów donieckiego i ługańskiego informacyjnie, co robi się po to, aby to wsparcie było skuteczne, oraz po to, aby Rosja zapłaciła za kradzież przestrzeni informacyjnej w tych regionach, rozmawiamy z członkiem Narodowej Rady ds. Telewizji i Radia Serhijem Kostynskim.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
