Сторінка · с. 1сторінка оригіналу ↗
SENS JUBILEUSZY ZWYCIĘSTWA
Слово Просвіти, №19 за 2007 рік
trzeba szukać w głębinach stuleci. Ale jest jedna przyczyna, którą warto omówić przede wszystkim. Główną przyczyną naszego upadku jest ideologia marksistowska. Pozwoliliśmy wszczepić sobie tę zabójczą zarazę. Okazaliśmy się tak bardzo naiwni, lekkomyślni i nieprzewidujący, że ta ideologiczna infekcja swobodnie rozprzestrzeniła się wśród nas, zakorzeniła się i zatruła etnokulturowe podstawy świata słowiańskiego. Porównajmy naszą sytuację ideologiczną w XX wieku z sytuacją ideologiczną Niemiec w tym samym przedziale czasu. Różnica tutaj po prostu zdumiewa, skłaniając do myślenia o Niemczech jako o szczęśliwym kraju, a o Niemcach jako o ulubieńcach losu, narodzie, któremu bardzo się poszczęściło. Powszechnie znanym faktem historycznym jest to, że dojście do władzy partii Adolfa Hitlera w 1933 roku uratowało Niemcy przed marksizmem. Drugim faktem historycznym jest to, że zachodni alianci wspólnie z Związkiem Radzieckim uratowali Niemców przed narodowym socjalizmem. Partie nazistowska i marksistowska zostały zakazane w zachodnich strefach okupacyjnych. W ten sposób Niemcy Zachodnie wyszły z wojny uwolnione od wpływu dwóch zabójczych ideologii — marksizmu i nazizmu. Republika Federalna Niemiec otrzymała możliwość rozwoju na zasadach liberalnej demokracji i gospodarki rynkowej. Związek Radziecki natomiast przyjął swoje zwycięstwo nad Hitlerem jako dowód wyższości ideologii marksistowskiej i scentralizowanej socjalistycznej gospodarki. Jednak pod koniec lat 60. było już oczywiste, że korzyści socjalizmu są iluzoryczne, gospodarka planowa jest nieefektywna, a scentralizowane zarządzanie gospodarką narodową wpędza imperium w ślepy zaułek. Ale partia komunistyczna nie myślała o zrzeczeniu się władzy. Naród studiował dzieła klasyków marksizmu-leninizmu w kółkach politycznej edukacji, a nomenklaturowcy siedzieli w fotelach szefów i wydawali polecenia, dbając przede wszystkim o własne korzyści. Kiedy sytuacja stała się zupełnie kiepska, w 1991 roku zorganizowanie rozeszli się po narodowych mieszkaniach i wkrótce wywieźli z Federacji Rosyjskiej
300 miliardów dolarów, a z niepodległej Ukrainy — 26 miliardów. Tymczasem zjednoczone Niemcy podbijają życiową przestrzeń dawnego Związku masowym najazdem swoich towarów na rynki WNP, na przykład szóstego „Mercedesa”, który już na zawsze opanował słowiańską duszę. Natomiast nasi politycy co roku świętują dzień zwycięstwa nad Niemcami i Hitlerem, którego zresztą mamy możliwość oglądać niemal codziennie w telewizji. Sądzę, że wielbiciele Führera odbierają ten fakt jako dowód jego pośmiertnej popularności. Trzeba podkreślić także coś innego. Za pomocą uroczystości poświęconych jubileuszowi dawnego zwycięstwa wygodnie ukrywać przed narodem wczorajsze zbrodnie, popełnione na przykład w Czeczenii, Afganistanie i wielu innych miejscach — niestety nie da się ich wykreślić z historii. Za nadmierną eksploatację minionej chwały trzeba płacić statusem dłużników i żebraków rynku finansowego. Zwycięstwo w ogóle nakłada na zwycięzcę wielką odpowiedzialność i jeśli zwycięzca tego nie pojmuje, to przemienia się ono w porażki. Właściwie to właśnie nas spotkało. Partia komunistyczna roztrwoniła wspaniałe dziedzictwo powszechnego zwycięstwa na urojenia marksistowskiej ekspansji i zaprowadziła uciskane narody w ślepy zaułek, skąd można je wyprowadzić tylko siłą, jak bydło z objętej pożarem obory. Zniszczenie marksizmu w Niemczech nie uczyniło nazistów lepszymi, i tak samo zniszczenie nazizmu w II wojnie światowej nie uczyniło lepszymi radzieckich marksistów, gdyż obie te teorie, nazizm i marksizm, mają piekielne pochodzenie. Niemcom udało się uwolnić od nich ostatecznie, a nam — nie. Nasza partia komunistyczna, partia marksistów-leninistów, nie została jeszcze oficjalnie oskarżona o zbrodnie przeciw ludzkości w nowym procesie norymberskim, nie została skazana ani zakazana. Wielu to odpowiada. Komuś jest opłacalne, byśmy nosili w sobie dżumę XX wieku aż do kresu.
KINO W UKRAINIE
Dobrowolne ofiary „Na Cerkiew Kobzarza”: MBF „Ukraińska Rodzina” Nr rach. 26045200145101 w Podolskim oddziale AKB „Kijów”, MFO 320401 ZKPO 21709106
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
