Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє
Сторінка · с. 13сторінка оригіналу ↗

PLENUM UKRAIŃSKIEGO FUNDUSZU KULTURY — 2011

Слово Просвіти, №19 за 2011 рік

Walentyna JEFREMOWA, przewodnicząca Romieńskiego oddziału miejskiego UFK, zasłużony pracownik kultury Ukrainy “Historia nie znała takiego organicznego zlania się poety i jego narodu…” Czyngis Aitmatow W złotej sali Ukraińskiego Funduszu Kultury odbył się kolejny Plenum zarządu, na którym omawiano kwestie w ramach programu “Taras Hryhorowycz Szewczenko”. Bieżący — 2011 rok — obfituje w szewczenkowskie daty i pamiętne kamienie milowe z życia Kobziarza: 9 marca — dzień urodzin; 10 marca — 150 lat od jego śmierci; 20 maja — 50 lat od czasu ustanowienia Republikańskiej nagrody jego imienia w dziedzinie literatury i sztuki (obecnie Narodowa nagroda Ukrainy imienia Tarasa Szewczenki); 22 maja — 150 lat od pochowania Szewczenki na Ukrainie, na Górze Mnichów (od tego czasu — Góra Tarasowa). Jak zaznaczył przewodniczący funduszu B. I. Olijnyk, wiosenna pora stała się znacząca w życiu Tarasa Hryhorowycza, zarówno radosnymi, jak i smutnymi wydarzeniami. Ale my nie wyobrażamy sobie swojego państwa bez Szewczenki i czcimy pamięć światła ukraińskiego słowa różnymi szeroko zakrojonymi działaniami. W centrum długoterminowego programu UFK znajduje się “Taras Hryhorowycz Szewczenko”, odrodzenie, zachowanie i rozwój kultury narodowej. Są to konkretne działania na rzecz ochrony i uporządkowania miejsc związanych z życiem i twórczością wielkiego poety, włączenie jak najszerszego ogółu do dziedzictwa narodowego geniusza. Za pomocą Funduszu uzupełniono ekspozycję muzeum T. H. Szewczenki w rezerwacie kaniowskim takimi rarytasowymi eksponatami, jak instrument muzyczny torban (który według podań trzymał w rękach Taras Hryhorowycz, przebywając w Romnach w 1845 roku). Przekazano także tematyczny gobelin autorstwa W. Fedźki “Nasza duma, nasza pieśń…” oraz dzieła malarskie i graficzne. Szereg akcji odbył się podczas marszu-requiem z Sankt Petersburga do Kaniowa w maju 1991 roku. Dzięki współpracy UFK z Ministerstwem Oświaty Ukrainy oraz studiem filmowym im. O. Dowżenki stworzono artystyczno-dokumentalny wieloodcinkowy film, w którym odtworzono drogę życiową Szewczenki na tle obyczajowo-historycznym. Przeprowadzane są coroczne Międzynarodowe święta literacko-artystyczne “W rodzinie wolnej nowej”, których organizatorem jest zasłużony działacz sztuk Ukrainy, poeta Mychajło Szewczenko. Imieniem Tarasa Szewczenki uświęcona jest najwyższa nagroda państwowa Ukrainy w dziedzinie kultury. W dyskusji wzięli udział przewodniczący oddziałów obwodowych i rejonowych, którzy są autorami mnóstwa wyrazistych projektów, spraw poświęconych T. Szewczence. Tak więc w centrum bacznej uwagi towarzystwa znajduje się ochrona rezerwatu w Kaniowie przed budownictwem przemysłowym na lewym brzegu Dniepru, a także przed budową przystani u podnóża Góry Tarasowej. Obiekty te tworzyły dysonans z grobem poety, dlatego zostaną zbudowane w innych miejscach. Zagrożenie utraty szewczenkowskiego ducha w pobliżu wielu znaczących miejsc na Ukrainie, gdzie przebywał Szewczenko, trzyma członków oddziałów obwodowych funduszu w gotowości. Tak więc Wołyński oddział obwodowy pracuje nad programem “Szewczenko i Wołyń”. Wśród szeroko zakrojonych działań należy odnotować zbiórkę funduszy na budowę pomnika T. Szewczenki w Łucku, Użhorodzie, Lwowie. Oddział żytomierski wraz z Towarzystwem “Proświta” realizuje program “Nasza mowa kalinowa”. Charkowscy bracia co roku przeprowadzają szewczenkowskie święto “W wianek Kobziarzowi”. Połtawianie zapoczątkowali święta literackie “Czytania Tarasowe”, bardzo popularne wśród młodzieży szkolnej. W Tarnopolu, Zaporożu, Mikołajowie przeprowadzane są wystawy artystyczne. Do zespołu Romieńskiego oddziału Ukraińskiego funduszu kultury wchodzą energiczni, twórczo utalentowani ludzie, nieobojętni na los rodzinnego kraju. Każdy z 18 członków oddziału reprezentuje główne sfery życia społecznego miasta Romny. Są to prawnicy, historycy, krajoznawcy, pedagodzy, dziennikarze, działacze społeczni, członkowie Romieńskiej “Proświty”, członkowie Ogólnoukraińskiego funduszu im. T. Szewczenki. Znaczącą pracę wykonują aktywiści oddziału — dyrektor wykonawczy W. Strełczenko, zastępca przewodniczącego ds. pracy organizacyjnej O. Małko, zastępca przewodniczącego ds. pracy naukowej, przewodniczący Romieńskiej “Proświty” H. Dibrowa, zastępca przewodniczącego ds. administracyjno-gospodarczych F. Odjahajło, redaktor almanachu “Romen” W. Klejnych oraz wielu innych członków towarzystwa. Romieńczanie są dumni z tego, że centrum miasta już od ponad 90 lat zdobi pomnik T. Szewczenki, wzniesiony przez znanego rzeźbiarza, reżysera filmowego I. Kawaleridzego. Monument ustawiono w miejscu, gdzie znajdował się namiot, w którym w 1845 roku mieszkał T. Szewczenko. Historia świadczy, że w 1818 roku przyszły dekabrysta S. Wołkoński, podczas pobytu na jarmarku ilinskim, rozpoczął kampanię na rzecz wykupu T. Szewczenki z niewoli pańszczyźnianej. Szanowny generał, bohater wojny 1812 roku, we wszystkich orderach i medalach chodził po mieście i własnoręcznie zbierał fundusze. A wdzięczni mieszkańcy prawie po stu latach rozpoczęli zbiórkę funduszy na budowę pomnika T. Szewczenki… Na postumencie wygrawerowane są słowa poety: “I ożyję, i dumę wolną na wolność z grobu wywołam…”. Administracja miejska stale organizuje uroczystości świąteczne przy ulubionym monumencie, który zdobi historyczne centrum miasta w otoczeniu kwitnących kasztanów. Oto rozbrzmiewa wolne słowo od wdzięcznych potomków Tarasa, którzy śpieszą pokłonić się pamięci swojego genialnego brata. Tak ożywa duma światła narodu ukraińskiego, jednocząc nas wokół jego drogowskazów o wolności, prawdzie, silnej rodzinie i szczęśliwym losie…

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин