Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

ATU. ATO. ATA…

Слово Просвіти, №19 за 2014 рік

Jewhen BARAN Staram się nie oglądać i nie słuchać wiadomości telewizyjnych i radiowych. Ale przed tak zwanymi „wiadomościami” nie da się ukryć. Wchodzisz do Internetu i od razu wyskakują komunikaty, jeden za drugim, jak z linii frontu. Tylko gdzie ta linia i gdzie ten front — w ogóle nie wiadomo. Mimo to ludzie giną. Ofiary trwają. Coraz wyraźniej widać, że dochodzi do manipulacji świadomością. W imię czego to się dzieje, nie do końca wiadomo. Terytorium? Zasoby energetyczne? Raczej to drugie. A do tego ciągłe kłamstwo. Na Wschodzie trwa wojna. Faktycznie mamy do czynienia z wojną domową. Bo pewna część wschodniaków nie chce nowej władzy. Ich prawo. Chociaż te metody z podstępami, zdradami i otwartą nienawiścią trudno nazwać niezrozumieniem czy otumanieniem rosyjską agitacją. Trzeba otwarcie powiedzieć, że na Donbasie i Ługańszczyźnie jest pewna liczba ludzi, którzy nigdy nie postrzegali i nie będą postrzegać Ukrainy jako niezależnego państwa. Tym bardziej w tak zniekształconym wariancie, jaki mamy dziś (dla sprawiedliwości trzeba przyznać, że ci ludzie nie zaakceptują państwa ukraińskiego w żadnej postaci i przejawie). Ludzie władzy wcale nie są nowymi ludźmi ani reformatorami. Jeszcze się zdziwimy, gdy po pewnym czasie ujawnią się „podwodne” rafy wszystkich tych politycznych kataklizmów, ofiarą których staje się Ukraina. Staje się też jasne, że wróg nie śpi, nie jest „wroga”, lecz wróg — uzbrojony, okrutny, podstępny. Jednak cały problem w tym, że wróg to nie tylko dywersanci i „lumpenproletariat” Wschodu. Wróg jest w strukturze obecnej władzy. Bo to, co sprowokowano w Odessie (Królestwo Niebieskie tym ofiarom!); to, co dzieje się w Doniecku, Słowiańsku, Kramatorsku, Mariupolu; to, co dzieje się na Ługańszczyźnie — to już nie pojedyncze nieporozumienia i niezrozumienie. To otwarta i niekryta wojna. I zdrada interesów państwowych. Tylko dlaczego na tych terytoriach nie ogłasza się stanu wojennego i dlaczego wschodnia, północno-wschodnia granica pozostaje otwarta — pytanie to już nawet nie jest retoryczne. Wyobrażacie sobie, gdyby do Niemiec z Francji (lub odwrotnie) przedarł się opancerzony pojazd terenowy z pomocą terrorystom albo gdyby spokojnie przez punkt kontrolny na granicy przeszło czterdziestu bojowników? A my wciąż się dziwimy, że terroryści mają coraz więcej broni, i wkrótce zostaniemy zaskoczeni, dowiadując się, że mają samoloty bojowe i okręty podwodne… Mówią, że pomogą nam wybory prezydenckie. Obyś miał rację, Boże. Ale kiedy zobaczyłem, kto jeździ z tymi kandydatami i agituje za nimi, robi się smutno. Kiedy zobaczyłem, jacy ludzie biorą na siebie inicjatywę tak zwanych reform państwowych i zabierają się do lustracji urzędników różnych szczebli — robi się już nawet nie śmiesznie. A jeszcze szkoda tych młodych chłopców i dojrzałych mężczyzn, którzy do ostatniej kuli („w czoło”) wierzyli i wierzą, że spełniają swój obywatelski obowiązek. Szkoda, bo rośnie mi syn. I on także wierzy, że obywatelski obowiązek jest najważniejszy i że zginąć za swoje państwo to święte prawo mężczyzny. Przeżywamy smutne czasy. Agresja „starszego brata” to nie czyjś złośliwy żart ani strony amerykańskiej fantasy, wcielone w kolejnego Spielberga na ekranie telewizora. Ona już nas zabija i trzyma w stałym strachu (nie tyle o siebie, co o te dzieci, które nie widziały świata). Co będzie jutro? Dlaczego przypomina mi się Jurij Szewelow: „Najzabawniejsze w tych materiałach jest to, że jestem zawodowym pesymistą i nie bardzo wierzę w przyszłość” (z listu do Oleksy Izarskiego z 17 grudnia 1990 roku). Co więc pozostaje? Znów narzuca się Szewelow: „(…) jak powiedziano w Piśmie Świętym, chodźcie po świecie, dopóki jest świat. Bo może go zabraknąć” (z listu do Oleksy Izarskiego z 14 maja 1994 roku). Najsmutniejsze, że są rzeczy, które od twojego pragnienia czy niechęci nie zależą. Możesz być tylko statystą. Na razie. Do jakiej granicy? Dopóki nie zrozumiesz, że linia frontu przechodzi już nie przez twoją chatę, lecz przez twoje serce. LISTY NIEOBOJĘTNYCH 10-11 SŁOWO OD BOGA

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин