Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

SŁOWO POŻEGNANIA

Слово Просвіти, №21 за 2011 рік

Rano 10 maja na 64 …m roku życia odeszła w wieczność Swietłana Kostiantynówna ŻOŁOB, poetka, tłumaczka, wydawczyni, członkini Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy. Już jako uczennica zwróciła uwagę swoim oryginalnym talentem. O tej Swietłanie z Miżyricza mówił Pawło Tyczyna, że ma prawdziwe poetyckie ziarno. Miżyriczańską szkołę średnią ukończyła w 1965 roku ze złotym medalem, a Kijowski Uniwersytet Narodowy im. Tarasa Szewczenki (wydział filologiczny) w 1970 roku z wyróżnieniem. Studiowała język i literaturę gruzińską na Uniwersytecie w Tbilisi. Pracowała w latach 1975–2001 w wydawnictwie „Dniepr” (w latach 1987–2001 jako redaktor naczelna), a od 2001 roku jako zastępczyni redaktora naczelnego w wydawnictwie „Pedahohichna preso”. Swietłana Żołob jest autorką tomików poezji „Jarosławna” (1969), „Słoneczne pagórki” (1982), „Drzewo życia” (1986), wyboru „Z głębin”; zbioru wybranych przekładów dzieł klasyka współczesnej poezji gruzińskiej Any Kalandadze „Wysokie niebo Gruzji” (1987), książki wybranych przekładów poetyckich z różnych literatur świata „Rzeka — niekończąca się” (2007). Tłumaczyła z języka gruzińskiego, hiszpańskiego, niemieckiego, litewskiego, słowiańskich i innych języków. Jej przekłady ukazywały się w antologiach, zbiorach antologijnych i chrestomatycznych, osobnych wydaniach książkowych oraz w periodykach — ponad 450 utworów poetyckich, a także przekłady prozy: z hiszpańskiego — powieści G. Garcii Márqueza „Jesień patriarchy” (we współautorstwie), z rosyjskiego — noweli W. Kataiewa „Już napisany Werter” i innych. Poezje Swietłany Żołob przetłumaczono na języki: gruziński, polski, hiszpański, litewski, rosyjski, rumuński, węgierski i inne. Zamieszczono je także w krajowych i zagranicznych antologiach oraz zbiorach antologijnych, w szkolnych chrestomatiach (m.in.: „Wieszczy szum. Poezja ukraińska drugiej połowy XX w.”. — Kijów, wydawnictwo „Hramota”, 2003; „Ja — dziecko Ukrainy”, 2008 i in.). Informacje o twórczości Swietłany Żołob znajdują się w Ukraińskiej encyklopedii literackiej, t. 2, Kijów, 1990; we Współczesnej encyklopedii ukraińskiej pod redakcją Iwana Dziuby oraz w innych wydawnictwach encyklopedycznych. Swietłana Żołob jest laureatką nagrody im. Maksyma Rylskiego w dziedzinie przekładu literackiego, została odznaczona Orderem „Znak Honoru” oraz medalem „Na cześć 1500… ceremonii Kijowa”, honorowym znakiem „Zasłużony dla oświaty Ukrainy”. „Zawsze pochłaniały ją ciężkie zajęcia jej działalności wydawniczej, nieustanna praca z licznymi pisarzami, których książki redagowała (jej wyjątkowe wyczucie języka i poezji bardzo sobie cenili autorzy) i podpisywała do druku; była w centrum wielu burzliwych wydarzeń literackich i poetyckich. Jej dumna postawa, jej duchowe światło, szczerość i wewnętrzna niezależność były odczuwalne przez wszystkich, którzy przychodzili do niej po radę”, — pisał o niej Dmytro Pawłyczko. Wierzymy, że będą ją czytać obecne i przyszłe pokolenia, strzegąc „złotego meteorytu jej nieśmiertelnego słowa”. Wiktor Baranow, Hryhorij Biłous, Serhij Borszczewski, Wasyl Herasymiuk, Ljubow Hołota, Iwan Drach, Anatolij Dimarow, Oleh Żupański, Petro Zasenko, Switłana Jowenko, Mikolas Karcziauskas, Halina Kyrpa, Iryna Krasućka, Jurij Kuzniecow, Borys Łoboda, Roman Łubkiwski, Olesz Łupij, Marcelijus Martinaitis, Pawło Movczan, Ołeksandr Mokrowolski, Dmytro Pawłyczko, Jarosława Pawłyczko, Dmytro Pylypczuk, Olana Ruta, Iwan Riabczij, Taras Serhijczuk, Mykoła Sulyma, Andrij Sodomora, Natalia Trochym, Hryhorij Chalymonenko, Anatolij Czerdakli, Dmytro Czerednyczenko, Raul Czyłaczawa, Wasyl Szkliar, Wołodymyr Jaworiwski.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин