Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

Ukraiński duch nie zmalał

Слово Просвіти, №21 за 2017 рік

22 maja, 165 lat temu, odbył się powtórny pochówek Tarasa Szewczenki w Kaniowie na Górze Cherneczej, którą obecnie nazywa się Tarasową. Z tej okazji odbyło się tradycyjne zgromadzenie w Kijowie, przy pomniku Tarasa Szewczenki. Cechą szczególną tegorocznych uroczystości było wręczenie pisarce Katerynie Motrycz ludowej Nagrody im. Szewczenki, którą ustanowiła Ogólnoukraińska Organizacja Społeczna „Ukraińska alternatywa”, w skład której wchodzą Ogólnoukraińskie Towarzystwo „Proświta” im. Tarasa Szewczenki, partia polityczna „Patriota”, Ruch „Sprawiedliwość” Wałentyna Naływajczenki oraz inne ukraińskie organizacje patriotyczne. Nadija KYRIAN. Wręczając nagrodę, przewodniczący Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki Pawło Mowczan powiedział: — Wraz z Heorhijem Filipczukiem właśnie wróciliśmy z Kaniowa, z grobu Tarasa Szewczenki. Zobaczyliśmy, że w ciągu trzech lat głowa państwa nie zdobyła się na to, by godnie uczcić pamięć naszego geniusza, bez którego nie do pomyślenia jest istnienie naszego narodu. Bo Szewczenko to nasz program, jego obecność jest gwiezdna! To on nas inspiruje, daje kolosalną energię, ładuje do walki — wszak dzisiaj tworzą Ukrainę bez Ukraińców, bez ukraińskiej kultury, bez której nie do pomyślenia jest państwo i naród. Dzisiaj czynią nas bezsłownymi, wypierają nas ci, którzy „noszą DNA barbarzyńcy”, jak powiedziała Kateryna Motrycz, która przeczytała, przeanalizowała i zrozumiała istotę wrogów, którzy są nie tylko na linii frontu, ale i tutaj, wewnątrz państwa, wewnątrz nas. To nasz największy problem, tutaj nasza najcięższa walka. Kateryna Wakułiwna nieustannie znajduje się na pierwszej linii tej walki. Kateryna Motrycz jest autorką książki opowiadań „Soniachy” (1977), zbiorów opowiadań i powieści „Czas najkorotszoji tini” (1982), zbioru „Czornobyl: Zwizda Połyn”. Jej pióru należą powieści „Pered chramom lubowi i bolu”, „Doswitok”, „Nicz pislia schodu soncia”, „Wawylonska weża”. Pisarka 25 lat temu napisała utwory, dziś już podręcznikowe, „Mołytwa do mowy”, „Mołytwa do ubiiennych hołodom”, „Mołytwa do Ukrajiny”, które i dziś nie tracą aktualności. „Ale najważniejsze jest jej ostre publicystyczne słowo, do którego zainspirował Szewczenko — podkreślił Pawło Mowczan. — To jej wizja, jej rozumienie obecnej sytuacji. Wiadomo, że co roku wręczają bardzo ważną Narodową Nagrodę im. Tarasa Szewczenki. Ale nie wszyscy godni tej nagrody ją otrzymują. Oto dlaczego teraz nowo ustanowiona nagroda jako wyraz ludowej czci i szacunku dla swoich twórców jest tak aktualna”. Pierwsza laureatka właśnie stworzonej nagrody podziękowała wszystkim, którzy docenili jej słowo, w szczególności „Proświcie”. „Uważam — powiedziała Kateryna Motrycz — że przy Szewczence zbierają się najdrożsi, najlepsi, aby zaświadczyć przed Bogiem: ukraiński duch nie zmalał i nie wyrodził się. Pan wszystko to widzi, czyta pisma naszych dusz i tam odczytuje dominujące punkty: to miłość do wolności, do Ukrainy, do ludzi. Po tym odkrywa nas i poznaje świat. I tego ducha nie pokonały piekielne bramy Kremla, nie zabiją go grady i nie może zniszczyć ten wstrętny, agresywny „russkij mir”. Pamiętamy czasy, kiedy przychodzenie pod pomnik Szewczenki 22 maja było wyczynem, kiedy za to usuwano z uczelni, zwalniano z pracy. Ale ludzie szli, nawet narażając się na niebezpieczeństwo. Choć mamy ćwierć wieku niepodległości, walka o Ukrainę trwa, przed nami bardzo niełatwe czasy. Daj Boże, aby wszystkie nasze zmagania uwieńczone zostały zwycięstwem. Daj Boże, aby doszli do władzy ci, na których tak czekamy i na których tak liczymy, abyśmy doczekali się tej Ukrainy, na którą wszyscy zasługujemy”. Rusłan Kołesnikow, zastępca przewodniczącego Ruchu „Sprawiedliwość”, powiedział, że uważa wsparcie twórców obecnie za bardzo potrzebne, wszak właśnie język i kultura są fundamentem naszego narodu. „Niestety, przez 26 lat zmieniały się tylko polityczne chorągiewki, a zdrajcy zawsze siedzieli we władzach. Ale oni nie mogą zrozumieć prostej rzeczy: że ci chłopcy i dziewczęta, którzy swego czasu wychodzili na majdany, którzy bronili i bronią naszego kraju — są niezłomni, bo żyje w nich duch Szewczenki, to jest to, co nas jednoczy. Jestem pewien, że Rewolucję Godności będziemy mogli zakończyć jedynie Rewolucją Świadomości, kiedy do władzy doprowadzimy tych ludzi, którzy bronią naszej niepodległości. W tym pomoże nam młodzież, która weźmie na siebie odpowiedzialność odradzania, tworzenia kraju. Jestem przekonany, że z takimi ludźmi, jak nasz lider Wałentyn Naływajczenko, z partią „Patriota”, z „Proświtą” zrobimy to”. Lider partii „Patriota” Mykoła Hołomsza przypomniał, że nasi przodkowie zawsze bronili swojej ziemi dzięki sile ducha. „Dzisiaj rozpoczęliśmy wielką sprawę — ustanowiliśmy ludową Nagrodę im. Szewczenki i wręczyliśmy ją Katerynie Motrycz, która rozgrzewa duszę Ukraińców swoimi utworami”. Pisarkę powitali również dyrektor wykonawczy „Ukraińskiej alternatywy” Heorhij Filipczuk, lider młodzieżowego skrzydła „Ruchu Ludowego Ukrainy” Kostiantyn Nowałenko, pisarka Antonija Cwit, która zaprezentowała swoją nową książkę — powieść trzytomową poświęconą Szewczence. Chór kijowskiej „Proświty” z rejonu Obołoń wykonał szereg pieśni do słów Szewczenki. WYWIAD Z DMYTREM DROZDOWSKIM. Z ROSY I WODY DLA MYKOŁY TOMENKI!

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин