Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

NA ŁUGAŃSKIM FRONCIE JĘZYKOWYM

Слово Просвіти, №22 за 2011 рік

Rankiem 27 maja 2011 roku członkowie „Proświty” oraz innych organizacji społecznych, a także politycznych Ługańszczyzny pikietowali sesje ługańskich rad obwodowej i miejskiej. Jakaż przyczyna wyprowadziła ludzi pod ściany pomieszczeń, gdzie obradowali „przedstawiciele narodu”? Jest ona bardzo prosta i codzienna — właśnie tego dnia obwodowi „parlamentarzyści” szóstej kadencji na swojej piątej sesji, pragnąc po raz kolejny udowodnić, że „król nie jest nagi”, znów próbowali odwrócić uwagę ludności regionu od porażek w sferze społeczno-ekonomicznej drażliwą kwestią językową. Zasłaniając się fałszywymi hasłami o „obronie interesów naszych wyborców i prawie ziomków do korzystania z języka rosyjskiego”, „wielonarodowości ludności obwodu ługańskiego”, „wspólnych słowiańskich korzeniach” oraz konieczności ochrony tak zwanego „rosyjskojęzycznego” ludności, szerząc otwarte kłamstwa o rzekomo historycznie uwarunkowanej „rosyjskości” regionu i próbując wylać swoją obrazę na społeczność Ługańszczyzny, która jeszcze niedawno wraz z organami prokuratury i sądu doprowadziła do uchylenia „regionalnego” statusu języka rosyjskiego, tym razem obwodowi deputowani — neostaliniści, breżniewowcy, wałujewcy — po raz kolejny zaatakowali Konstytucję Ukrainy i obowiązujące ustawodawstwo państwa w sferze językowej. Ceniąc „twórczość ustawodawczą” swojego „najjaśniejszego” poprzednika — rosyjskiego imperatora Aleksandra II, który właśnie 135 lat temu wydał osławiony ukaz emski, deputowani rady obwodowej, pragnąc tak samo, jak wspomniany samowładca, być „Europejczykami”, przyjęli decyzję „O realizacji konstytucyjnych gwarancji na swobodne używanie języka rosyjskiego, innych języków mniejszości narodowych w obwodzie ługańskim”. Lecz przy tym nie zapomnieli skłamać, zaznaczając, że „przegięcia”, które rzekomo czyniono na Ukrainie wobec języka rosyjskiego, znajdują zrozumienie w samej Europie. Tego samego dnia analogicznie zachowywała się również Ługańska rada miejska. Na swojej kolejnej sesji jej deputowani, działając bardziej przebiegle i podstępnie niż w poprzednich latach, przyjęli cyniczny apel „O projekt Ustawy Ukrainy „O językach na Ukrainie”, adresowany do przewodniczącego Rady Najwyższej W. Łytwyna oraz jego autorów — pana O. Jefremowa i towarzysza P. Symonenki. W ten sposób „miejscy” deputowani Ługańska pokazali się jako „wtórujący” swoim „starszym towarzyszom” z rady obwodowej, co nie dziwi, wszak w obu tych „przedstawicielskich” organach większość to przedstawiciele dwóch „kierujących i prowadzących” partii — „regionałowie” i komuniści. O „demokratyczności” wyrażania woli „przedstawicieli narodu” świadczy fakt, że żadnego z aktywistów Proświty do sal obrad rad obwodowej i miejskiej nie dopuszczono. To o jakimż „europejskim wyborze”, uporczywie deklarowanym przez władze obwodu, może być mowa?! Znamienne, że oficjalnie deklarując funkcjonowanie języka rosyjskiego na Ługańszczyźnie obok państwowego, miejscowi deputowani jednocześnie uporczywie „proponują” używać w pracy instytucji państwowych, w szczególności oświatowych, właśnie języka sąsiedniego państwa. Charakterystyczne jest wystąpienie telewizyjne przewodniczącego komisji rady obwodowej ds. oświaty i nauki, młodzieży i sportu (a jednocześnie rektora obwodowego państwowego instytutu kultury i sztuki) pana W. Filippowa, który oświadczył, że wyższych uczelni wspomniana decyzja, rzekomo, nie dotyczy, a przy tym swoim wykładowcom „nienachalnie” zaleca stosować „rodnoj i poniatnyj”. Taką samą pozycję zajmują również inni deputowani-kierownicy. Skutki takiej „działalności” ługańskich deputowanych przejawiają się coraz wyraźniej — coraz częściej w odpowiedzi na język ukraiński w Ługańsku można usłyszeć: „Jedź do swojej chachłandii, idź na swoją banderowszczyznę”, sam zaś język państwowy szkalują różnymi zoologizmami w rodzaju „cielęcy”, „psi”, „wielbłądzi” itd. Jednocześnie na Ługańszczyźnie ani w przedstawicielskich organach władzy, ani w instytucjach państwowych, ani w strukturach siłowych opanować języka państwowego nijak nie mogą. W szczególności w korpusie dziennikarskim obwodu językiem roboczym jest tylko rosyjski. Na tym tle już nie sposób dziwić się treści niektórych pytań, które są wynoszone do „naukowych” badań socjologicznych na Ługańszczyźnie, które rzekomo są prowadzone przez znany... Od czystego serca przyjmijcie szczere słowa podziękowania wszystkim proświcianom za nieobojętny stosunek do losu naszej szkoły, za wsparcie i pomoc, które okazywali nam w ciągu ostatnich miesięcy. Od końca grudnia 2010 roku my, rodzice uczniów szkoły średniej nr 15 w mieście Krasnyj Łucz w obwodzie ługańskim, broniliśmy prawa naszych dzieci do nauki w tej szkole, którą wybrały, u tych nauczycieli, którym powierzają swoje najskrytsze marzenia, i w tym języku, który jest nie tylko ojczystym dla wielu, ale i językiem państwowym naszego kraju. Dzięki Bogu, obroniliśmy naszą szkołę, władza wreszcie poszła na negocjacje, osiągnięto porozumienia, dzięki którym 1 września nasze dzieci spotkają w rodzinnej szkole. Ale czekają nas jeszcze liczne trudności, budynek nie był remontowany przez wiele lat, trzeba odnawiać okna, drzwi, schody. Malować, kleić tapety, remontować dachy, piwnice. W zbiorach bibliotecznych brakuje podręczników, encyklopedii, przez wiele lat nie jest odnawiany księgozbiór. Wszystko to jest skutkiem gospodarki dyrektora szkoły. W miejscowym budżecie środków nie ma, sponsorów w naszym mieście nie znajdziesz. Wszystko znów spada na barki rodziców, ale wszyscy zgadzają się pracować na korzyść szkoły, na korzyść naszych dzieci. Jeszcze raz dziękujemy „Proświcie”, deputowanym ludowym Pawłowi Mowczanowi, Iwanowi Zajcowi, Jurijowi Hnatkewyczowi, profesorom Iwanowi

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин