Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

Wieczna pamięć B. H. Woźnickiemu

Слово Просвіти, №22 за 2012 рік

Ukrainy, laureata Narodowej Nagrody imienia Tarasa Szewczenki, prezesa Ukraińskiego Komitetu Narodowego Międzynarodowej Rady Muzeów Borysa Hryhorowycza Woźnickiego. Dzięki jego pełnej poświęcenia pracy Ukraina może szczycić się zbiorem, który liczy dwa i pół tysiąca rzeźb XVII—XVIII wieku, tysiącem lwowskich portretów XVI—XVIII wieku, zachowaniem starożytnych zamków w Olesku, Złoczowie, Podhorcach, Świrzu, starodawnymi ikonami, które są bezcenne. Chodzi o nieporównywalny wkład Ukraińca w kulturę światową. Borys Woźnicki służył ukraińskiej historii, jej świętościom, jego codzienna praca artystyczna i organizatorska była przykładem realizacji talentu danego przez Boga, najwyższym wzorcem naukowej uczciwości. Jego patriotyzm niósł wysokoduchowe światło, które zapalało innych naukowców do pracy w imię Ukrainy, jej historii i sztuki. Pamięć o Borysie Hryhorowyczu Woźnickim przetrwa nasze czasy, ponieważ zwrócone przez niego do życia dzieła sztuki. Oświadczenie Prezydium Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy w sprawie projektu ustawy „O zasadach państwowej polityki językowej”. Projekt ustawy „O zasadach państwowej polityki językowej”, wniesiony pod obrady Rady Najwyższej Ukrainy przez znanych ukrainofobów Kolesniczenkę i Kiwałowa, jest kolejną grubą prowokacją, skierowaną na uzyskanie przez Partię Regionów wątpliwych dywidend w nadchodzących wyborach parlamentarnych. Mimo hucznych zapewnień o niewiarygodnym profesjonalizmie „regionalnej” ekipy, nie ma ona nic do pokazania wyborcom ani w sferze gospodarki, ani w sferze polityki zagranicznej, ani w dziedzinie praw człowieka. Kraj pod rządami „donieckich” coraz bardziej przekształca się w europejskiego wyrzutka — autorytarno-kryminalne państwo bez jakichkolwiek cech narodowych. Obecny rząd niemal całkowicie składa się z przedstawicieli wielkiego kapitału, więc nie dziwi, że o ochronie socjalnej ludności nie ma co mówić. Co więcej, ta władza powzięła zamiar narzucenia społeczeństwu kultu konsumpcjonizmu i wyrzeczenia się wartości narodowych. Desakralizowane są sakralne dla każdego cywilizowanego narodu zawody pisarza, nauczyciela, naukowca, medyka; w najemnych pracowników przekształca się nawet księży. Kultywowana jest bezduchowość i niskiej jakości moskiewska pop-muzyka; w telewizji, która niemal całkowicie należy do nieukraińskich właścicieli, faktycznie wprowadzono antykonstytucyjną dwujęzyczność. W takich warunkach ostatnim bastionem ukraińskiej państwowości pozostaje najskuteczniejszy czynnik jednoczący życie społeczne — jedyny język państwowy. Ten status języka ukraińskiego jest ustanowiony przez Konstytucję państwa i przez dwadzieścia lat istnienia odnowionej ukraińskiej państwowości pełni funkcję konsolidacji narodu, przekształcania amorficznej ludności w świadomych obywateli niepodległego kraju. Wniesiony przez S. Kiwałowa i W. Kolesniczenkę projekt Ustawy Ukrainy „O zasadach polityki językowej” narusza Konstytucję Ukrainy, zamachając się na to, aby „zasady polityki językowej” były określane nie przez Konstytucję, a przez normy właśnie tej ustawy. Prezydium NZPU jest przekonane, że wprowadzanie na Ukrainie statusu języków i porządku ich stosowania, nieprzewidzianych w art. 10 Konstytucji Ukrainy, należy traktować jako lekceważenie podstaw ustroju konstytucyjnego na Ukrainie. My, ukraińscy pisarze, nawet nie próbujemy apelować do autorów projektu ustawy, gdyż o takich powiedział jeszcze Kobziarz: „Niewolnicy, podnóżki, błoto Moskwy, wujowie ojczyzny cudzej”, natomiast wzywamy tych, w których sercu jest choć kropla ukraińskiej krwi, a w duszy — ukraińskiego ducha, do wycofania projektu ustawy „O zasadach polityki językowej” z obrad jako takiego, który jest sprzeczny z podstawowymi zasadami Konstytucji Ukrainy i zagraża integralności państwa ukraińskiego. Prezydium NZPU

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин