Сторінка · с. 11сторінка оригіналу ↗
Z Ukrainą w sercu
Слово Просвіти, №22 за 2012 рік
Ołeksandr RUDENKO, wieś Wełyka Pysariwka, obwód sumski. Jestem wielkim zwolennikiem współczesnej literatury ukraińskiej. Ale doszło do tego (jak napisała w naszej gazecie rejonowej „Worskła” studentka wydziału filologicznego Sumskiego Uniwersytetu Pedagogicznego Ołena Dejkun), że rzekomo we współczesnej literaturze ukraińskiej są tylko S. Żadan, Ł. Deresz, Ju. Andruchowycz i jeszcze kilku ze Stowarzyszenia Pisarzy Ukraińskich. Odpowiedziałem jej na łamach gazety, jacy pisarze są w literaturze ukraińskiej: A. Dimarow, S. Płaczinda, Ł. Hołota, O. Czornohuz, Ju. Szczerbak, M. Słaboszpycki, B. Olijnyk, M. Szewczenko, W. Rutkiwski, W. Danyłenko, M. Docyneć, W. Miniajło, W. Czemerys i jeszcze wielu innych. Dzwonili do mnie nauczyciele literatury ukraińskiej, a potem zaprosili na spotkanie z pracownikami bibliotek wiejskich, gdzie opowiedziałem o stanie literatury ukraińskiej. Miejscowa poetka Marija Kri- „Mój dziadek”, 1972 r. Marija WYSZNEWŚKA, m. Czerniowce. Orest Kryworuczko jest dobrze znany daleko poza granicami Bukowiny i Ukrainy. Jest stałym uczestnikiem wystaw obwodowych i republikańskich, posiada album artystyczny, który ujrzał światło dzienne w 2006 roku, publikacje w różnych gazetach, czasopismach, katalogach. Brał udział w wielu międzynarodowych wystawach (ex libris, mała grafika, estampa) i jest laureatem dziesięciu międzynarodowych konkursów ekslibrisu. W swoim dorobku ma 20 wystaw indywidualnych (grafika, malarstwo). Dzieła były eksponowane w wielu krajach świata na wszystkich kontynentach. Przyszły artysta urodził się na przedmieściach Czerniowiec, w Starej Żuczce (teraz to mikrorejon centrum obwodowego). Zdolności do rysowania przejawiały się wcześnie. Ukończywszy niepełną szkołę średnią i mając dobre oceny ze wszystkich przedmiotów, kontynuował naukę w czerniowieckiej szkole artystyczno-rzemieślniczej nr 5. Tutaj opanował skomplikowane ornamenty malowania wnętrz mieszkalnych i pomieszczeń publicznych w technice grisaille, studiował rysunek, malarstwo, historię stylów (specjalną technologię, lepienie), tworzenie fresków. Ukończył szkołę „na piątkę” z najwyższym stopniem (siódmym) malarza dekoratora. Przed wojskiem pracował w zawodzie, a wróciwszy ze służby, kontynuował naukę, zdobył pełne wykształcenie średnie i wstąpił do Moskiewskiej Wyższej Szkoły Artystyczno-Przemysłowej, dawnej Stroganowskiej (obecnie jest to Moskiewska Państwowa Akademia Artystyczno-Przemysłowa im. S. G. Stroganowa) na wydział grafiki. Wyższa Szkoła Artystyczno-Przemysłowa dała O. Kryworuczce encyklopedyczną wiedzę. „My tam rysowaliśmy nie tylko naturę – opowiedział Orest Iwanowycz – ale też studiowaliśmy historię sztuki, projektowaliśmy wnętrza, lepiliśmy, studiowaliśmy technologię poligrafii, czcionki, akwafortę, konstruowanie, a nawet projektowanie opakowań. Wszystko to przydało mi się w życiu”. Na ukształtowanie go jako artysty w znacznym stopniu wpływały też kontakty z utalentowanymi kolegami z roku i nauczycielami: Ołeksijem Sklarenkiem (malarstwo), Ihorem Bohdaszewskim (grafika przemysłowa), Hlibem Wynohradowem (poligrafia). Zakres poszukiwań twórczych Oresta Kryworuczki zadziwia: od oryginalnych prac malarskich po małą grafikę. Chętnie maluje akwarelą. Są w dorobku artysty próby surrealistyczne („Wierzby w Korowii”, „Wieczorzeje”, „Przeczucie”, „Zaćmienie” i inne), które świadczą o szerokim zainteresowaniu artysty. Zajmuje się on też wszystkimi znanymi rodzajami grafiki. „Ulica Ruska”, 1970 r. Tej wiosny swoje 70-lecie obchodzi autor herbu i flagi Czerniowiec oraz obwodu czerniowieckiego, twórca medalu jubileuszowego na 600-lecie miasta „Na chwałę Czerniowiec”, członek Narodowego Związku Artystów Ukrainy oraz Ukraińskiego Towarzystwa Heraldycznego (od 1994 r.), zasłużony artysta Ukrainy Orest KRYWORUCZKO. Z tej okazji w czerniowieckim centrum kultury „Wernisaż” otwarto jubileuszową wystawę artysty, na której twórca przedstawił prawie 180 prac: grafikę, malarstwo, autorskie ekslibrisy, zdjęcia, a także zaprezentował prace (malarstwo, grafika, sztuka dekoracyjno-użytkowa) swojej córki, artystki Oksany Skorobohacz. To pierwsza wspólna akcja artystycznej rodziny. W dniu otwarcia ekspozycji sala wystawowa ledwo pomieściła wszystkich gości i chętnych do złożenia życzeń jubilatowi.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
