Сторінка · с. 8сторінка оригіналу ↗
Niezbędna spójność
Слово Просвіти, №24 за 2012 рік
Raul CZILACZAWA, pisarz, doktor filologii, profesor, zasłużony działacz sztuki Ukrainy, ambasador Ukrainy na Łotwie w latach 2006–2010
Pamiętam, że już w 1989 roku występowałem przy centralnym stadionie na ogromnym wiecu w obronie języka ukraińskiego. Ale to było w totalitarnym ZSRR. Nie sądziłem, że po dwóch dekadach, już w czasach niepodległości, sami przywódcy państwa targną się na świętość świętych narodu — język, będą poruszać kwestię, która dzieli społeczeństwo i zadaje podstępny cios jedności narodowej. Czy nie jest to swoistą kontynuacją znanej doktryny o tak zwanym „russkim mirze”, który rzekomo kończy się tam, gdzie przestają mówić po rosyjsku? 18 lutego tego roku na Łotwie z inicjatywy ideowych spadkobierców byłych członków Interfrontu przeprowadzono referendum w sprawie uznania rosyjskiego za drugi język państwowy. Referendum nie odniosło sukcesu: „za” zagłosowało zaledwie 17 procent ludności. Wydaje mi się, że i na Ukrainie
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
