Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

SZOK EMERYTALNY BEZ TERAPII

Слово Просвіти, №27 за 2011 рік

W tej sytuacji, zdumiewającej nawet dla naszego przyzwyczajonego do wszystkiego narodu, uderzają dwie rzeczy. Pierwsza — przez półtora roku nowej władzy, zdaje się, nie było jeszcze ustawy czy reformy, które wywołałyby tak negatywną reakcję społeczeństwa. Druga — nie uchwalano jeszcze takiej ustawy, która dotyczyłaby tak wielkiej liczby obywateli. Dlatego trzeba zastanowić się nie tylko nad treścią proponowanej reformy, ale i nad tym, jak władza odważyła się na taki krok. Jednak 16 czerwca Rada Najwyższa przyjęła ustawę o reformie emerytalnej w pierwszym czytaniu. I do końca tej sesji, czyli do 8 lipca, władza otwarcie planuje uchwalić tę ustawę w drugim czytaniu i przedłożyć do podpisu prezydentowi, a on podpisze ją natychmiast. Co właściwie dzieje się w naszym społeczeństwie? Moderator „okrągłego stołu”, zastępca przewodniczącego NFPU Hryhorij Kabanczenko oświadczył, że TAKA reforma to po prostu bezczelne wyzwanie rzucone społeczeństwu i w rzeczywistości nie ma już złudzeń: o jakiejkolwiek korekcie ustawy trudno mówić, należy ją natychmiast zatrzymać i przygotować normalną reformę. Uczestnicy dyskusji mimo wszystko spróbowali choć pokrótce scharakteryzować ten projekt ustawy. W tej kwestii wypowiedzieli się sekretarz generalny Ogólnoukraińskiego Kongresu Związków Zawodowych Petro Petryczenko, znana polityk, przewodnicząca Związku Kobiet Ukrainy „Za przyszłość dzieci” Wałentyna Semeniuk-Samsonenko, były pierwszy zastępca ministra pracy i polityki społecznej Pawło Rozenko. Zaznaczmy pokrótce o reformie emerytalnej: nowa ustawa drastycznie pogarsza ochronę socjalną zarówno tych milionów obywateli, którzy są już na emeryturze, jak i tych milionów, którzy się do niej przygotowują. Nie chodzi tylko o osławione podniesienie wieku emerytalnego dla kobiet do 60 lat. Swoją drogą, całkiem możliwe, że będzie podwyżka również dla mężczyzn. Póki co wprowadza się normę przejścia na emeryturę dla mężczyzn — urzędników państwowych w wieku 62 lat, a nie 60. Ale możliwe, że ten wiek emerytalny spróbują „przeciągnąć” dla wszystkich mężczyzn, tak by rzec, „dla wyrównania” pozycji. Możliwe, że nie mniej istotne jest i to, iż drastycznie, o 5 lat, zarówno mężczyznom, jak i kobietom zwiększa się staż pracy, niezbędny do otrzymania emerytury. Oraz wprowadzenie nowej formuły naliczania emerytur, według której zmniejsza się wysokość emerytur w całym państwie dla nowych emerytów gdzieś o 200—210 hrywien w porównaniu z obecną formułą. „Reformatorzy” doszli do tego, że w swojej ustawie „najechali” na ochronę socjalną inwalidów. I wreszcie takie coś: ze stażu pracy kobiet chcą wyłączyć urlop macierzyński! I to przy ogólnym zwiększeniu potrzebnego do emerytury stażu. Likwiduje się normę, która istniała dziesięcioleciami! Co robić? Mimo wszystko działać, apelował deputowany ludowy Ukrainy Andrij Pawłowśkyj. Jako minister pracy i polityki społecznej rządu opozycyjnego dawno wniósł alternatywny projekt ustawy o reformie emerytalnej. Oczywiście, rządząca koalicja takiego parlamentu nawet do rąk nie wzięła tego projektu ustawy. Ale walka trwa. Frakcja „BYT-Batkiwszczyna”, do której należy deputowany, nie zagłosowała 16 czerwca za rządowym projektem ustawy. Dalej planowane jest złożenie wniosku przez co najmniej 45 deputowanych opozycji do Sądu Konstytucyjnego z żądaniem uznania rządowej ustawy o reformie emerytalnej za niekonstytucyjną. I wreszcie deputowany wezwał do masowych akcji obywateli przeciwko wszczętej reformie emerytalnej, zaznaczając, że tutaj powinny zabrać głos niezależne związki zawodowe. Swoją drogą, sam Pawłowśkyj jest przewodniczącym Kijowskiej organizacji miejskiej Konfederacji Związków Zawodowych Ukrainy. „Ludzie muszą powiedzieć swoje słowo, bo władza jest głuchoniema i reaguje tylko na zorganizowany protest obywateli — zaznaczył deputowany. — W przeciwnym razie zamiast obiecanej przed wyborami prezydenckimi podwyżki emerytur — podwyżka wieku emerytalnego. Zamiast jakiejś »szokowej terapii«, o której paple władza, mamy szok bez terapii”. Pawłowśkyj przytoczył świeży przykład. Niedawno prezydent Janukowycz podpisał jeszcze jedną ustawę, uchwaloną po cichu, która ogranicza i tak już skąpe prawa socjalne ludzi. Przypomnijmy, że w wywiadzie dla „Słowa Proświty” (nr 15 z 2011 r.) Andrij Pawłowśkyj opowiedział, jak władza przepycha przez parlament poprawki do szeregu ustaw, którymi zdejmuje ulgi dla kilku kategorii obywateli. I oto ta ustawa została uchwalona, podpisana. Władza bez wahania „uderzyła” w czarnobylców, w miliony dzieci wojny, którym swoich ustawowych ulg trzeba dochodzić w sądach. (Nasza gazeta pisała też o tym problemie w publikacji „Dzieci jakiej wojny?” („SP”, nr 6, 2011 r.). I oto ulgi bezczelnie zdjęto, naruszając Konstytucję Ukrainy. Opozycja oprotestowuje w Sądzie Konstytucyjnym także tę „podziemną” ustawę. Ale czy nie za dużo już takiego natarcia na prawa ludzi? Nie przypadkiem przy „okrągłym stole” pojawiło się pytanie: jakże mogła władza pójść na tak jawnie antynarodową reformę emerytalną? Co ją skłoniło, jakie motywy? Pierwszym, oczywiście, nazwano dążenie do przypodobania się Międzynarodowemu Funduszowi Walutowemu, aby wyżebrać jeszcze trzy miliardy dolarów kredytów do tych dziesiątek miliardów, które już władza nie wiadomo po co zaciągnęła i nie wiadomo gdzie podziała. Druga motywacja jest jeszcze bardziej prymitywna — okraść wszystkich, aż do inwalidów włącznie, by dalej żerowali oligarchowie i mogli w ciągu roku nie podwajać, a dziesięciokrotnie zwiększać swoje majątki w miliardach dolarów. Ale nazywano też jeszcze jedną motywację: wypróbować, na ile cierpliwy jest u nas naród, na ile niemocni są jego przywódcy, czyli opozycja, siły demokratyczne? Cóż, też rozsądny powód… „Ostatnia szansa na skorygowanie reformy emerytalnej: propozycje związków zawodowych, ekspertów i polityków”. Taką nazwę miał „okrągły stół” w UNIAN, zorganizowany przez Narodowe Forum Związków Zawodowych Ukrainy, jedno z największych niezależnych zrzeszeń związkowych w kraju. Pesymistyczne, jeśli nie powiedzieć rozpaczliwe sformułowanie w nazwie wydarzenia — „ostatnia szansa” — ma niestety całkiem realne podstawy. Rzecz w tym, że za nami był już cały cykl podobnych wydarzeń przeprowadzonych przez związki zawodowe, odbyła się dyskusja we wszystkich obwodach Ukrainy, dość aktywna, w przeciwieństwie do imitacji „dyskusji” przeprowadzonej przez władze. I wniosek z tych dyskusji był jednoznacznie negatywny. Były wreszcie przesłuchania parlamentarne, podczas których praktycznie nikt nie powiedział dobrego słowa o wszczętej przez władze reformie emerytalnej. I oto „podsumowanie”, reakcja władzy: reformę emerytalną — wdrożyć! I to natychmiast.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин