Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

Nie ulegajmy — nasz język zwycięży!

Слово Просвіти, №27 за 2012 рік

3 lipca 2012 roku na wieczornym posiedzeniu Rady Najwyższej regionaliści, komuniści i litwinowcy uchwalili w całości ustawę o zasadach państwowej polityki językowej (projekt ustawy 9073 S. Kiwałowa — W. Kołesniczenki). Odbywało się to tak. Obradom przewodniczył pierwszy wiceprzewodniczący Adam Martyniuk. W półpustej sali zarejestrowało się (większość — wirtualnie) 364 deputowanych ludowych. Lider frakcji Partii Regionów Ołeksandr Jefremow zażądał włączenia językowego projektu ustawy do porządku obrad, powołując się także na frakcję KPU. W sali wybuchła bójka. Propozycję poparło 219 deputowanych, zatem głosowanie przepadło. Zgodnie z regulaminem Adam Martyniuk powinien był poinformować, że propozycja nie została przyjęta. Zamiast tego ponownie poddaje pod głosowanie kwestię rozpatrzenia tego projektu ustawy i otrzymuje 241 głosów „za”. Nie wdając się w wyjaśnienia, wiceprzewodniczący ogłasza trzecią propozycję: przegłosować projekt ustawy w redakcji pierwszego czytania, nie podając ani jego nazwy, ani numeru rejestracji. Ogłasza, że 248 deputowanych ludowych zagłosowało „za”. Stenogram odnotował wszystkie naruszenia regulaminu parlamentarnego, bo, jak świadczy deputowany z ramienia NU-NS Iwan Stojko: „Pierwsze głosowanie Martyniuka dotyczyło nadzwyczajnego włączenia do porządku obrad ustawy językowej. To głosowanie przepadło. Po tym postawił pytanie o powrót do rozpatrzenia włączenia do porządku obrad, a trzecie głosowanie — o samo włączenie do porządku obrad, a teraz próbują podretuszować stenogram, żeby trzecie głosowanie uznano za samą ustawę językową”. Cóż, dla tej braci, która wzięła się za „retuszowanie” Ukrainy i Ukraińców, wszystko jest możliwe. Po porozumieniach charkowskich, po bandyckich sztuczkach, z jakimi uchwalono szereg innych ustaw, które obniżają poziom życia Ukraińców, 248 faryzeuszy i fałszerzy sprzedało dusze. Nasze ukraińskie dusze, bo własnych nie mają. Dawno zaprzedane, wraz z jakąkolwiek godnością. Oceńcie miarę bezczelności i podłości, którą zademonstrował tak zwany przedstawiciel ludu Mychajło Czeczetow, który zaraz po głosowaniu oświadczył dziennikarzom: „Oceńcie piękno gry. Rozegraliśmy ich jak kocięta. Nie wiem, co będą robić na wyborach”. Oczywiście Czeczetow dobrze wie, co będą robić na wyborach razem z komunistami: fałszować wyniki ogólnonarodowego głosowania. Tak samo zna dalsze działania Partii Regionów W. Kołesniczenko, który pewnie mówi o tym, że oficjalna dwujęzyczność zostanie zalegalizowana w Ustawie Zasadniczej w ramach prac Zgromadzenia Konstytucyjnego. Ślepi i głusi na głosy ukraińskiej społeczności, na Ukrainę i jej prawa, zręczni szulerzy powołują się na ONZ, Parlament Europejski i Radę Europy, ale nie wymieniają Rosji, na której korzyść została wszczęta ta diabelska gra z autochtonicznym narodem Ukrainy. Oszukując ludzi obietnicami o „tanim gazie i gospodarczym dobrobycie”, obecna władza, naruszając prawa państwowe, zamierza się na samo istnienie niepodległej Ukrainy. Jeśli pozwolimy Wiktorowi Janukowyczowi, Wołodymyrowi Łytwynowi, Mykole Azarowowi narzucić tę bezprawną ustawę Ukraińcom, to oczekujmy terytorialnego podziału naszej Ojczyzny, ustanowienia komunistyczno-bandyckiego reżimu, który sprzeda ukraińskie ziemie, zasoby naturalne, zgodzi się na wszystkie rosyjskie dążenia do odnowienia imperium rosyjskiego w najgorszym wariancie „słowiańskich sojuszy”, „ruskiego miru”. Oni już teraz obiecują nam „nowy kraj”, uparcie gubiąc literę w jego nazwie. „Kraj” jest im potrzebny do grabieży i pomnażania kapitałów. Nam, Ukraińcom, obywatelom niepodległego państwa, potrzebna jest Ukraina. W której będzie żył ukraiński naród i rozbrzmiewał ukraiński język. 3 lipca 2012 roku język ukraiński stał się naszą ostatnią linią obrony. Nasz język — nasza broń. Jego moc i siła nie zależą od złości i potęgi ukrainofobów, od słabości i ambicji polityków różnych maści, którzy grają na polu minowym ojczystego języka narodu. „Czy wiesz, że jesteś człowiekiem?” — pytał przez mrok komunistycznej radziecczyzny każdego ze współrodaków Wasyl Symonenko, jakby przeczuwając, że nawet nie imiennik, a po prostu zbieg samogłosek i spółgłosek — Petro Symonenko, czytaj: Adam Martyniuk—Kiwałow—Kołesniczenko—Czeczetow—Janukowycz i inni zamierzą się na istotę ukraińskiej tożsamości — język. I, jeśli będzie ich wola, — nie „język twój jedyny” będzie panował, a język okupanta będzie hańbił Ukrainę w trzecim tysiącleciu, jak widmo ciemnych stuleci, śladem carów i caryków, wałujewskich i emskich zakazów i ukazów. Lecz gdzie oni, zgnilizna i proch, gdzie ich przeklęte groby, gdzie ich potomkowie? Rozproszyli się i stali prochem. Rozewrą się „otchłanie niebieskie” i nad obecnymi gwałcicielami ukraińskiej duszy. Nie odstępujmy. Nie bójmy się. Nie ulegajmy — nasz język zwycięży. I my zwyciężymy. Wierzmy w to razem — milionowo, mówmy o tym milionem ust. Język — nasze barykady i nasze sztandary! Dziś, 3 lipca 2012 roku, zabrzmiała trąba sądu ostatecznego dla reżimu Janukowycza i jego opryczników. Nie wierzę, że ten prezydent zawetuje faryzejską ustawę, bo nie jest gwarantem Konstytucji ze swojej ludzkiej istoty. Nie wierzę, że wśród tych, którzy go otaczają, znajdą się ludzie zdolni do twardego sprzeciwu. Ale wiem, że Ukraińcy nie pozwolą nastąpić na własne serce. Narody nieme nie żyją. Inaczej historia ściera je ze swoich tablic, a Bóg wykreśla z księgi życia. Bądźmy, Ukraińcy! Lubow HOŁOTA P. S. Kiedy 248 zaprzańców fałszowało uchwalenie ustawy językowej, ten numer tygodnika był już podpisany do druku. Przejrzawszy szpalty, zostawiłam wszystko tak, jak Państwo przeczytacie. Nie odstąpimy od naszego stanowiska. Staniemy się silniejsi — razem z Wami.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин