Сторінка · с. 2сторінка оригіналу ↗
SPRAWA DYSYDENTA TARASA ZEŁENIAKA DOWODZI, ŻE ROSJA JEST NIECO ZMIENIONĄ KOPIĄ TOTALITARNEGO ZSRR
Слово Просвіти, №29 за 2007 рік
„Sprawa Zełeniaka w Rosji świadczy o wznowieniu procesów przeciwko dysydentom, które zapoczątkowano jeszcze za władzy radzieckiej” — oświadczył przedstawiciel Bloku „Ruch-Ukraińska Prawica” z Ukraińskiej Partii Ludowej, Stepan Chmara. W ten sposób polityk skomentował przebieg procesu sądowego w Nowosybirsku przeciwko etnicznemu Ukraińcowi Tarasowi Zełeniakowi, którego za komentarze do wydarzeń politycznych na Ukrainie i w Rosji na rosyjskojęzycznym forum ukraińskiej strony www.proua.com oskarża się o poniżanie godności narodowej Rosjan, a także o twierdzenie o „wyższości narodu ukraińskiego nad rosyjskim”. „Ta sprawa zbiega się z procesami dysydenckimi, które kwalifikowano z artykułu 190 KK RFSRR: „Rozpowszechnianie świadomie fałszywych sądów, które szkalują radziecki ustrój państwowy i społeczny” — komentuje sytuację Chmara. — Na podstawie tego artykułu dysydentów skazywano na więzienie, przymusowe leczenie w zakładach psychiatrycznych lub wysyłano z kraju. W ten sposób władza radziecka próbowała zastraszyć tych, którzy mieli osobiste zdanie, odmienne od oficjalnego. …Sprawa Zełeniaka po raz kolejny potwierdza, że w Rosji przejawia się coraz więcej oznak radzieckiego totalitaryzmu, — oburzający jest sam fakt naruszenia prawa do życia prywatnego bez decyzji sądu ze strony służb specjalnych Rosji”. Jak zauważa Chmara, „rosyjska prokuratura, strasznie zaniepokojona zniewagami wobec Rosjan na ukraińskich forach, z niewiadomych przyczyn nie zauważa grubych zniewag ze strony oficjalnych osób oraz rosyjskich mediów pod adresem Ukraińców, Gruzinów, Czeczenów i przedstawicieli innych narodów”. „W Rosji obserwuje się obecnie coraz większe przejawy ksenofobii i w tym kontekście należy rozpatrywać sprawę Zełeniaka” — uważa Stepan Chmara. „Jeśli wychodzić z logiki „sprawy Zełeniaka”, to rosyjska prokuratura powinna przede wszystkim zająć się dziennikarzem Leontiewem, deputowanymi Dumy Państwowej Zatulinem i Żyrynowskim, którzy celowo rozniecają waśnie narodowościowe” — podkreśla polityk. Fakt, że tego nie robią, świadczy: „Dzisiejsza Rosja to nieco zmieniona kopia ZSRR, gdzie organy ścigania zawsze służyły reżimowi w celu ustanowienia kontroli nad każdym obywatelem z osobna”. „Zadaniem Ukrainy i społeczności międzynarodowej jest wywieranie nacisku na rosyjskie kierownictwo, domagając się demokratycznych zmian” — podsumował Chmara. Biuro Prasowe UPL. ...zdaniem jego, „powstała paradoksalna sytuacja, kiedy struktury rządowe i organy ścigania, które mają wykorzeniać korupcję, same są nią przesiąknięte”. „Główną przyczyną wzrostu korupcji na Ukrainie, w odróżnieniu od innych krajów byłego obozu socjalistycznego, jest brak ustawy o lustracji. Właśnie za pomocą takiej ustawy kraje te usunęły od władzy komunistyczną skorumpowaną nomenklaturę i dzisiaj rozwijają się w szybkim tempie w składzie UE i NATO. A Ukraina wlecze się w ogonie Rosji” — podsumował polityk. Biuro Prasowe UPL. Rosjanie stanowili nieproporcjonalnie duży udział — 37%. W niektórych sowieckich pracach twierdzono, że liczba czerwonych partyzantów na Ukrainie sięgała 250 czy nawet 500 tysięcy, a inne podają liczbę około 50 tysięcy. Zachodni specjaliści trzymają się tej ostatniej liczby. W każdym razie przedstawienie ruchu partyzanckiego jako masowej patriotycznej walki narodu ukraińskiego przeciwko Niemcom nie odpowiada rzeczywistości. Podczas wojny ogromna część ludności Ukrainy pozostawała neutralna, bardziej dbając o to, by jakoś przeżyć. Kowpak był Ukraińcem unikalnym. Dwa Krzyże św. Jerzego za „wiarę, cara i Ojczyznę” oraz dwa medale św. Jerzego wręczał mu osobiście Mikołaj II. A dwiema Złotymi Gwiazdami Bohatera Związku Radzieckiego — wraz z dwoma orderami Lenina — nagradzał Stalin. W Radzie Najwyższej USRR przez dwie dekady
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
