Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

WYDARZENIA, FAKTY, KOMENTARZE PAT POLITYCZNY CZY ODŁOŻONA PARTIA?

Слово Просвіти, №29 за 2008 рік

NA TEMATY DNIA Petro ANTONENKO Szachy w naszym życiu politycznym są lubiane. Oto niedawno były spiker podarował na urodziny byłemu premierowi zestaw do tej intelektualnej gry. Może z aluzją: czy nie czas, aby obaj, zamiast polityką, zajęli się spokojną i cichą grą? W każdym razie, starą grę lubią także politycy młodego pokolenia. Na przykład spiker Arsenij Jaceniuk w ostatnich dniach sesji nie raz charakteryzował kolejny kryzys parlamentarny, czy raczej polityczny, terminem „pat polityczny”. Dla niewtajemniczonych: pat to sytuacja w partii szachowej, kiedy jedna ze stron nie ma ruchu, ale i druga strona nie może wygrać. Zatem pat to remis. Wygląda na to, że polityczny remis stał się zakończeniem (tymczasowym) kilkumiesięcznego kolejnego kryzysu z na wpół zablokowanym parlamentem, z próbami rozbicia chwiejnej koalicji i odwołania powołanego przez nią rządu Julii Tymoszenko. Rządowi nie udało się zatwierdzić w parlamencie zmian do Budżetu Państwa na 2008 rok, gdzie proponowano rozdzielić dodatkowo zgromadzone w ciągu kilku miesięcy 30 miliardów hrywien. Napłynęły one, według twierdzeń rządu, z ożywienia gospodarki, wyprowadzenia jej z cienia, czyli bardziej zdecydowanego „wytrząsania” podatków, a także dzięki walce z przemytem. Jedną trzecią tej sumy — 10 miliardów — proponowano wydać na wypłaty socjalne, czyli zwiększenie emerytur i pensji dla budżetówki. Prezydent Wiktor Juszczenko nazwał to „budżetem przejadania”, a 11 lipca w Odessie odbyło się spotkanie społeczeństwa z uczestnikami ćwiczeń wojskowych „Sea Breeze-2008” z inicjatywy Odeskiego Obwodowego Oddziału Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki. Kilkudziesięciu prośwician, a także przedstawicieli innych organizacji społecznych, chlebem i solą, zgodnie ze starym ukraińskim zwyczajem, witało przedstawicieli sił zbrojnych krajów NATO. Na spotkaniu wystąpili przedstawiciele władz lokalnych, Sił Zbrojnych Ukrainy, wojskowi krajów NATO. Do odeskiej społeczności zwrócił się przewodniczący obwodowej „Proświty” O. Stepanczenko, który opowiedział o proświciańskim programie „Ukraina — europejski dom”, pracy Centrum Integracji Euroatlantyckiej i jego aktywnej działalności w zakresie informowania ludności o NATO. Głównym celem tegorocznych manewrów „Sea Breeze-2008”, które potrwają w obwodach odeskim i mikołajowskim oraz w Republice Autonomicznej Krym, określono wypracowanie według standardów NATO działań wielonarodowych sztabów i sił podczas planowania oraz przeprowadzania operacji pokojowej. Kierownictwo ćwiczeniami „Sea Breeze-2008” sprawować będą: ze strony ukraińskiej — pierwszy zastępca dowódcy Marynarki Wojennej SZ Ukrainy wiceadmirał Wiktor Maksymow, ze strony amerykańskiej — kontradmirał Marynarki Wojennej USA John Moore. Biuro Prasowe OOO OT „Proświta” im. Tarasa Szewczenki ekonomiści — źródłem inflacji. Premier ripostowała, że te grosze mają choć trochę zrekompensować ludziom wzrost cen i że inflację odziedziczyła po poprzednim rządzie. Julia Tymoszenko jedną trzecią środków — 10 miliardów — proponuje skierować do gospodarki, taką samą sumę — do regionów, a to inwestycja w ich rozwój. Nie pomogło. Proprezydencka frakcja „NU-NS” niby była za budżetem, tylko z uwzględnieniem ich i Prezydenta poprawek. Frakcja BJuT, oczywiście, też za. Jednak samej koalicji sił już nie wystarczyło. Dwaj deputowani, But i Rybakow, niedawno ogłosili wystąpienie z niej. Iwan Płuszcz dawno już, od dnia głosowania za rządem, jest „niczyj”. A jeszcze wyraźnie mogliby nie głosować niektórzy „nu-nsowcy”, przede wszystkim ci, którzy wyszli z partii „Nasza Ukraina” i utworzyli „Jednolite Centrum”. Sprawę ostatecznie zagmatwał sam Prezydent, który niespodziewanie w czwartek wieczorem złożył własny wariant zmian do budżetu. Po fiasku „budżetiady” premier oświadczyła: to, że Juszczenko złożył własny projekt na godzinę przed zakończeniem pracy komisji budżetowej i na dzień przed zakończeniem sesji, oznaczało po prostu sabotaż głosowania. W każdym razie budżetu i tak by nie przyjęto, nawet gdyby parlamentarzyści przedłużyli sesję jeszcze o jeden tydzień. Bo dzień wcześniej odbyło się inne pokazowe głosowanie — za dymisją rządu. Regionaliści, którzy inicjowali sprawozdanie rządu i właśnie dlatego odmawiali rozpatrywania budżetu, w tym głosowaniu niby przegrali, bo nie poparli ich komuniści i frakcja Bloku Łytwyna. Ale wygląda na to, że te frakcje nie poparłyby też budżetu, bo komuś opłaca się polityczny pat. Na pierwszy rzut oka nic nowego i nic strasznego. Regionalistom udało się „zachować twarz”, nawet nie odwołując rządu, na co mało kto liczył. Ich frakcja pokazała, że trzeba się z nią liczyć. Dopięli swego w formie ultimatum w sprawie sprawozdania rządu. Koalicjanci, przede wszystkim BJuT, też niby nie przegrali, nawet moralnie wygrali, wszak teraz można mówić, że przeszkadza im się dbać o naród. Na następną sesję, na wrzesień, odłożono zmiany do budżetu. Niech leżą w państwowym skarbcu te cudem objawione 30 miliardów. Nie poszły te „grosze” na wypłaty socjalne? Ale ludzie już polegają nie na wypłatach socjalnych, a na samych sobie. Jednak polityczny pat, w odróżnieniu od szachowego, to rzecz daleko nie pokojowa i nie remisowa. Przed półrocznymi wakacjami politycznymi może i jest na miejscu. Ale w rzeczywistości to tylko cisza. Przez półtora miesiąca gorąco będzie nie tylko na zamorskich plażach, gdzie będą się opalać deputowani i urzędnicy, ale także w sztabach partii i bloków, w Centralnej Komisji Wyborczej i Sądzie Konstytucyjnym. Spory tam będą wrzeć wokół dalszych losów koalicji parlamentarnej. Wszak dzisiaj nikt nie podejmuje się dokładnie powiedzieć, czy istnieje ona, czy nie, przynajmniej każdy interpretuje po swojemu. Trzy warianty: niemrawa koalicja, jej przeformatowanie, nowe wybory czy próba odnowienia normalnej koalicji — wszystko to będzie przedmiotem letnich dyskusji politycznych, kuluarowych, przyciszonych, jakby nawet przypieczonych lipcowym słońcem. Ale przez to nie mniej ostrych. Szkoda, że nasze społeczeństwo znajduje się na takim etapie, że praktycznie poza wpływem na polityków pozostaje naród — obywatele, wyborcy, o których wspomina się tylko przed wyborami. Szkoda, że poza grą, „na spalonym” — użyjmy już terminu piłkarskiego — pozostają także nasze siły narodowo-demokratyczne. Oto kto ma pełny pat. Niedawno byłem na zebraniu jednej z takich partii. Smutno. Już odrzucono ideę zjednoczenia dziewięciu partii bloku „Nasza Ukraina”. W każdym razie na tę ideę, wygląda na to, wszyscy już machnęli ręką. Mało tego: właśnie utworzono dziesiątą partię — „Jednolite Centrum”. Zrobiono to na grzbiecie (nie chce się mówić na ruinach) jednej z dziewięciu, właśnie tej, gdzie honorowym przewodniczącym jest Prezydent państwa. Zatem zamiast zjednoczenia sił narodowo-demokratycznych wysunięto tu koncepcję „modernizacji” partii, program jej odnowienia do 2018 roku. To właśnie w duchu naszych licznych „programów” ostatnich dziesięcioleci, na przykład „programu budowy mostów do 2020 roku” czy „programu odnowienia odmian ziemniaków do 2017 roku”. A starsi ludzie przypomną sobie liczne programy z przyrostkiem „...zacja” w rodzaju „chemizacji” czy „melioracji”. Czymkolwiek dziecko się bawi... Przyjąć propozycję MON o nadaniu Dniepropetrowskiemu Uniwersytetowi Narodowemu imienia wybitnego ukraińskiego pisarza, uczonego i działacza społecznego Olesia Terentijowycza Honczara i w dalszej kolejności nazywać go — Dniepropetrowski Uniwersytet Narodowy imienia Olesia Honczara. Premier Ukrainy J. Tymoszenko

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин