Сторінка · с. 4сторінка оригіналу ↗
MITRY I OMOFORY WIDZĘ, A ŚWIĘTOŚCI — NIE
Слово Просвіти, №30 за 2011 рік
…ościelnego Patriarchatu Moskiewskiego, któremu przepowiadano to stanowisko, z jakichś powodów zrezygnował. Nowy rzecznik rosyjskiego prawosławia, jak się wkrótce okazało, to „nічто чєловєчєскоє нє чуждо”, zwłaszcza materialne. Za trzydzieści srebrników się nie sprzeda. Jeszcze za poprzedniego Patriarchy Aleksego II Cyryl wpadł w kolejny skandal z nielegalnym handlem tytoniem. Wykorzystując swoje dawne związki z KGB, zorganizował bezcłowy przywóz pod pozorem pomocy humanitarnej (!) wielkich dostaw importowanych papierosów „Philip Morris”. Bazą przeładunkową służył mu moskiewski klasztor Świętego Daniła. Sprzedaż prowadził na terenie całej Rosji przez szeroką sieć własnych punktów handlowych, którymi kierowała jego liczna rodzina. Z tego, co dziennikarzom, a następnie szerokiej opinii publicznej stało się dokładnie wiadomo, święty i boży ma jeszcze fabrykę makaronu w Smoleńsku, wspólne przedsiębiorstwo do obróbki i sprzedaży diamentów „Artgemma”, „zakładzik” produkujący wodę oraz szereg mniejszych przedsiębiorstw. Jest też bank komercyjny — „Pierieswiet”, choć jego oficjalnym założycielem jest Patriarchat Moskiewski. Obecnie jest to jedna z najpotężniejszych instytucji finansowych w Rosji. Dziś produkcyjno-handlowe imperium Cyryla Gundiajewa, wybaczcie, ZAT „Rosyjski Kościół Prawosławny”, ma swoje interesy nie tylko w handlu wysoko dochodowym towarem:
alkoholem, tytoniem, diamentami, a także w sferze usług: w biznesie hotelowym i turystycznym. Wszystko w jego cerkwi postawiono na szeroką nogę. Jednak uzyskiwanych miliardów i tak mu za mało. Dlatego już nie pierwszy rok Kirił snuje rzekomo taki projekt ustawy, który prawnie pozwoliłby obłożyć składkami kościelnymi prawosławnych Rosjan. Lecz największym źródłem dochodów pozostaje mimo wszystko polityka. Podobnie jak jego były i obecny patron Putin, Gundiajew jest jednym z zapamiętałych rzeczników „russkogo mira” — systemu (ideologii i praktyk) przywracania przez Moskwę swojej władzy nad dawnymi republikami „tiurmy narodov” za pomocą masskultury, mediów, tak zwanej współpracy wojskowej i gospodarczej, lecz przede wszystkim prawosławia. Niezawodnym przewodniczącym i podporą dla prowadzenia polityki „jedinoj i niedielimoj” na Ukrainie pozostaje Patriarcha UPC Patriarchatu Moskiewskiego Włodzimierz (Sabodan). Lecz nie tylko „świątobliwy”, zwany również nowo upieczonym „Bohaterem Ukrainy”, całuje w rękę mordowsko-moskiewskiego gościa. Obficie obsypuje go pocałunkami także drobniejsza ukraińska służba. Dla nich słowo pana, wybaczcie, Patriarchy Kirilla jest prawem, które natychmiast wykonują miejscowe „kozaczki”. Wystarczyło, by podczas jednej z jego wizyt w Kijowie wyraził niezadowolenie z nazwy ulicy Iwana Mazepy (biegnie od stacji metra „Arsenalna” do Ławry Peczerskiej), a Kijowska Rada natychmiast zasalutowała i przemianowała jej część. I gdyby tylko ona jedna! Rozejrzyjmy się wokół, rzućmy okiem na peczerskie wzgórza. W kazaniach „rjasoforów”, w modlitwach wiernych ich cerkwi ani jednego szczerego i żywego słowa ojców. Czyż może być szacunek dla własnego, skoro, będąc w ATZT „UPC”, trzeba podporządkowywać się nie naszym, ukraińskim, i nie Bożym, lecz jego, Kirilla, prawom? Dlatego patrzę na ich mitry i omoforiony, a świętości ze świecą nie znajduję.
Materiały przygotował Mykoła CYMBALIUK
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
