Сторінка · с. 3сторінка оригіналу ↗
Żytomierszczyzna w obronie ojczystego języka
Слово Просвіти, №30 за 2012 рік
Swiatosław KARPENKO. Patriotyczni działacze Żytomierszczyzny odebrali jako osobistą zniewagę wniesienie pod obrady Rady Najwyższej Ukrainy projektu ustawy „O zasadach państwowej polityki językowej” autorstwa regionalów Kolesniczenki i Kiwałowa. Po sesji Rady Głównej „Proświty”, która odbyła się w Kijowie 15 czerwca, oraz przyjęciu przez nią apelu do ukraińskich społeczności, 20 czerwca odbyło się rozszerzone posiedzenie rady obwodowego zjednoczenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” z udziałem przedstawicieli związków twórczych i towarzystw narodowo-kulturalnych obwodu, które przyjęło uchwałę oraz apel do mieszkańców obwodu, w którym w szczególności podkreślono: „Przyjęcie wspomnianej ustawy przywróci praktyki przeszłości: asymilację i denacjonalizację Ukraińców, a następnie — duchowe i fizyczne ludobójstwo narodu ukraińskiego. W celu niedopuszczenia do przyjęcia tej ustawy wszyscy patrioci Ukrainy powinni stanąć w obronie swoich praw konstytucyjnych oraz języka ukraińskiego, w związku z czym należy organizować wiece i pikiety pod urzędami władz lokalnych z żądaniem niedopuszczenia do uchwalenia tej nieszczęsnej ustawy i wycofania jej z obrad w ogóle”. 22 czerwca z inicjatywy obwodowej „Proświty” wspólnie z partią „Swoboda” przeprowadzono wiec protestacyjny przeciwko wspomnianej ustawie pod budynkiem obwodowej administracji państwowej oraz przyjęto apel do organów władzy lokalnej i Prezydenta Ukrainy z żądaniem wycofania nieszczęsnej ustawy z dalszych obrad. Temat zyskał szeroki rozgłos w sieci internetowej. Od samego początku nowej ofensywy ukrainożerców na duszę ukraińskiego narodu — jego język — Ługańskie zjednoczenie obwodowe Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki wspólnie z innymi organizacjami społecznymi Ługańszczyzny o orientacji narodowo-patriotycznej oraz opozycyjnie nastawionymi partiami politycznymi systematycznie prowadzi działania na rzecz wsparcia języka państwowego: wiece, pikiety, okrągłe stoły, konferencje itp. Szereg akcji protestacyjnych rozpoczęto pikietowaniem obwodowej administracji państwowej jeszcze 24 maja, w dniu, w którym regionalowie i ich satelity po raz pierwszy próbowali wprowadzić do porządku obrad Rady Najwyższej „językowy” projekt ustawy. Działania trwały również w dniu przyjęcia owianej złą sławą ustawy w pierwszym czytaniu oraz przed jej „ostatecznym” rzekomym uchwaleniem przez ludowych „naciskaczy przycisków” pod wodzą towarzysza Martyniuka. Najliczniejszy był wiec przed budynkiem Rady Obwodowej w Ługańsku 4 lipca, kiedy to oburzeni wydarzeniami w stołecznym gmachu przy ulicy Hruszewskiego mieszkańcy w liczbie ponad 100 osób wyszli na centralny plac (jak na skrajny wschód Ukrainy jest to dość znacząca liczba). Tego samego dnia w centrum obwodowym przeprowadzono konferencję na temat „Zbrodnie na tle nienawiści na Ukrainie: lata 2011—2012” z udziałem kierownika Charkowskiej Grupy Obrony Praw Człowieka Jewhena Zacharowa, na której w szczególności wybrzmiało oświadczenie przewodniczącego Ługańskiego Obwodowego Komitetu Obrony Praw Konstytucyjnych Obywateli, Białorusina z pochodzenia Mykoły Kozyriewa, który niezwykle ostro i pryncypialnie wystąpił przeciwko próbom ukrainofobów poniżenia statusu i zawężenia sfery używania języka ukraińskiego. Nie siedzieli bezczynnie również przedstawiciele władzy. 6 lipca radni obwodowi zorganizowali „zjazd”, nazywając go nadzwyczajną sesją rady, i niemal jednogłośnie (jeden radny był przeciw) przyjęli bardzo agresywne oświadczenie wspierające „biało-niebieskich”. Piętnowano w nim ukraińskich patriotów jako „prowokatorów”, a ich działania nazywano cynicznymi oraz takimi, które sieją nienawiść i prowadzą do wojny domowej. Pod mury rady obwodowej przymusowo spędzono pół tysiąca pracowników budżetówki, głównie z wyższych i średnich uczelni centrum obwodowego, oraz emerytów, kierowanych przez wszechwładnych w swoich mikrorejonach „kwartałnych” (instytucja, która swoją dzisiejszą formą otwarcie przypomina rudyment sowieckiej przeszłości). Organizacjom patriotycznym zabroniono manifestować bezpośrednio pod radą obwodową, więc przeprowadziły one akcję pod pomnikiem Wielkiego Kobziarza. Wystąpili kierownicy i czołowi aktywiści. Jednak 3 lipca odrażająca ustawa została uchwalona w drugim czytaniu w Radzie Najwyższej, w ten sam oszukańczy i bezprawny sposób. Znów rozpoczęły się aktywne protesty narodowo świadomych Ukraińców, które przerodziły się w krwawą bitwę sił porządkowych z pikietującymi pod Ukraińskim Domem w Kijowie. 5 lipca w Żytomierzu utworzono obwodową radę społeczną „Komitet Obrony Języka Ukraińskiego” jako filię Komitetu Ogólnoukraińskiego z inicjatywy wykładowców Instytutu Filologii i Dziennikarstwa Żytomierskiego Uniwersytetu Państwowego oraz obwodowego zjednoczenia „Proświta”. Wzięło w nim udział około
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
