Сторінка · с. 3сторінка оригіналу ↗
Głębokie oddychanie
Слово Просвіти, №30 за 2017 рік
Serhij KOLOMIEJEC, wieś Chrystyniwka, obwód czerkaski
Wojna
Ludzie idą na wojnę. A wojna to nie tylko okopy
i ziemia w ogniu,
która trzyma obronę.
A wojna to twój dom,
twoja mowa i świat o ciemnych oczach,
to granice duszy,
bez których nie ma Ukrainy.
* * *
Będzie to, co było,
na ziemi, na niebie:
ból i prawda.
I krew. I łza miłości.
* * *
Boli fantomowo amputacja,
ale nie to jedynie dręczy:
kto szedł za godność i za naród,
a kto za władzę i Roshen.
Idź
Dusza boli i nie ma słów.
Dokądkolwiek spojrzysz – mur. Mur.
Twój krzyk nie zostanie usłyszany. Na próżno.
A krew – zerwana struna.
Lecz znów dotykasz sercem słowa,
jakby raną – ogień.
Ten ból staje się oślepiającym słońcem –
Idź! Nie ma zakazów.
Granica
Tam ból i krew, tam czerń i biel,
a tu „Kwartały”, Kisiele…
Przekupieni, kupieni debile,
pięciokolumnowi lokaje.
Tam straszliwa prawda – kula w piersi,
ładunek 200 dla rodziny…
A tu bojownicy „za pokój” z trybuny
i weekendy w Monte Carlo.
Tam duch wolności, którego nie pokonać,
choćby syczeli w Kremlu…
I będzie pokój, i będzie Matka
z synami na swojej ziemi!
* * *
Latają obojętne kule.
Umrzeć dziś łatwiej.
Do nieba odchodzą dusze,
a horyzont znów krwawi.
Cały ten kraj jest twój:
ojciec, dziecko i matka.
Ktoś modli się na kolanach…
Czas wstać.
Miecz
Im mniej ukraińskich szkół,
tym większa moskiewska nawała.
Separatyzm Miedwiedczuków,
mankurtyzacja moralności.
„Język” raszyzmu, fałszu, zła,
„język” imperialnej ruiny.
A tam, gdzie Mowa wzięła miecz –
niepokonana Ukraina!
Oddychanie
Jest mowa, która pochodzi z ziemi,
od ojca i matki.
Czytają ją żurawie
w matrycach nieba.
Ona z wrzasku ognia,
z cichej studni…
Słyszę mowę – więc żyję.
Głębokie oddychanie.
* * *
Gdy pluje się człowiekowi w duszę,
i prezydenci, i psiarze,
to wniosek musisz wyciągnąć sam –
a prawdę znajdziesz w „Kobzarzu”.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
