Сторінка · с. 13сторінка оригіналу ↗
WSHANOWALI BUKOWIŃSKIEGO SŁOWIKA
Слово Просвіти, №33 за 2011 рік
Maria PEŁECH, sekretarz odpowiedzialny Czerniowieckiego Zjednoczenia Obwodowego Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki. „Ja kocham moją Ruś-Ukrainę; Ja wierzę w jej przyszłość; W tej nadziei żyję i umrę”. Te słowa Jurija Fedkowycza były lejtmotywem wydarzeń, które odbyły się dla uczczenia pamięci Bukowińskiego Słowika. A na szacunek on zasługuje, i to niemały. Bo do pojawienia się na literackiej arenie Iwana Franki Fedkowycz był najwybitniejszym pisarzem na zachodnich ziemiach Ukrainy oraz inicjatorem nowej literatury na Bukowinie. Poeta, prozaik, dramaturg i publicysta, redaktor pierwszej w kraju ukraińskiej gazety „Bukowyna”. Za to nazywają go Bukowińskim Kobziarzem. Jurij Fedkowycz — wierny syn swojego narodu, wielki działacz Proświty. Na jego utworach wyrosło niejedno pokolenie ukraińskich patriotów. W niedzielny dzień w Putyle, na podwórzu muzeum-zagrody przy pomniku pisarza odbył się coroczny festiwal folklorystyczny „Szołkowa kosycia”. Zjechali się tu rodacy z okolicznych wsi, goście z Czerniowiec. Witali ich przedstawiciele władz, pisarze, działacze Proświty. Artyści regionu wykonali pieśni do słów Jurija Fedkowycza i innych autorów, a także śpiewki z ludowych źródeł. Co roku festiwal gromadzi coraz więcej uczestników. Następnego dnia, z okazji 188. rocznicy urodzin pisarza, twórcza inteligencja Bukowiny złożyła kwiaty pod pomnikiem artysty w Czerniowcach, a przy jego grobie odprawiono panichidę. W muzeum pamięci Jurija Fedkowycza odbyły się czytania literackie, a także prezentacja drugiego tomu jego utworów, który ukazał się w wydawnictwie gazety „Bukowyna” i został uznany za najlepszą książkę roku. Jesteśmy dumni z naszego sławnego rodaka.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
