Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

Akcja na schodach pod Ukraińskim Domem — nasza wspólna sprawa…

Слово Просвіти, №33 за 2012 рік

Na schodach pod Ukraińskim Domem ludzie protestują w obronie języka ukraińskiego na terytorium państwa Ukraina. To trwająca, codzienna walka milionów o swoje prawa na rodzinnej ziemi. Jesteśmy potomkami tych, którzy przeżyli polski i rosyjski kolonializm, sowiecki totalitaryzm. I to, z czym walczymy, to nie tylko walka z następstwami kolonializmu i totalitaryzmu, lecz także usiłowania, by je reanimować i nadać im legalność. Aby akcja trwała i abyśmy mieli możliwość porozmawiania z ludźmi myślącymi podobnie, oprócz głodujących pod Ukraińskim Domem są ludzie, którzy zapewniają codzienne funkcjonowanie tego przyczółka ukraińskiego ducha. Dziś będzie mowa o nich. Alina BODNAR, 19 lat, miasto Sokiryany, obwód czerniowiecki: — Obecnie kieruję centrum prasowym obozu „UkrDim. Nowa fala”. Na tym etapie bardzo ważna jest praca informacyjna, ponieważ 24 sierpnia „UkrDim. Nowa fala” organizuje ogólnoukraiński zjazd organizacji społecznych i nieobojętnych obywateli. Zadanie naszego centrum prasowego — zmienić bierny światopogląd ludzi, bo jeśli chcemy zmienić Ukrainę, to musimy przede wszystkim zmienić siebie. Bardzo potrzebujemy wsparcia informacyjnego, a także świadomych Ukraińców, którzy pomogą nam w dni robocze. Jeśli chcą Państwo pomóc, proszę dzwonić pod numer: [kontakt ukryty] („UkrDim. Nowa fala”, centrum prasowe). Czekamy na Państwa 24 sierpnia 2012 roku pod „Ukraińskim Domem” pod adresem ul. Chreszczatyk 2, o godzinie 10. Oleksandr PRUDNIKOW, 28 lat, miasto Kijów: — Moim celem jest tworzenie nowej przyszłości. Jestem przy Ukraińskim Domu od 6 lipca. Przez 28 lat rozmawiałem po rosyjsku, ale postanowiłem poprzeć akcję w obronie języka ukraińskiego; właśnie tutaj poznałem szczerych ludzi z całej Ukrainy, porozmawiałem z nimi i zrozumiałem, czym jest ojczysty język. Od 6 lipca rozmawiam po ukraińsku i doskonalę go dzięki lekcjom w „gościnnej republice”. Inspirują mnie ludzie, którzy walczyli o niepodległość naszego państwa. Jestem komendantem obozu „UkrDim. Nowa fala”. Zapewniam porządek w obozie, organizuję pracę kuchni, centrum prasowego, stanowiska informacyjnego, dysponuję środkami, które ludzie przekazują na naszą akcję. Zapraszam wszystkich świadomych Ukraińców 24 sierpnia 2012 roku o godzinie 10 na Ukraiński Dom pod adresem Chreszczatyk 2, w obronie języka ukraińskiego. Ołeksandra TURIAŃSKA, 73 lata, etnomuzykolog, członkini Narodowego Związku Kompozytorów, miasto Iwano-Frankiwsk: — Jestem Ukrainką i dlatego tu jestem. Moja córka uważa, że udział w akcjach politycznych nie daje rezultatu, że nikt na nas nie zwraca uwagi, ale, jak wiadomo, kropla drąży skałę, i jeśli każdy wniesie swój udział we wspólną sprawę, to wtedy będzie rezultat. Przez ostatni tydzień zbieram podpisy, przygotowuję i przynoszę z domu obiady, rozmawiam z sympatykami, wyjaśniam nasz cel, aby u ludzi, którzy do nas przychodzą, ukształtowała się pozytywna opinia o akcji. Iwan NAHORNYJ, 53 lata, miasto Kaniw, obwód czerkaski: — Przyjechałem tutaj w obronie języka ukraińskiego — jedynego państwowego. W obozie prowadzę pracę agitacyjną, zapewniam porządek i strzegę obozu. W najbliższych dniach dołączy do nas Kanewski Pułk Kozacki, który 24 sierpnia 2012 roku w Kijowie będzie aktywnie uczestniczył w akcji. Tamara SZEWCZUK, 17 lat, miasto Iwano-Frankiwsk: — Kiedy zadzwoniono do mnie z organizacji społecznej „Widsicz” i poinformowano o wydarzeniach, które mają miejsce, od razu kupiłam bilet na najbliższy pociąg jadący z Frankiwska do Kijowa. Oburza mnie stosunek do języka ukraińskiego, kultury, obyczajów, historii w naszym państwie. Większość swojego życia spędziłam w Argentynie i samodzielnie w kraju hiszpańskojęzycznym nauczyłam się języka ukraińskiego, nauczyłam się haftować, samodzielnie zgłębiałam historię kraju. Jestem niezwykle oburzona sytuacją, jaka wykształciła się na Ukrainie; dziwi mnie, że ludzie nie szanują tego, co swoje, rodzime… Stepan STEPANOWYCZ, miasto Truskawiec: — Strzegę obozu przed prowokacyjnymi atakami i tworzę atmosferę miłości i wzajemnego szacunku. Dziękuję tym chłopcom i dziewczętom, którzy swoją ofiarą na granicie uwydatniacie zbrodniczą amoralność władzy i przybliżacie jej nieuniknioną klęskę. Dzięki wam zahartują się serca nowych prekursorów, którzy będą demaskować plugawość naszego upadku społecznego. A obronione przez was słowo ukraińskie znów zalśni swoją czystością. Roman ŁAPUDA, Oksana SIEMIENIUK

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин