Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

Закінчення статті «FOTOKRONIKA: 1991–2011», с. 4

Fotolitopis: 1991–2011

Слово Просвіти, №34 за 2011 рік

Jeśli zdołają, to dzieci i wnuki dopatrzą tego śladu. Gdzieś bardzo daleko wrzą dworce i miasta, namiętności się rwą, a nowe afery dojrzewają — i gazety przynoszą wzmianki o sądach i centnerach oraz o tym, że epoka nowa — nie jest wcale taka prosta. A wierzby wciąż wyżej ku niebu — lada chwila dorosną, morwa obficie obrodziła, orzech wypuścił pędy. Jesień już w drodze. Już trzeba — o roli i ziarnie, bo to nasze dziś i jutro, bo to nasza istota. Nie zmieniliśmy świata, nawet go nie poruszyliśmy, daliśmy tylko splot nici pokoleń, by nie pękły — i może jeszcze jedno: bez fałszu płakaliśmy i śmialiśmy się, gdy palił nas lub wołał praodwieczny ogień. I może usłyszeliśmy, jak ziemia błaga o łaskę, jak w niej wykołysuje zdrada nowe Pompeje…

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин