Сторінка · с. 13сторінка оригіналу ↗
Moja pierwsza podróż na Ukrainę
Слово Просвіти, №34 за 2012 рік
Północ! Ich doświadczenie i autorytet są dla nas niezastąpione. A obecnie, jak mi się czasem wydaje, zjednoczenie jest już niemożliwe — kiedy rozbrzmiewa język ultimatum, wtedy cichnie głos rozsądku. — Przecież wszyscy pragniemy jednego! — wykrzyknął Kreczet. — USSD! Ukraińskiego Samodzielnego Sobornego Państwa! I jaka różnica, pod jakimi sztandarami giną za nie patrioci? Ja na przykład niby zaczynałem z melnykowcami, a walczyłem półtora roku razem z Bulbą. Zauważcie, walczyłem przeciwko Niemcom i przeciwko czerwonym, a całkiem niedawno przychodzili do mnie esbiści — coś tam węszywali, może chcieli się dowiedzieć, jak pachnie proch, bo wygląda na to, że oni go jeszcze nie wąchali. — Rozumiem Was, sotniku, jednak ta struktura, niestety, nie podlega ani krajowemu przewodnictwu, ani Głównej Komendzie UPA — to państwo w państwie! — Obawiam się, że w takim razie doprowadzi to do tego samego szaleństwa, które czynili bolszewicy — podejrzenia, morderstwa masy niewinnych ludzi, bezprawie. — Będziemy starali się nie dopuścić do czegoś podobnego, ale niby kierownik SB OUN „Mychajło” działa na bezpośredni rozkaz samego Bandery i ma swoje poglądy na zadania i metody pracy służb specjalnych. Do tego nie należy pomijać faktu, że NKWD zostawiło tutaj lub przerzuciło tutaj mnóstwo agentów, a wraz ze zbliżaniem się frontu będzie ich znacznie więcej. — To ja doskonale rozumiem, tylko żeby z kąpielą nie wylali dziecka! — zdenerwowany machnął ręką Kreczet. — Druhu dowódco, bracie! Taką oto republikę Bulba stworzył był jeszcze dwa lata temu w Olewsku! Utrzymała się trzy miesiące! Moja teściowa była tam, kierowała służbą medyczną, więc ona i teraz nie chce od niego odchodzić nawet do mojego oddziału, do własnej córki, a przecież ona jeszcze w armii UNR walczyła za Ukrainę! To coś jednak znaczy! Przynajmniej dla mnie. — Muszę Was zmartwić, sotniku, ale ta informacja jest tajna — przeszedł na ledwo słyszalny szept — SB „wzięło na celownik” i bulbowców, i melnykowców. — I to ma oznaczać?.. — szeptem wykrzyknął Kreczet. Dubowyj smutno pokiwał głową. Kreczetowi aż krew uderzyła do głowy i o mało nie stracił kontroli nad sobą. „Jak tak? — myślał. — Jak może dziać się taka krzycząca niesprawiedliwość? Ci chłopcy, którzy przychodzili do mnie, co oni zrobili dla Ukrainy w porównaniu z Bulbą-Borowcem?! Ja ich przecież nie widziałem ani w Szepietówce, ani w Sarnach, ani w Hoszczy, ani w Rafałówce… Skąd oni przyszli i dlaczego mają decydować o losach ludzi sławnych i zasłużonych w ukraińskiej sprawie?” — To rewolucja, druhu Kreczecie! — powiedział Dubowyj. — A ona, jak wiadomo, pożera własne dzieci. — W takim razie nie ma ona sensu! Rewolucja ma służyć narodowi, po jej zakończeniu naród ma odczuć ulgę w życiu, a nie dokręcanie śruby i wyzyskiwanie reszty ludzkich sił. Rewolucja ma być tworzona dla szczęścia, albo jest złem! — Kreczet wstał, spojrzał na silnego, krępego chłopaka — dowódcę Okręgu Wojskowego Dubowegoja — nieco z góry i ruszył do wyjścia. Mykoła SKYBA, lekarz, USA W tym roku po raz pierwszy przyjechałem na Ukrainę. Urodziłem się i wychowałem niedaleko Chicago (USA) i należę do pierwszego pokolenia Amerykanów ukraińskiego pochodzenia. Mój ojciec urodził się w obozie przejściowym DP w Niemczech po II wojnie światowej, a matka urodziła się w Brazylii. Ale czuliśmy się Ukraińcami. O Ukrainie dowiadywałem się w szkole ukrainoznawstwa, z historii, geografii, kultury oraz ulubionych ukraińskich pieśni, których uczyli nas nasi rodzice. Moja Ukraina dla mnie była w Chicago — stara okolica, gdzie dorastali rodzice. W każdą sobotę jeździliśmy tam do szkoły ukrainoznawstwa, na zebrania i tańce Zjednoczenia Demokratycznej Młodzieży Ukraińskiej (ODUM). Moja babcia i pradziadek ze strony ojca przeżyli sztuczny głód 1933 roku, rozkułaczanie oraz wojny światowe. Po stronie mamy pradziadek służył w Drugiej Dywizji Zaporoskiej w armii Symona Petlury. Podczas dwutygodniowego pobytu na Ukrainie spotykałem się i rozmawiałem z biednymi, bogatymi, młodymi i ludźmi w podeszłym wieku. Po raz pierwszy spotkałem się z krewnymi. Mieszkałem ze zwykłymi ludźmi w małych mieszkaniach, zbudowanych jeszcze za czasów radzieckich. Przez dwa tygodnie nauczyłem się i zobaczyłem wiele. Najbardziej uderzyło mnie, że mentalność Ukraińców przez 20 lat Niepodległości prawie się nie zmieniła. W Kijowie i innych miastach Ukrainy czułem się jak w Związku Radzieckim. Wiele małych dzieci mówi po rosyjsku, boli, kiedy młodzi ludzie nie chcieli ze mną rozmawiać po ukraińsku. Inni komunikowali się po rosyjsku i dziwili się, że znam ukraiński. Wychowałem się w rodzinie, która pochodzi z wielkiej Ukrainy, uczono mnie mówić wykwintnym językiem ukraińskim. Wszystkie języki z czasem się zmieniają, ale nie wszystkie narody przeżyły taki horror jak Ukraińcy, kiedy istniał systematyczny czerwony terror, rozstrzeliwania ludzi, wywożono na Sołowki i na Sybir nauczycieli, księży… Inteligencja wyjeżdżała do Europy Zachodniej po Walkach Wyzwoleńczych, wielu z nich nie wróciło do domu po wojnie. Oto przyczyna, dlaczego w stolicy Ukrainy ludzie mówią po rosyjsku. Zdziwiłem się, dowiadując się, że i teraz świętują 1 maja oraz 9 maja. Jakie może być świętowanie, skoro wiadomo, ilu niewinnych ludzi zniszczyła Armia Czerwona, kiedy „wyzwoliła” Ukrainę? Prawie całe pokolenie ukraińskich mężczyzn zginęło na froncie, bo bez broni pędzili ich politrucy do ataku. Nikt z tych, którzy przeżyli głód i represje lat 30., nie chciał bronić więzienia narodów. Chyba łatwiej świętować dni „zwycięstwa”, niż nauczyć się prawdziwej tragicznej historii Ukrainy. Ukraińska młodzież dużo pali i spożywa alkohol, które szkodzą zdrowiu. Na Chreszczatyku czasem trudno było oddychać, bo wszędzie czuć było dym papierosowy, a w USA w miejscach publicznych palić jest zabronione. Niezwykle uderzyła mnie przyroda Ukrainy, bo o niej dowiadywałem się tylko z książek, pieśni i wierszy. Moja babcia opowiadała o swojej wsi i wydawało się, że to był raj na ziemi. Kiedy na własne oczy zobaczyłem
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
