Сторінка · с. 2сторінка оригіналу ↗
Podnosząc flagę narodową
Слово Просвіти, №34 за 2012 рік
Zakończenie. Początek na str. 1. Obowiązująca Konstytucja Ukrainy, uchwalona 28 czerwca 1996 roku, określa Flagę Państwową Ukrainy jako „sztandar z dwóch równych poziomych pasów kolorów niebieskiego i żółtego” (art. 20). Euro 2012 udowodniło, że młodzież pokochała barwy narodowe i szanuje Flagę. Stołeczne i regionalne ceremonie. Rok temu ukraiński świat zadrżał: w 15. roku obowiązywania Ustawy Zasadniczej przyjął antykonstytucyjną uchwałę o używaniu czerwonego sztandaru ten, kto ma być gwarantem Konstytucji, wprowadzając kolejny podział w społeczeństwie. Wtedy z ust mówców ekipy W. Janukowycza padały twierdzenia o tym, że interesy człowieka są wyższe niż interesy społeczeństwa i państwa. Nawet jeśli jest to inne społeczeństwo i inne państwo. Regionaliści pobłażają wszystkiemu, co sprzeciwia się suwerenności państwowej i niszczy osiągnięcia demokracji Niepodległej Ukrainy. Równo rok temu prezydent Światowego Kongresu Ukraińców Jewhen Czolij, występując na V Światowym Forum Ukraińców przed delegatami z 40 krajów świata w przeddzień 20. rocznicy Dnia Niepodległości Ukrainy (zob. „Słowo Proświty”, nr 34, 2011 r.), nazwał niepokojące oznaki zmiany polityki państwowej wobec wielu ważnych kierunków, w szczególności takie: Pierwsza. Zawarcie porozumienia charkowskiego, które o ćwierć wieku przedłuża przebywanie imperialnego rosyjskiego wojska na Krymie i narusza Artykuł 17 Konstytucji o ochronie suwerenności i integralności terytorialnej Ukrainy. Druga. Otwarte prześladowanie przeciwników politycznych, w szczególności Julii Tymoszenko (właśnie minął rok od czasu jej uwięzienia, a Jurij Łucenko przebywa za kratami rok i prawie dziewięć miesięcy). Trzecia. Brak w pełni niezależnego sądownictwa (obecnie coraz bardziej kategorycznie mówią o tym społeczność światowa oraz Europejski Trybunał, Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy, amerykańscy, francuscy, czescy, polscy, niemieccy działacze państwowi). Czwarta. Zaprzeczanie Hołodomorowi jako ludobójstwu narodu ukraińskiego, co jest zniewagą wobec milionów jego niewinnych ofiar i naruszeniem Ustawy „O Hołodomorze 1932–33 lat na Ukrainie”. Piąta. Nacisk SBU na ukraińskich patriotów oraz organizacje, które badają fakty o naruszeniach praw i wolności człowieka w czasach radzieckich i obecnie. Szósta. Przejawy cenzury i nacisku na media, o czym deklarowały różne środki masowego przekazu (i teraz deklarują). Siódma. Naruszenie standardów demokratycznych podczas wyborów do rad lokalnych (a obecnie – zmiany prawa wyborczego i odmowa zarejestrowania kandydatów opozycji – J. Tymoszenko i J. Łucenki). Przez rok, który minął od jubileuszowego dwudziestolecia, do wymienionego można dodać i „sowietyzację” ukraińskiej edukacji, i podkreślone wywyższanie Patriarchatu Moskiewskiego oraz skłanianie się przed wolą przywódcy „ruskiego miru”, moskiewskiego patriarchy Cyryla Gundiajewa, i podpisanie Ustawy „O zasadach państwowej polityki językowej”, która faktycznie podniosła język rosyjski do poziomu pierwszego państwowego, włączyła reakcję łańcuchową decyzji o regionalnym języku rosyjskim na Południu i Wschodzie Ukrainy, podzieliła państwo na ukraińskojęzycznych i rosyjskojęzycznych obywateli, zbezcześciła ukraińską społeczność świata i będzie wypierać z użycia język ojczysty narodu ukraińskiego, jeden z głównych atrybutów niepodległego państwa… Przypomnijcie sobie to wszystko i nie zapomnijcie pomyśleć o wszystkich tych problemach społecznych, ekonomicznych, prawnych, ekologicznych, w których tonie naród, dla którego budują „kraj”, orientując się nie na nasze interesy, a na interesy proimperialne i oligarchiczne, – właśnie w tej chwili, kiedy będziecie oglądać ceremonię podniesienia Flagi Państwowej Ukrainy z udziałem prezydenta Ukrainy W. Janukowycza w Kijowie oraz uroczystości z okazji Dnia Flagi w Charkowie, Doniecku, Odessie, Zaporożu, na Krymie, gdzie wiernopoddańczo będą błyszczeć urzędową rozczulonością Dobkin, Kernes, Łukianczenko, Kostusew, Mohylow i inni regionaliści, którzy zlekceważyli wielowiekową historię ukraińskiego państwowotwórstwa, targając się na duszę narodu, do którego Państwo należą. Nie pamiętajcie ich twarzy, ale zapamiętajcie nazwiska i wspomnijcie je w tym roku jeszcze tylko raz, 28 października, kiedy będziecie czytać biuletyny (Kiwałow i Kolesniczenko jeszcze pozwalają wydrukować je w języku ukraińskim!) i… wykreślcie te imiona tak, jak wykreślacie ze swojego życia wszystko, co czarne i złowrogie – na zawsze! Jeszcze nie wiadomo, jaką karą „pobłogosławi” św. Włodzimierz tych, którzy będą modlić się na Górze Włodzimierskiej, chwaląc się, że „ruina została pokonana” niby złodzieje na pogorzelisku chaty, którą tak nierozumnie podpalili. Nawet nie uświadamiają sobie nowoobjawieni bonzowie, że przed całym światem obnażyli nieuctwo, nierozumność i bezczelność swojego przemijającego reżimu. Mimo wszystko – Dzień Flagi Państwowej i Dzień Niepodległości Ukrainy – to nasze największe święta. Nie nam te dni mają coś przynieść, a my im darujemy swoją wytrwałość i konsekwencję. Godność flagi narodowej – to nasza własna godność: wojsko kozackie, wyruszając do walki, podnosiło swoje sztandary. Sztandar chronił wojownika nie gorzej niż bóstwo, bo on jest świętością. Barwy narodowe – niebieska i żółta mają naturalny wygląd w naszym ubiorze, w naszych domach. I jeśli Państwo ustanowią niebiesko-żółty sztandar nad własnym domem, na balkonie, nad bramą, poczują, jak Państwa serce napełni się odczuciami zwycięzcy, który zna swój cel, swoją drogę, swoją ziemię, a nawet niebo, które, dzięki Bogu, są oddane Ukrainie. Ulana WOLIŃSKA. Czytanie programów telewizyjnych jest bardzo ciekawe i pouczające, a zwłaszcza, jeśli chcesz zajrzeć choćby w świąteczny jutrzejszy dzień – dwudziesty pierwszy Dzień Niepodległości Ukrainy. Cóż tam, w tym oknie na świat? Pierwszy Narodowy i „Światowa Służba „UTR” pamiętali o święcie państwowym, układając swoje telemenu. Pierwszy Narodowy będzie relacjonować wszystkie oficjalne wydarzenia oraz koncerty świąteczne w trybie transmisji, a UTR – jeszcze będzie demonstrować szereg ciekawych filmów dokumentalnych i lepsze z dorobku obwodowych Państwowych Kompanii Telewizyjno-Radiowych. „Główny kanał kraju” obdaruje obywateli musicalem „Za dwoma zającami”, prawie pięcioma godzinami antenowymi „Wieczornego kwartału” oraz „Przygodami Wierki Serdiuczki”, którą też zacytujemy: „Hop, hop, hop, a my bawimy się!”. Na innych kanałach, jak świadczy program, zbierze się towarzystwo szlachetniejsze: „Królowa stacji benzynowej”, „D’Artagnan z trzema muszkieterami”, „Interni”, „Piękna niania” i „Dzieciak”, „Dziewczynki” oraz inne, dawno znudzone postacie. A gdzie nasz rodzimy produkt, choćby na święto? Z ukraińskich filmów zaproponowane są „Ten, który przeszedł przez ogień” („1+1”, o 23.00), „Biały ptak z czarnym znamieniem” („Inter”, 00.25), „Babilon XX”, „Zaginiona gramotka”, „Żelazna sotnia” (NTN, 6.30, 8.15, 23.00). Lubow HOŁOTA
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
