Сторінка · с. 6сторінка оригіналу ↗
Połtawska «Proświta» przekazała żołnierzom frontu wschodniego literaturę patriotyczną
Слово Просвіти, №34 за 2018 рік
„Wydawanie książek, ich rozpowszechnianie i popularyzacja były jednym z priorytetów przez cały czas istnienia naszej organizacji. A obecnie szczególnie. Przecież Rosja prowadzi wojnę nie tylko o terytoria, ale i o świadomość Ukraińców, potwierdzeniem tego jest kultywowana przez wrogich propagandystów teza Putina o »jednym narodzie«. Nasze wydawnictwa mają na celu demaskowanie moskiewskiej propagandy, odradzanie historycznej pamięci narodu. Jestem przekonany, że taka praca jest obecnie niezwykle ważna, biorąc pod uwagę wojnę rosyjsko-ukraińską” — skomentował mediom tę oświatowo-patriotyczną akcję przewodniczący Połtawskiego Obwodowego Oddziału Ogólnoukraińskiego Towarzystwa «Proświta» im. T. Szewczenki Mykoła Kulczynski. Uczestnicy Operacji Połączonych Sił (OOS) otrzymali książki wydane przez Połtawską «Proświtę» przy wsparciu finansowym Towarzystwa Języka Ukraińskiego w Chicago (USA), w szczególności rodziny Bohdana i Wiry Bodnaruków — «1709» oraz «Symon Petlura i Rewolucja Ukraińska 1917–21 lat». Wydanie książki «1709» jest kontynuacją działalności połtawskich proświtian w sprawie demaskowania kłamliwych imperialnych rosyjskich mitów o bitwie połtawskiej 1709 roku i postaci Iwana Mazepy. Autorem wydawnictwa jest dziennikarz radia «Swoboda» i radia «Głos Ameryki», dramaturg, redaktor wydawnictw emigracyjnych Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów banderowskiego skrzydła, poeta dziecięcy, członek emigracyjnego związku ADUK — Stowarzyszenia Działaczy Kultury Ukraińskiej Leonid Parchomowycz. Znalazłszy się daleko od rodzinnych stron, przyjął jako pseudonim literacki nazwę małej ojczyzny — Połtawa — i godnie poniósł go przez świat. „Symon Petlura i Rewolucja Ukraińska 1917–21 lat” — to zbiór dokumentów, listów, wspomnień, artykułów z tamtego burzliwego, heroicznego i zarazem tragicznego czasu. „Opublikowane listy, dokumenty, wspomnienia o Głównym Atamanie armii URL i o tamtym burzliwym czasie zbrojnej walki z naszym odwiecznym wrogiem — rosyjskimi białymi i czerwonymi zaborcami, albo, jak pisał Symon Wasylowycz w »Rozkazie Głównego Dowództwa wojsk URL z 26 sierpnia 1919 roku nr 131«, czarnosetnikami i czerwonosetnikami (jedna ciemna zgraja). Wiele myśli Symona Petlury, wyrażonych w jego listach, dokumentach, jest zadziwiająco aktualnych nawet po 100 latach. Bo przecież i dzisiaj wróg jest ten sam, a jego drapieżne zamiary są takie same, jak 100 lat temu” — zaznaczył M. Kulczynski. W wydarzeniu wziął udział Mykoła Łysenko — jeden z liderów Czornuchyńskiego rejonowego oddziału towarzystwa «Proświta» imienia Tarasa Szewczenki, szef «Czornuchyńskiego Ziemstwa» — organizacji społecznej, która jednoczy ziomków Onykija Bohuna i opiekuje się odnowieniem pamięci narodowej. „Kiedy pojawiła się mała informacja o Onykiju Bohunie, stworzyliśmy grupę na Facebooku, która stała się platformą do poszukiwania i systematyzacji wszystkich informacji. Tak ustaliliśmy jego autobiografię. To była sensacja w środowisku czornuchyńskich krajoznawców” — opowiedział Mykoła Łysenko. W książce po raz pierwszy opublikowano tekst autobiografii starszyny administracyjnej ministerstwa wojskowego Ukraińskiej Republiki Ludowej (URL) Onykija Bohuna. Swój życiorys stworzył w obozach internowanych w latach 20. XX wieku. Przebywał w epicentrum ukraińskiego życia społecznego, kulturalnego, politycznego, pracował na wystawach ziemskich w Jekaterynosławiu i Kijowie, brał udział w I wojnie światowej, w ukrainizacji armii rosyjskiej, pierwszej wojnie bolszewicko-ukraińskiej, w dwóch Wyprawach Zimowych armii URL. Autobiografia jest unikalnym źródłem historycznym, które szczegółowo opisuje szereg wątków historii ukraińskiej początku XX wieku. Dla badaczki historii kozackiej, 83-letniej Ludmyły Bohun, poszukiwanie informacji i upamiętnienie swojego dziadka Onykija stało się sprawą całego życia. Wojna oraz rosyjsko-bolszewicka okupacja Ukrainy przerwały... Dzięki «Proświcie» i Ukraińskiemu Instytutowi Pamięci Narodowej (UIPN) gabinety przygotowania humanistycznego szeregu jednostek wojskowych Sił Zbrojnych Ukrainy w strefie OOS wzbogaciły się o plakaty «Wojownicy Wojska Ukraińskiego». „To materiał ilustracyjny, który podaje informacje o historii Wojska Ukraińskiego od czasów Rusi Kijowskiej-Ukrainy, kozaczyzny, Hetmanatu, URL, ZURL do współczesności” — poinformowano w UIPN. Oprócz plakatów, «Proświta» otrzymała i podarowała obrońcom Ukrainy książki UIPN. O tym powiadomił pierwszy zastępca przewodniczącego Połtawskiego Obwodowego Oddziału Ogólnoukraińskiego Towarzystwa «Proświta» Ołeh Pustowhar. Krótko opowiedział o książkach UIPN: „Broszura »Symon Petlura. 1879–1926« — to biografia w popularnym formacie, zdjęcia i najsłynniejsze cytaty o naszym wybitnym rodaku, głównym atamanie wojsk URL. »Ugory Rewolucji Ukraińskiej. Druga zimowa wyprawa armii URL« — broszura o heroicznej karcie antybolszewickiej walki. »Historia mówiona wojny rosyjsko-ukraińskiej w latach 2014–16« — to opowieści ochotników, wolontariuszy i innych uczestników zbrojnego oporu wobec rosyjskiej agresji. U podstaw wydawnictwa »II wojna światowa w pamięci historycznej Ukrainy. Na podstawie materiałów Ukraińskiego Instytutu Pamięci Narodowej« leży idea walki narodu ukraińskiego o własne państwo. Przez jego brak Ukraińcy podczas II wojny światowej znaleźli się po różnych stronach frontu. Przeanalizowano walkę UPA oraz inne wydarzenia, które miały miejsce na terytorium Ukrainy, począwszy od proklamacji Ukrainy Karpackiej w marcu 1939 roku. W książce »Nasz Krym. Nie-rosyjskie historie ukraińskiego półwyspu« pracownicy UIPN obalają mit o Krymie jako »odwiecznie rosyjskiej ziemi«, który stał się kamieniem węgielnym propagandowej kampanii Moskwy zarówno w przededniu aneksji półwyspu, jak i obecnie. Monografia profesora Tarasa Chuchliba »Kozacy i monarchowie« — to naświetlenie relacji wczesnonowożytnego państwa ukraińskiego 1648–1721, w szczególności stosunków rządów hetmańskich z władcami Rzeczypospolitej, Moskowii, Chanatu Krymskiego, imperiów Osmańskiego i Austriackiego, Królestwa Szwedzkiego oraz przeanalizowano międzynarodowy status polityczny Ukraińskiego Państwa Kozackiego w II połowie XVII — na początku XVIII wieku; praca naukowa »Czeka—GPU—NKWD na Ukrainie« — to zbiór dokumentów, które odkrywają »kuchnię« struktur czekistowskich w prowadzeniu terroru przeciwko elicie narodu ukraińskiego; w broszurze »Hołodomor nie złamał« z przedmową Wołodymyra Wiatrowycza opisuje się kremlowski ludobójstwo narodu ukraińskiego w latach 1932–33. »Współpraca z UIPN trwa, więc żołnierze mają teraz jeszcze intelektualną broń — książki, które niosą prawdę historyczną zamiast rosyjsko-imperialnych bajek« — podkreślają proświtianie Połtawszczyzny. Centrum Prasowe Połtawskiego Obwodowego Towarzystwa «Proświta». Proświtianie Połtawszczyzny przekazali do jednostek wojskowych obwodów donieckiego i ługańskiego duży wybór literatury historycznej i pięknej (łącznie ponad sto tytułów), portrety Symona Petlury autorstwa urodzonego na Połtawszczyźnie, australijskiego artysty Fedora Habelki, a także plakaty o historii wojska ukraińskiego.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
