Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє
Сторінка · с. 12сторінка оригіналу ↗

LOT W „BŁYSKACH PAMIĘCI” ANATOLIJA BURTOWEGO

Слово Просвіти, №36 за 2011 рік

Iryna OLIJNYK. Powszechnie wiadomo, że światem rządzi MIŁOŚĆ albo nieMIŁOŚĆ. Przekonałam się o tym na wieczorze twórczym Anatolija Burtowego i Switłany Kniaziewej w kijowskiej galerii „Peczerska”, gdzie wszyscy, którym poszczęściło się tam zawitać, po prostu kąpali się w MIŁOŚCI. Jej światło promieniało z płócien Anatolija Burtowego, namalowanych w różnych latach, dzięki którym można prześledzić kształtowanie się artysty i jego drogę twórczą od wsi Huli do kijowskich wzgórz. Tę drogę subtelnie i lirycznie opisała w książce „Artystą jestem. Błyski pamięci” jego żona, zasłużona artystka Ukrainy Switłana Kniaziewa, która odkryła nie tylko światu, ale i samemu Anatolijowi jego samego. Od światła ich MIŁOŚCI rozsuwały się ściany galerii, bo brzmiały pieśni z prezentowanej płyty „Nagroda”, gdzie głosy Switłany i Anatolija zlewały się w jedno: Nagrodo ty moja, nagrodo, Długo wyczekiwany podarunku niebios… Mówią, że najważniejsze w życiu to otoczyć się szczerymi, oddanymi, kochającymi… To bardzo trudne, jednak w „błyskach” Burtowego takich nie brakuje. Pieśni — od przyjaciół. Napisała je Ołena Łeszczenko do muzyki Kostiantyna Pyłypjuka. Tomik poetycki Ołeny „Oczami serca”, który zilustrował Anatolij Burtowy, również został zaprezentowany tego wieczoru. Na koniec wczytajcie się w słowa Anatolija Burtowego: „Nigdy nie kończy się to, czym żywi się dusza. Potem wszystko przechodzi w niewiarygodną radość albo w smutek niemy. W pogoni biegną radości, przekonując przykrości o tym, że trzeba potwierdzić siebie… A świat jest bezmierny”. Anatolij Burtowy i Switłana Kniaziewa

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин