Сторінка · с. 6сторінка оригіналу ↗
Niech nie gaśnie pochodnia «Proświty»
Слово Просвіти, №39 за 2012 рік
aktorzy, malarze. W jej murach organizują wieczory literackie, prezentacje książek, dyskusje twórcze. Nierzadko występują tu goście z Lwowa, Kijowa, Zaporoża, Sumszczyzny, Winnicczyzny, Czernihowszczyzny i innych obwodów, przedstawiciele ukraińskiej diaspory. A całą tę prosvitiańską aktywność utrzymuje dzięki swojej przewodniczącej Darii Czubatij. Była członkinią Proświty jeszcze wtedy, gdy Proświaty nie było — w czasach sowieckich. Pracując jako lekarka w miejskich szpitalach nr 1 i nr 2, prowadziła wieczory literacko-artystyczne, różnorodne święta, spotkania twórcze, organizowała obchody pamiętnych dat twórców ukraińskiego piśmiennictwa. Pisała obszerne scenariusze, którymi potem hojnie dzieliła się z każdym chętnym. A gdy powstała niepodległa Ukraina, a wraz z nią zniszczona przez władzę sowiecką «Proświta», Daria Dmitriwna nie tylko stała u kolebki jej odrodzenia, ale też zorganizowała jeden z najaktywniejszych pierwotnych ognisk proświtiańskich — w szpitalu nr 2. Dlatego kiedy 18 lat temu pojawiła się kwestia, kto ma stanąć na czele miejskiego zrzeszenia «Proświty», alternatywy dla Darii Czubatij nie było. I oto już ponad półtora dziesiątka lat ta aktywna, oddana i ofiarna kobieta godnie niesie pochodnię «Proświty», która stała się emblematem tej organizacji społecznej. O sprawach miejskich proświtian często piszą tarnopolskie gazety, a w «Wilnym żyttiu plus» od wielu lat istnieje rubryka «Obrzeża Proświty». Jednak także sama Daria Dmitriwna jest członkinią Krajowego Związku Dziennikarzy i chętnie opowiada w mediach o tym, czym żyją członkowie kierowanej przez nią organizacji społecznej. Te publikacje stanowiły swoistą kronikę «Proświtiańskie codzienności i święta». Nie bez powodu już nasz sławny Hryhorij Skoworoda słusznie zaznaczał: «Wszystko, co nie zostało utrwalone w słowie, przepada bezpowrotnie». Daria Czubata nie tylko niestrudzenie pracuje, ale też utrwala w słowie dobre przedsięwzięcia proświtian miasta. Zebrane w książce publikacje dają szeroki obraz spraw proświtiańskich, odtwarzają ich atmosferę, ujawniają problemy i niepokoje członków tej masowej i aktywnej organizacji społecznej. Daria Czubata jest nie tylko lekarką z Bożego nadania, ale także proświtianką z Bożego nadania, dlatego zdąża tak wiele — i wszystko jej się świetnie i sprawnie udaje. Obecnie Daria Dmitriwna wypuszcza w świat kronikę proświtiańskich spraw. Z jednej strony jest to podsumowanie dokonanego, a z drugiej — swoisty poradnik dla tych, którzy wstąpili na niełatwą drogę pracy społecznej i dopiero zastanawiają się, czym wypełnić jej codzienność i święta. Wszystko, o czym mówi książka, jest już naszą historią. Utrwalona w słowie zachowuje żywy oddech czasu, ostrość emocji, uczuć, wyraziste życiowe i obywatelskie drogowskazy proświtian początku trzeciego tysiąclecia. To
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
