Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

Twarz bez maski w zmierzchu sławy

Слово Просвіти, №39 за 2012 рік

Wiktoria Tkaczenko 20 września w Centrum Kultury i Sztuki Akademii Kijowsko-Mohylańskiej odbyła się prezentacja książki „Ukraińskie twarze kina i teatru”. Redaktorką naczelną i redaktorką książki jest Larysa Briuchowecka. Ta impreza zupełnie nie przypominała prezentacji książek, do jakich jesteśmy przyzwyczajeni, — było to prawdziwe zanurzenie w wymiar teatru i kina. Zebrali się nie tylko przyszli czytelnicy tego wydania, ale także ci, których twarze pojawiają się przed nami na jego kartach. Wieczór prowadzili aktorzy Teatru im. Iwana Franki — Bohdan Beniuk i Natalia Sumska. „To niesamowite uczucie — trzymać w rękach książkę i wspominać postacie geniuszy teatru i kina. Są w niej także nasze nazwiska”, — uśmiechnął się Bohdan Beniuk. Natalia Sumska mówiła o wadze połączenia w jednym tytule dwóch pojęć — „teatru” i „kina”, które raczej nie będą ze sobą konkurować. Głos zaproszono następnie do Wiaczesława Briuchowieckiego, który od razu wprowadził gości prezentacji w błąd: „Nie rozumiem, z czego wszyscy tak się cieszycie? Trzeba płakać!” — zupełnie poważnie rozpoczął swoje przemówienie. Ale zaraz się uśmiechnął i dodał: „Płakać z powodu tego, że ta książka wchłonęła tyle informacji, że następna ukaże się jeszcze nieprędko!”. Od razu podzielił się swoimi marzeniami: „Ja też tak chciałem być aktorem. Prosiłem o rolę choćby… Kołobka!”. Wiaczesław Stepanowicz zwrócił uwagę na obecną tendencję spragnionych ludzi do kultury i na tęsknotę za prawdziwym, duchowo wartościowym teatrem i kinem. O swojej wizji sztuki opowiedziała Natalia Sumska. Dla niej kino i teatr to stan duszy, proces oddawania swojego serca. Każda sztuka powstaje z jakiejś idei — samorealizacji i zdobycia wawrzynowych wieńców sławy albo idei narodowej, która wzbogaca dziedzictwo kulturowe Ojczyzny. Ta prezentacja jest tak jasna i ciepła, że zgromadzili się na niej tylko ci aktorzy, którym zależy na samoofiarności w imię pomnażania duchowego skarbca Ukrainy. „Dziwne, ale to naprawdę tak: trzeba włożyć wiele sił, by przetrwać we własnym domu, na Ukrainie”, — mówi aktorka. Swietłana Stepanenko zauważyła: „Wreszcie pojawiła się książka nie o jednym aktorze, lecz o wielu. Ta książka to kolejny etap w historii ukraińskiej kultury”. Pałeczkę mówcy przejął Anatolij Hnatiuk, który nazwał prezentację prawdziwym świętem. Aktor opowiedział o sytuacji siły wyższej, która zdarzyła się podczas przedstawienia „Taras Bulba”, czym podkreślił, że zawód aktora to ciągła improwizacja. Gości powitali aktorzy Teatru im. Iwana Franki — Iryna Doroszenko i Ołeksij Bohdanowycz. Pokazali fragment spektaklu „Małe małżeńskie zbrodnie” — dramat o mężu i żonie, którzy są razem już piętnaście lat, a stałe niedomówienia i obojętność rodzą konflikt, który narastał latami. „Mówią, że aby zagrać, aktorowi wystarczy tylko dywanik”, — powiedziała Iryna Doroszenko. B. Benjuk wspomniał o stracie, która do dziś zadaje dotkliwy ból wielu Ukraińcom — o genialnym aktorze teatru i kina Bohdanie Stupce. Przeczytał wiersz Iwana Małkowycza „Z aniołem na ramieniu” i przeprowadził paralele między aniołem a Bohdanem Stupką. Pamięć człowieka, który na własnym przykładzie pokazał, czym jest „życie dla Ukrainy i z Ukrainą w sercu”, uczczono minutą ciszy. „Ale ukraiński teatr na nas się nie kończy i będziemy czekać na narodziny nowych utalentowanych aktorów”, — dodał Bohdan Benjuk. Prowadzący wieczór zaprosili do końcowego słowa główną bohaterkę spotkania. Larysa Briuchowecka serdecznie podziękowała wszystkim, którzy pomogli, by książka „Ukraińskie twarze kina i teatru” ujrzała światło dzienne, a także tym, bez których nie byłoby tego wydania — utalentowanym aktorom, którzy dają ukraińskiemu narodowi cząstkę siebie. Stanisławski kiedyś bardzo trafnie się wypowiedział: „Gdyby sens teatru polegał tylko na widowisku rozrywkowym, być może nie warto byłoby wkładać w niego tyle pracy.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин