Сторінка · с. 2сторінка оригіналу ↗
Do Prezydenta Ukrainy W. F. Janukowycza
Слово Просвіти, №41 за 2010 рік
Szanowny Panie Prezydencie!
Skłoniły nas do zwrócenia się do Pana ostatnie wydarzenia dotyczące kwestii językowej. Jak wiadomo, w Ukrainie wkrótce odbędą się kolejne wybory lokalne. Rządząca Partia Regionów traci dziś popularność z powodu nieudanej polityki gospodarczej, która przejawia się gwałtownym wzrostem cen na rynkach na najbardziej niezbędne produkty spożywcze, podwyżkami taryf na nośniki energii i tym podobnymi. Aby odwrócić uwagę swoich wyborców od porażek w gospodarce, Partia Regionów ponownie sięgnęła po sprawdzoną taktykę. Do Rady Najwyższej Ukrainy wniesiono projekt ustawy „O języku w Ukrainie”. Zgodnie z tym projektem rosyjskiemu językowi zapewniono by szerokie możliwości, aby uzyskał faktyczny status drugiego języka państwowego, co jest sprzeczne z art. 10 Konstytucji Ukrainy oraz z decyzją Trybunału Konstytucyjnego Ukrainy z 14 grudnia 1999 roku. Ponownie próbuje się wypierać język ukraiński z sądów, z systemu oświaty i nauki, z instytucji państwowych, placówek artystyczno-kulturalnych, biznesu i tym podobnych. Politykę zakazów i wypierania języka ukraińskiego z użycia przez długi czas energicznie stosowała w przeszłości administracja rosyjska, a także administracja radziecka w epoce totalitaryzmu. Niemal przez cztery stulecia język ukraiński znajdował się pod groźbą zagłady, jednak w straszliwych warunkach przetrwał i pokazał swoją żywotność oraz organiczność. Dziś, w czasach kształtowania się i umacniania państwowości ukraińskiej, próbuje się go ponownie wyprzeć z życia społecznego. Inicjatorami tego skandalicznego projektu są zagorzali ukrainofobi — posłowie ludowi W. Kołesniczenko i O. Jefremow z tej samej partii. Sytuację wokół języka zaostrza także fakt, że na stanowisku ministra oświaty i nauki znajduje się postać nie mniej skandaliczna, jak Dmytro Tabacznyk, który jeszcze wczoraj rozpowszechniał w dużym nakładzie antyukraińskie artykuły z poniżaniem i obelgami nie tylko wobec obecnych osób państwowych, lecz także narodu ukraińskiego i jego kultury. Dziś ten niedoszły minister poświęca swoje siły również wypieraniu języka ukraińskiego z systemu oświaty i nauki. Dzięki jego „lekkiej” ręce likwiduje się egzaminy ze znajomości języka ukraińskiego, wprowadza się tak zwany „wolny” wybór języka nauczania w szkołach i tym podobne.
Dziś językowi rosyjskiemu w Ukrainie nic nie zagraża. Zajmuje on w wielu sferach życia społecznego nawet pozycję dominującą, dlatego rosyjski w żaden sposób nie może być zrównany z językami regionalnymi, którym grozi zanik. Przeciwnie, język ukraiński dziś pilnie potrzebuje wsparcia państwa, ponieważ długi okres prześladowań nie przeszedł bez śladu. Procesy globalizacyjne na świecie w kwestii językowej również negatywnie wpływają na jego pozycję w kraju. Nie ma języka — nie ma kultury narodu, dlatego język ukraiński, jako nasz bezcenny skarb, powinien być szanowany i zachowany dla ludzkości jako całości.
Szanowny Panie Prezydencie! Jako gwarant praw narodu ukraińskiego ponosi Pan bezpośrednią osobistą odpowiedzialność za niezdrową sytuację, którą wywołują siły kierowane przez awanturników politycznych wewnątrz państwa i poza jego granicami. Kwestia językowa jest sztucznie wywołana i, jak oszukańcza znaczona karta, rozgrywana jest przez jej uczestników. Może ona stać się tym spustowym mechanizmem, który może doprowadzić nasz kraj do wojny domowej, jak już nieraz bywało w naszej wielostradalnej historii. Zwracamy się do Pana z apelem o powstrzymanie zbrodniczych działań niektórych partii i ich przywódców wobec narodu ukraińskiego i jego języka. Nie pozwólmy wciągnąć się w Mrok i Chaos!
Z nadzieją,
członkowie Klubu Ukrainoznawczego „Spadszczyna” Kijowskiego Domu Uczonych Narodowej Akademii Nauk Ukrainy
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
