Сторінка · с. 6сторінка оригіналу ↗
14 października WO „Swoboda” w Kijowie przeprowadzi Marsz UPA. Zbiórka uczestników Marszu — o godz. 14.00 przy pomniku Tarasa Szewczenki. Następnie odbędzie się wiec i Marsz Walki centralnymi ulicami Kijowa. Po zakończeniu Marszu — koncert świąteczny.
Слово Просвіти, №41 за 2012 рік
Mychajło SOPIWNYK
Błogosławiona ziemia Ternopolszczyzny pamięta wiele bohaterskich czynów Ukraińskiej Powstańczej Armii w okresie wyzwoleńczych zmagań o Samodzielne, Soborne, Ukraińskie Państwo podczas Drugiej wojny światowej i po jej zakończeniu, jeszcze przez dziesięć lat. O jednej bitwie, będącej bohaterskim czynem UPA, sotni „Siromanci” pod dowództwem setnika „Hołuba”, która rozegrała się na obrzeżach mojej rodzinnej wsi Błyszczanka w powiecie zaliszczyckim obwodu tarnopolskiego w maju 1944 roku, opowiada ta publikacja. Na początku maja 1944 r. do wsi Błyszczanka weszła sotnia UPA „Siromanci” i zakwaterowała się na postoju w urocziszczu Jarmiwka na wschodnim krańcu wsi, w lesie nad Poticzkiem. Nasza wieś w czasach wyzwoleńczych zmagań OUN-UPA była stanicą taborową, w której gromadzono produkty żywnościowe, odzież, obuwie, broń, amunicję i wszystko, co niezbędne do zaspokojenia potrzeb partyzantów. Na postój sotni wybrano miejsce dogodne z punktu widzenia wojskowego. Z jednej, zachodniej strony, między urocziszczem Jarmiwka, rozciągało się otwarte pole ze zboczem ku Poticzkowi, które było dobrze widoczne, a z drugiej, wschodniej, powstańców osłaniały las i pełnowodna rzeka Seret. Sotnia stała na postoju ponad tydzień. Siłami gromad okolicznych wsi Hołihrady, Łysiczniki, Błyszczanka, chutorów Wowuczków, Mykołajiwka zorganizowano wyżywienie i dostawę umundurowania. Partyzanci prowadzili pracę organizacyjno-propagandową, pozyskując młodzież do szeregów UPA. Chętnych do wstąpienia w szeregi UPA było pod dostatkiem. O tych wydarzeniach opowiadał mi Michał Pichlik z naszej wsi, który wówczas, jako 13-letni chłopiec, nosił jedzenie partyzantom. Tak było również w sobotę w przeddzień bitwy, kiedy Michał przyniósł obiad do urocziszcza. Opowiedział, że po obiedzie z powstańcami przeprowadzano zajęcia polityczne. Prowadził je kantor ze wsi Uhryńkowce (nazwiska autor nie pamiętał), gdzie Michał po raz pierwszy usłyszał wiersze Tarasa Szewczenki i już nigdy nie rozstał się z „Kobzarzem”. Po politycznym przygotowaniu nowicjuszy uczono posługiwania się bronią. Ze wsią utrzymywano dobrze zorganizowany kontakt. Dmytro Horisznyj — mieszkaniec skrajnej chaty od urocziszcza Jarmiwka (wówczas 15-letni młodzieniec) codziennie wieczorem prowadził powstańców-zwiadowców wśród wierzbowych krzewów wzdłuż Poticzka do wsi. Chata Horisznych zawsze była partyzancką chatą. Pan Dmytro chciał urządzić w chacie muzeum partyzanckiej chwały, lecz tego pomysłu nie poparły miejscowe władze naszej wsi. Po walce w Jarmiwce Dmytra aresztowano, był prowadzony śledztwo, ale z braku dowodów go zwolniono. Spokojne życie sotni „Siromanci” trwało krótko. 18 maja 1944 r. w świąteczną niedzielę o świcie do wsi przybył zapasowy pułk czerwonych, który stacjonował we wsi Torśke, i około godziny dziesiątej rozpoczął natarcie na powstańców z kąta Nahorinka przez pole do urocziszcza Jarmiwka. Walka rozwijała się według standardowego schematu. Pan Dmytro wspomina: „Wszedłszy od Poticzka na pagórek, gdzie pasła się nasza trzoda, zobaczyłem rozproszonych po
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
